Platenzaaksticker #463

Limco
Het juiste adres voor Uw platen
Insulindeweg 147
Tel. 54756 - Amsterdam

Op achterzijde hoes, Jamaica Johnny And His Milagro Boys, 10", Jamaica Johnny And His Milagro Boys, Philips, P 13508 R (Nederland, 195?)

Een bekend adres voor de platenkoper in de Indische buurt in Amsterdam. Achtereenvolgens zaten Radio De Munck (sticker 3), Disco Munck (sticker 99) en Discoland (sticker 12) op dit adres, zij het allemaal na Limco. Tot in de jaren tachtig is er dus vinyl te koop geweest op dit adres.

Veel is er niet te vinden over Limco op het internet. Het blijkt een elektronicawinkel te zijn geweest waar dus ook platen verkochten werden. Langzaam maar zeker is dat aanbod bij de verschillende overnames teruggebracht naar uitsluitend muziek. 

Op Delpher zijn drie advertenties (1958, 1959 en 1968) van Limco terug te vinden. De meest recente, uit 1968, is echter van Radio Limco in Johan Huizingalaan 238. Mogelijk is de winkel ergens in de jaren zestig naar het westelijk gedeelte van Amsterdam verhuist en is de winkel in Oost door De Munck overgenomen. 

Dinosaur jr album top 3

Voor nummer 301 van Platenblad vroeg René van Kaam de lezers naar hun top 3 van albums van Dinosaur jr. Hieronder mijn inzending.

 

1. Where You Been

2. Green Mind

3. Bugs

 

Acht platen staan er in de kast van Dinosaur Jr., waarvan 2 op cd en de rest op vinyl. Van het tweede album, You’re Living All Over Me, dat nog onder de naam Dinosaur verscheen, tot en met het zevende album, Hand It Over en dan nog twee nakomers (Farm uit 2009 en Give A Glimpse Of What Yer Not uit 2016). Daarnaast nog twee lp’s van J. Mascis + The Fog en een van J. Mascis. Maar, zoals in de aankondiging in het vorige Platenblad stond, alleen de Dinosaur Jr. albums doen mee. Al zou daar wel wat op af te dingen zijn, aangezien een aantal Dinosauralbums grotendeels door J. Mascis ingespeeld zijn, maar wel onder de naam Dinosaur Jr. verschenen. Nu wil het toeval dat die drie platen toch niet in mijn top 3 beland zouden zijn, dus dat maakt de discussie overbodig. Al blijft het grotendeels akoestische Several Shades Of Why dat onder zijn eigen naam verscheen een pareltje. Mijn voorkeur blijkt bij de platen uit de beginperiode te liggen en dan met name de derde tot en met de vijfde lp.

Green Mind was de eerste lp van Dinosaur Jr. die op een major label verscheen. Bassist van het eerste uur Lou Barlow had de band inmiddels verlaten en ook drummer Murph is maar op drie nummers te horen. De rest wordt volgespeeld door Mascis. Naast de standaard Dinosaur Jr.-nummers zoals die op de voorgaande lp’s stonden, zoals de opener The Wagon, is er meer afwisseling met rustigere nummers zoals het akoestische Flying Cloud op kant A of de eerste drie nummers op kant B. De nummers zijn melodieuzer, maar houden toch het typische Dinosaur Jr.-geluid, vooral door de nasale wat zeurderige zang van J. Mascis. Die stem vormt haast een tegenpool van de meanderende, puntige, vervormde gitaarsolo’s, waarbinnen Mascis regelmatig van effectpedaal wisselt.

De ruigere voorganger Bug is nog in de oorspronkelijke bezetting met naast Mascis, Murp en Lou Barlow en opent met het fantastische Freak Scene om af te sluiten met Don’t. Een langzaam maar zeker ontsporend nummer waarin Lou Barlow de zin Why Don’t You Like Me eindeloos schreeuwend herhaalt.

De opvolger van Green Mind is weer in een bandbezetting. Mike Johnson heeft de plaats van Barlow ingenomen en Murph is weer op alle nummers op het drumstel te horen. De plaat trekt de ingetogener lijn die op Green Mind is ingezet en is zo mogelijk nog wat melodieuzer. Opener Out There is voorzien van een heerlijke Dinosaur Sr.-achtige gitaarsolo. Wat mij betreft de beste Dinosaur Jr.-plaat. Hier komen alle facetten van het typische Dinosaur Jr.-geluid het best tot zijn recht.

 

Verschenen in: Platenblad, nr. 301, 9 september tot 21 oktober 2026 

 

 

De avonturen van Jos Haijer in platenland

Wie komt er nou op het idee om ter ere van het 46-jarig bestaan een jubileumboek uit te geven? Toch past het helemaal bij het platenlabel Top Hole Records. Niet voor niets heette de verzamel-cd die ter gelegenheid van het 13-jarig bestaan verscheen Dertien Jaar Stronteigenwijs. Daaruit bleek al dat Top Hole geen boodschap had aan normale jubileumdata. Met Top Hole Records 46 Jaar Eigenwijs pakt het label groots uit. Een prachtig, door labelbaas Jos Haijer zelf, vormgegeven boek, voorzien van veel en mooi beeldmateriaal, met als leidraad de complete catalogus en een kalender van de hoogtepunten die verdeeld over de verschillende bijdragen in chronologische volgorde zijn weergegeven.

De eerste hoofdstukken beslaan de geschiedenis van het label en zijn eigenaar. Haijer is al vanaf 1968 actief in de lokale muziekscene van Groningen. Toen was hij als 16-jarige mede-organisator van een creatieve culturele manifestatie, speelde in een band en ontwierp posters voor Provadya. Na het voltooien van zijn opleiding verhuist hij naar Heerenveen, waar hij projectleider van Het Pakhuis wordt en doorgaat met wat hij daarvoor in Groningen deed: het organiseren van concerten, tentoonstellingen en film- en theatervoorstellingen.

Eind jaren zeventig is hij de man achter de verzamelelpee Groeven uit Heerenveen, waarop lokaal talent op vinyl is vastgelegd. De plaat valt vanwege de afbeelding op de hoes – het standbeeld van de Friese dichter, journalist, politicus en christelijke vredesactivist Fedde Schurer met een pruik op zijn hoofd en een bordje met de titel van de plaat om zijn nek - niet in goede aarde bij de lokale bevolking. Daar komt nog een claim van de Stichting Beeldrecht bovenop. Het resultaat is dat de plaat uit de handel moet worden genomen. Voorwaar geen aanmoediging om verder te gaan in platenland.

Alhoewel Haijer zich had voorgenomen om het hierbij te laten, zwicht hij voor een verzoek van de Engelse muzikant Mark Foggo om hem te helpen bij het maken van een plaat. Het markeert de start van Top Hole Records. De single New Shoes van Mark Foggo and The Secret Meeting, die op 22 mei 1980 verschijnt, doet het zo goed, dat de band al snel wordt weggekaapt door Polydor. Het leidt er toe dat er meer muzikanten op hem afkomen, die een plaat uit willen brengen. Het begin van een verhaal dat leest als een jongensboek.

Ondanks dat er af en toe een succes bij zit, is het bestieren van een platenlabel geen vetpot. Als Top Hole in de tweede helft van de jaren negentig op een laag pitje staat en Haijer zich weer meer gaat toeleggen op vormgeving blijkt dat financieel een stuk lucratiever. ‘Toen ik stopte met fysiek platen uitbrengen, ging het met mijn bankrekening een stuk beter’, zegt Haijer. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo startte Top Hole in 2011 weer op, met als voorlopig laatste uitgave de lp Erres Radio van Jos Haijer en Peter Duinkerken.

Het label is het startpunt geweest voor veel Nederlandse artiesten die er hun eerste platen uitbrachten, zoals Junkie XL en De Raggende Mannen, maar vormde toch vooral een thuis voor lokaal talent uit het noorden van het land. Veel van de artiesten die bij het label waren ondergebracht en andere betrokkenen krijgen aandacht in eigen hoofdstuk. Dit levert de nodige smeuïge rock ‘n’ roll anekdotes op. Het levert een boek op dat niet alleen schitterend is, maar ook leest als een trein en een belangrijk deel van de Nederlandse muziekgeschiedenis in kaart brengt. Het geld dubbel en dwars waard!

 

Jos Haijer en Jan Schlimbach – Top Hole Records 46 Jaar Eigenwijs. Groningen: Uitgeverij Passage, 2026. ISBN 97890 5452 4540. Prijs: 46 euro.

 

Verschenen in: Platenblad, nr. 301, 9 september tot 21 oktober 2026

Platenzaaksticker #462

Radio 
H. Baars
Symfoniestraat 132
Tel. 71076

Op voorzijde hoes, Marvin Gaye & Tammi Terrell, LP, You're All I Need, Tamla Motown XTM S-5009 (Benelux, 1968) 

Een mooi adres voor een platenzaak, de Symfoniestraat. De winkel zat in winkelcentrum De Notenhout in Nijmegen. De sticker is de standaardsticker zoals die vaker in dit blog voorkomt. Zwarte achtergrond met een goudkleurig randje en de tekst ook in goudkleur. Deze komt uit het uitpuilende archief met stickers en werd me alweer een tijd geleden toegestuurd door Bjorn Graafland van Concerto.

Zoals de naam al aangeeft hebben we hier te maken met een winkel die radio- en televisietoestellen verkocht en daarnaast een redelijk aanbod aan vinyl had staan. Daarnaast had Baars ook witgoed in de verkoop.

Winkelcentrum De Notenhout werd in 1967 gebouwd en uit de verschijningsdatum van de plaat waar de sticker op lijkt het logisch op te maken dat Radio Baars bij opening van het winkelcentrum aldaar aanwezig was. De laatste advertenties waarin de winkel genoemd wordt verschenen in 1988, zo is in Delpher terug te vinden. Er is dan ook sprake van een Radio Baars in Malden, een dorp iets ten zuiden van Nijmegen. Dat moet haast een filiaal zijn van de winkel in Nijmegen. De advertenties van de winkel in Malden lopen door tot 1995. 

Het lijkt er op dat de winkel in De Notenhout in 1988 gestopt is, de tijd de vinylverkoop terug begon te lopen. Of er in Malden ooit platen in de winkel hebben gestaan ligt dan ook niet voor de hand. Waarschijnlijk is Baars daar doorgegaan met de verkoop van Hifi-apparatuur en televisietoestellen. Dat zijn althans het soort advertenties waarin de winkel genoemd wordt. 

Platenzaaksticker #461

 

Muziekcentrum
Arie Pronk
Orgels, piano's
Grammofoonplaten
Postbus 100 - Barendrecht
Tel. 01806-2171

Op achterzijde hoes, Chr. Gem. Koor "Deo Cantemus" o.l.v. Arie Pronk, LP, All Creation Sings - Heel de schepping zingt Gods lof, ARGÉ AWS 6802 703 (Nederland, 1971)

Een bekende combinatie, de verkoop van orgels en piano's en christelijke liederen op een langspeelplaat. In dit geval was de verkoper ook de leider van het koor dat de here Gods toezong. Hij heeft zelfs een lemma op Wikipedia. Daarin wordt helaas geen melding gemaakt van de winkel die hij in Barendrecht dreef, naast zijn actieve leven als koordirigent. En ook niet van het platenlabel dat hij runde. De plaat waar de sticker op zit is uitgebracht op het label ARGÉ, dat hetzelfde postadres heeft als de winkel. In het kader rechtsonder is te lezen dat de plaat toegestuurd wordt na versturing van een bericht aan het postbusnummer. Zo is ook deze LP ooit besteld aangezien de platen van het label niet in de handel waren, 'doch uitsluitend te bestellen op bovenstaand adres'.

Arie Pronk leefde van 29 november 1929 tot 28 april 1991. Bij zijn overlijden op 61-jarige leeftijd zal de winkel in ieder geval opgehouden hebben te bestaan. Pronk nam in 1951, op 21-jarige leeftijd de leiding van Deo Cantemus op zich, zo is te lezen op de website van het koor, dat nog immer bestaat. Hij was dus al op jonge leeftijd actief in de muziek. Het zal dan ook ergens in de jaren vijftig geweest zijn, dat hij de winkel in Barendrecht begon.

Platenzaaksticker #460

 

Discofiel

Op voorzijde hoes, The Honeybus, 7", I Can't Let Maggie Go, Derum DM 182, (Nederland, 1968)

'Leuke naam voor een platenzaak', zo meldde Hans Dinkelberg bij zijn post van deze sticker op Bluesky. Tevens vermeld hij het adres van de winkel: de Slotlaan in Zeist, en het tijdvak dat de winkel actief was: van eind jaren vijftig tot eind jaren zeventig. 

De sticker blijkt geen zelfstandige platenzaaksticker te zijn, maar onderdeel van een zogenaamde zegelsticker, die over het open gedeelte van de hoes werd geplakt. Bij verbreken van de sticker om de single uit het hoesje te halen, verdween het recht tot ruilen, zo is op de sticker te lezen. Al maakt de eigenaar van Discofiel een uitzondering voor platen met fabrieksfouten.

Op de Facebookpagina Oude Foto's van Zeist is een foto van de winkel terug te vinden en het complete adres: Slotlaan 283. Een reactie op de foto maakt duidelijk dat de winkel het eigendom was van de familie Reemers (tenzij Rieneke Reemers getrouwd is en de achternaam van haar man heeft aangenomen).

 

Een onmiskenbare platenzaak, zo laat de foto zien, met de typische jaren zestig/zeventig tl-verlichting en een ruime etalage met platenhoezen. Op dezelfde Facebookpagina is ook nog een tasje van de winkel terug te vinden en een latere foto in kleur van de winkel met de naam pontificaal boven het zonnescherm, dat inmiddels ook is toegevoegd.

 

Een zoektocht op Delpher levert een aantal vermeldingen van de winkel op, die lopen van 1957 tot en met 1978. De laatste melding, in NRC Handelsblad van 13 juli 1978 maakt gewag van het faillissement van de winkel. Een advertentie in Het Parool van 30 januari 1959 bevat een oproep voor een beheerder van een te openen filiaal in Amsterdam.

Kandidaten kunnen zich per brief aanmelden bij H. Voordewind in Zeist. Een van de eisen was een diploma van de N.V.G.D., de Nederlandse Vereniging van Grammofoonplaten Detailhandelaren. Om lid te kunnen worden van de vereniging moest de beheerder van een platenzaak een cursus bij de N.V.G.D. met goed gevolg afleggen. Een advertentie in Het Algemeen Handelsblad van 29 september 1961 maakt duidelijk dat het filiaal werd geopend aan de Molsteeg op nummer 9. Dat adres komt al eerder in het Platenplakkerblog voor als vestiging van Grammofoon speciaalzaak Landré (platenzaaksticker 181). Mogelijk was Landré de beheerder van het filiaal die ergens in de jaren zestig zelfstandig verder ging.

Platenzaaksticker #459

Super Sound Shop
Weesperzijde 43

Op achterzijde hoes, Pietro Mascagni, LP, Cavalleria Rusticana, RCA Red Seal LM-2243-C (Duitsland, 1960)

Twee over elkaar geplakte plakbandstickers, op verschillende plekken afgescheurd. Op de onderste sticker is nog de afbeelding van een hele lp te zijn. Op de sticker die er overheen is geplakt zijn twee stukken van een lp een beide uiteinden te zien.

De winkel zat in Amsterdam aan de oostzijde van de Amstel, vlakbij de Nieuwe Amstelbrug, tussen de Blasiusstraat en de Eerste Oosterparkstraat. Dat is in ieder geval rond 1960 het geval geweest. Diverse zoekopdrachten op internet leveren geen nadere informatie over Super Sound Shop op. In de beeldbank van het Stadsarchief van de gemeente Amsterdam is het pand op een aantal foto's terug te vinden. Helaas is op geen enkele daarvan de platenzaak terug te vinden. In 1970 zat er een winkel in chocola en begin jaren tachtig was het winkelpand niet meer in gebruik. Tegenwoordig kun je er terecht voor een Ethiopische maaltijd in restaurant Ibis.

Op Delpher zijn 10 advertenties van de winkel terug te vinden. In de oudste, in Het Parool van 31 december 1957, wenst de winkel 'met de super sortering grammofoonplaten zijn geachte cliënten en relaties een in alle opzichten goed en voorspoedig 1958'. Een advertentie in dezelfde krant op 4 juni 1959 maakt duidelijk dat er ook koffergrammofoons en draadomroepversterkers verkocht worden. De laatste advertentie dateert van 1 oktober 1968 en is terug te vinden in de Volkskrant (zie hieronder),

De winkel heeft het tienjarig jubileum dus kunnen vieren, maar heeft het daarna niet lang meer volgehouden.