Platenzaaksticker #447

 

Radio Wageveld
Brielle

Op achterzijde hoes, Elsa Lioni, 7", Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, Delta D 1009 (Nederland, 1974)

Een tweede plek in Brielle in dit blog waar platen verkocht werden, deze inzending van Jeroen Jongeneel. Zoals wel vaker betreft het een winkel waar radio's en afspeelapparatuur verkocht werden. Naast de naam en vestigingsplaats van de winkel, bevat de sticker ook de prijs en waarschijnlijk een administratienummer. Beide zijn niet met de hand geschreven en vermoedelijk met een prijstang op de sticker gedrukt.

De winkel was gevestigd in de Nobelstraat. Uit een verbouwingsaanvraag op archieven.nl is af te leiden dat de winkel eind jaren tachtig Radio-Wageveld-Film heette en gevestigd was op een dubbelpand op de nummers 49 en 51. Op onderstaande foto uit 1973 is de winkel prominent in beeld.

Winkelgevel van Radio Wageveld, 1973. Fotografie: Loek Tangel. 
Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. 

Het is het hoekpand van de Nobelstraat met de Varkensstraat. De etalage laat behalve uiterst rechts wat platen en daarnaast radio- en afspeelapparatuur, in de linkeretalage vooral verlichting zien. Boven de rechtergevel staat de winkelnaam en uiterst links is aan de gevel een reclamebord bevestigd met daarop een LP en daaronder Radio Wageveld.

In Delpher zijn advertenties van de winkel in verschillende dagbladen terug te vinden. De oudste is van 1954. Uit de advertenties wordt ook duidelijk dat de eigenaar T. Wageveld was. In het Rotterdamsche Parool van 1 juni 1966 wordt melding gemaakt van een inbraak in de winkel op 31 mei. De daders forceerden de voordeur en gingen er met radio- en tv-toestellen ter waarde van fl. 5.000 vandoor. Platen hebben ze niet meegenomen.

In een advertentie uit oktober 1966 is het adres van de winkel Nobelstraat 47-49. Dat is waarschijnlijk het pand zoals het op de foto hierboven staat. In 1989 is de winkel uitgebreid met het belendende pand op nummer 51.
 

Joe Jackson top 3

Voor elk nummer van Platenblad vraagt René van Kaam zijn lezers om een top 3 van een artiest of band. Het laatste nummer was dat van Joe Jackson. Hieronder mijn inzending.

1. Beat Crazy

2. Body and Soul

3. Look Sharp!

 

Zes platen van Joe Jackson staan er in de kast, de eerste tot en met de zevende, met uitzondering van de soundtrack van Mike’s Murder. Na Body and Soul ben ik de man een beetje uit het oog verloren. Op die zes platen is al sprake van behoorlijke stijlwisselingen en daar is hij daarna nog wat verder mee gegaan, tot klassieke platen en een eerbetoon aan Duke Ellington. Ik heb me beperkt tot wat bij mij in de platenkast staat.

Begonnen als ‘angry young man’ in de nasleep van de Engelse new wave, combineerde Jackson op zijn eersteling Look Sharp! al diverse stijlen. Dat culmineerde in Beat Crazy, wat mij betreft zijn beste plaat. Hier valt alles op zijn plaats wat ook al op de voorgangers Look Sharp! en I’m The Man te horen was (zowel wat betreft muziekstijlen als teksten vol ironie, woede en ongeluk in de liefde). Het heerlijke, puntige Beat Crazy zet vanaf de openingsschreeuw direct de toon. Battleground, opgedragen aan dichter/zanger Linton Kwesi Johnson, zou zo door de man zelf geschreven en gezongen kunnen zijn en is toch ook weer typisch Joe Jackson. Noemenswaardig is ook de zin ‘I got the Cramps on the stereo’ in Evil Eye, een perfecte vermelding in een nummer dat begint met ‘People say there’s no such thing as Voodoo’.

Op Body and Soul, de laatste plaat van Jackson in mijn verzameling, tapt Jackson uit een heel ander vaatje. De hoes is een perfecte kopie van Volume II van Sonny Rollins, zij het dat Jackson zijn sigaret net iets anders vasthoudt. De muziek is echter geen hard bop zoals op de plaat van Rollins, maar een mengeling van Latin ritmes en percussie en Big Band arrangementen met Jackson zelf op piano en sax. Tussen het haast bombastische openingsnummer The Verdict en afsluiter Heart of Ice, wordt er aardig wat afgeswingd, zoals in Cha Cha Loco en Go For It (met een verwijzing naar Ray Charles, achtergrondvocalen van Ellen Foley en Elaine Caswell en een lekker trompetpartijtje). Cynisme is op alle platen van Jackson in de teksten terug te vinden en dus ook op Body and Soul. Zo vraagt hij in Be My Number Two ongegeneerd of reserveliefde Number Two de plaats van nummer een over wil nemen, nu dat over is.

De debuutplaat Look Sharp! eindigt toch nog op nummer 3. Opvolger I’m The Man is wat meer van hetzelfde, Night and Day weet me minder te boeien dan het debuut en Joe Jackson’s Jumpin’ Jive is een leuk buitenbeentje, maar bevat alleen maar covers, dus valt ook af. Look Sharp! was destijds de kennismaking met Joe Jackson via de single Is She Really Going Out With Him? Een debuut dat goed in de smaak viel bij de 17-jarige die ik toen was. Veel uptempo nummers met een verbeten zang deden het goed in die tijd.

Platenzaaksticker #446

Gebr. Kunst
Discobar 
Lange Delft 68
Middelburg

Op achterzijde hoes, Mastreechter Staar, 7", Stille Nacht, Heilige Nacht, Philips 402 046 NE (Nederland, 1962)

Een deel van de aanwinsten afgelopen zaterdag in Ramsjburg, een kringloopwinkel in Middelburg. De derde winkel waar platen verkocht werden aan de Lange Delft, na Wagenvoort (sticker 135) en MU 2000 (sticker 52). En bovendien allemaal aan de even kant.

Opvallend is dat Discobar met een pennenstreek is doorgehaald, terwijl op de rest van het hoesje geen enkele aantekening of andere verminking met de pen is terug te vinden. Zou de discobar ergens in 1962 zijn weggehaald waarna een van de gebroeders Kunst of wellicht een van de kinderen van de gebroeders handmatig op alle stickers Discobar heeft doorgestreept?

In het Zeeuws Archief is terug te vinden dat er in 1940 een electro-technisch bedrijf van de Gebr. Kunst-Lumière gevestigd was aan de Lange Delft op nummer 76. Het ligt voor de hand dat we hier te maken hebben met een bedrijf dat radio's verkocht, later ook platenspelers en daarnaast ook de platen die daarop gedraaid konden worden. Mogelijk is er zelfs sprake van een afzonderlijke platenafdeling op nummer 68 van de Lange Delft en daarbij hoorde een Discobar waarop geïnteresseerden hun voorziene aankoop aan een luistertest konden onderwerpen.

In een advertentie in Trouw in 1955 is er sprake van electro- en radiotechnisch bureau Gebr. Kunst aan de Lange Delft 68. Daarmee is het eerste vermoeden geverifiëerd en het tweede gefalsificeerd. De broertjes Kunst zijn dus verhuisd van 76 naar 68. In een advertentie in het Algemeen Dagblad in 1961 is sprake van de Record Bar van de Gebr. Kunst. De laatste advertentie van het bedrijf die in Delpher is terug te vinden, dateert van 28 september 1968. 

Onderstaande foto komt uit de Beeldbank Zeeland en is uit de jaren vijftig. 

Uiterst rechts op de foto is het pand van de Gebr. Kunst zichtbaar met boven de winkelpui de naam van de winkel tot aan de U. 

Platenzaaksticker #445

 

Een plaat van 
Discotone
Lange Leidsedwarsstr. 17
Amsterdam 

Op achterzijde hoes, Brookmeyer / Hall / Raney, LP, The Street Swingers, World Pacific Records PJ-1239 (Verenigde Staten, 1958)  

Discotone
L. Leidsedw.str. 17
Tel. 33021
Amsterdam  

Op label, Artie Shaw with Gordon Jenkins And His Orchestra, 10", I'm Forever Blowing Bubbles, Decca M 33013 (Nederland, 1950) 

Twee inzendingen, de bovenste van Johan Nauta en de onderste van het hoofdstedelijke Concerto via Bjorn Graafland. Eindelijk weer eens een winkel waar wat meer over te vinden is dan de voorgaande twee stickers.

Zoals al uit de platen blijkt waar beide stickers op zitten, was Discotone een gerenommeerde platenzaak gespecialiseerd in jazz. Eigenaar was Hank van Leer. De winkel zat er in ieder geval al vlak na de Tweede Wereldoorlog, zo blijkt uit een interview van Mischa Andriessen met Bernlef dat in Terras verscheen:

'Na de oorlog. Platen waren schaars, daar werd zogeheten weeldebelasting op geheven. Hier in Amsterdam had je een zaak, Discotone, een specialist. Maar die had bijvoorbeeld maar twee platen van Kenny Dorham, ik noem maar wat. De eigenaar, Hank van Leer, zei: ik heb de laatste net verkocht aan Jaap en die woont op de 2^e Jan van der Heijdenstraat, nummer 26. Hij wist alle namen en alle adressen. Dan ging ik op de fiets naar "Jaap", belde aan en vroeg: “Klopt het dat jij net die plaat van Kenny Dorham hebt gekocht?” “Ja, dat klopt”, klonk het dan vanuit het trapgat en dan vroeg ik: “Mag ik even boven komen om hem te luisteren?” Dat mocht. Dat kun je je nu niet meer voorstellen natuurlijk.'

Veel jazzcoryfeeën deden de winkel aan als ze in Nederland optraden. Op onderstaande foto zet Sydney Bechet zijn handtekening op een grammofoonplaat. Links van hem eigenaar Hank van Leer.

 

Sydney Bechet tekent grammofoonplaten bij "Discotone" eigenaar Hank van Leer, 6 oktober 1956. Fotograaf : Herbert Behrens / Anefo. Copyright: Nationaal Archief.

Aan de muur achter de heren is nog de lichtreclame van Discotone te zien.

Op een andere foto, die ik op de website van de Korte Verhalen Club tegenkwam, zit jazztrompettist en -zanger Louis Armstrong bij Discotone ingeklemd tussen eigenaar Hank van Leer en en jazzkenner Michiel de Ruyter.

In de beeldbank van het Amsterdamse Stadsarchief is ook nog een foto te vinden waar de winkel op staat.

 

Discotone aan de Lange Leidsedwarsstraat 17, 1962. 

Fotograaf: C.P. Schaap. Copyright: Stadsarchief Amsterdam.

De winkel zat er dus in ieder geval nog begin jaren zestig. In een blog over boekhandelsetiketjes (de platenzaaksticker van boekwinkels) wordt vermeld dat Hank van Leer in de jaren zestig de leiding had bij de Nieuwe Muziekhandel in de Leidschestraat. Dat zou dan betekenen dat hij met zijn eigen winkel gestopt was.

Platenzaaksticker #444

New Sound
Muziekhandel                            Disco-Bar
Nw Fellenoord 6 Eindhoven - Tel. 63695

Op label, Thom Kelling, 7", Mélodie d'Amour / The Amsterdam Calypso, Philips 318 022 PF (Nederland, 1958)

Een bewijs dat er ook al in de jaren vijftig werk werd gemaakt van een platenzaaksticker, deze inzending van Jeroen Jongeneel. Ook toen was het Engels al binnengedrongen in Nederland, tot in Eindhoven aan toe. En het kan natuurlijk bijna niet anders dat de plaat waar de Eindhovense sticker op zit van het Philips label is.

Over de winkel is niks te vinden op het internet, maar zoals de naam al duidelijk maakt hebben we te maken met een muziekhandel die oorspronkelijk instrumenten en bladmuziek verkocht en met de opkomst van de lichte muziek er ook wat singles en lp's bij deed. Zoals veel winkels eind jaren vijftig, begin jaren zestig had ook New Sound een disco-bar. Dat betrof meestal een toonbank waarop een soort bakelieten telefoonhoorns stonden, waardoor de koper een voorproefje kon beluisteren van de plaat die hij of zij wilde aanschaffen.

Fellenoord was oorspronkelijk een gehucht bij de gemeente Woensel, ten noorden van Eindhoven. De straat Nieuwe Fellenoord ontstond toen er in 1947 met materialen van gesloopte panden noodwinkels worden gebouwd. Die winkels verdwenen in 1963 weer als gevolg van de uitbreidingsplannen van Eindhoven. Aangezien de sticker op een single uit 1958 zit, zou het kunnen dat New Sound in een van de noodwinkels zat en bij de sloop van die winkels is verdwenen. 

Platenzaaksticker #443

 

House of Hits
Prijs:
010-257973
1e Middellandstr. 98 - Rotterdam

Op voorzijde hoes, Etta James, LP, Loosers Weepers, Chess HJC 209 (Nederland, 1970)

Een prijssticker die ook richting reguliere platensticker neigt. Staat op de meeste prijsstickers alleen de naam van de winkel vermeld met daaronder de prijs, House of Hits maakt er wat meer van en ook op een groter formaat. De notenbalk slingert vanaf het midden boven via beide zijkanten naar een lp. De prijs kon handmatig op de sticker gestempeld worden. In dit geval is dat 16,95 in guldens.

Net als de meeste platenzaken, die op het hoogtepunt in de jaren zestig en zeventig in elke stadswijk en zelfs dorpen te vinden waren, is ook House of Hits inmiddels verdwenen. En net als bij de voorgaande sticker van Hifi Disco Centre Ad van Rijt is het bestaan van de winkel ook niet op het internet terug te vinden. Dat doet vermoeden dat deze winkel ten westen van het centrum van Rotterdam in het verlengde van de West-Kruiskade niet lang bestaan heeft. Informatie over deze platenzaak is dan ook altijd welkom om dit stukje uit te breiden.

Feit is wel dat deze plaat inmiddels bij lange na niet meer voor fl. 16,95 te krijgen is. 

 

Platenzaaksticker #442

Hi Fi Disco Centre
Ad van Rijt
Marktstraat 27, Tel. (04920) 36044, Helmond

Op voorzijde hoes, Shocking Blue, LP, At Home, Pink Elephant 888.001 (Nederland, 1969)

Inmiddels een herkenbaar soort winkel waar naast audio-apparatuur ook platen werden verkocht. Ad van Rijt heeft zijn sticker op laten sieren door een afbeelding van een lp met daarin het woord Disco.

Alweer de vierde winkel in Helmond waar platen verkocht werden in het Platenplakkerblog. Marktstraat 27 was een woonhuis met winkel, aan de rand van het centrum van Helmond. Beeld van de pui van het pand op google maps doet vermoeden dat rechts het winkelgedeelte was, met een aparte ingang. Zoals de naam al aangeeft komt de straat uit op de markt. Dat is ook alles wat er over deze winkel te vinden is. Van Rijt is een redelijk bekende naam in Helmond en omgeving. De winkel van Ad zal een aparte platenafdeling gehad hebben, waar in ieder geval eigentijdse pop van eigen bodem verkrijgbaar was.