Platenzaaksticker #445

 

Een plaat van 
Discotone
Lange Leidsedwarsstr. 17
Amsterdam 

Op achterzijde hoes, Brookmeyer / Hall / Raney, LP, The Street Swingers, World Pacific Records PJ-1239 (Verenigde Staten, 1958)  

Discotone
L. Leidsedw.str. 17
Tel. 33021
Amsterdam  

Op label, Artie Shaw with Gordon Jenkins And His Orchestra, 10", I'm Forever Blowing Bubbles, Decca M 33013 (Nederland, 1950) 

Twee inzendingen, de bovenste van Johan Nauta en de onderste van het hoofdstedelijke Concerto via Bjorn Graafland. Eindelijk weer eens een winkel waar wat meer over te vinden is dan de voorgaande twee stickers.

Zoals al uit de platen blijkt waar beide stickers op zitten, was Discotone een gerenommeerde platenzaak gespecialiseerd in jazz. Eigenaar was Hank van Leer. De winkel zat er in ieder geval al vlak na de Tweede Wereldoorlog, zo blijkt uit een interview van Mischa Andriessen met Bernlef dat in Terras verscheen:

'Na de oorlog. Platen waren schaars, daar werd zogeheten weeldebelasting op geheven. Hier in Amsterdam had je een zaak, Discotone, een specialist. Maar die had bijvoorbeeld maar twee platen van Kenny Dorham, ik noem maar wat. De eigenaar, Hank van Leer, zei: ik heb de laatste net verkocht aan Jaap en die woont op de 2^e Jan van der Heijdenstraat, nummer 26. Hij wist alle namen en alle adressen. Dan ging ik op de fiets naar "Jaap", belde aan en vroeg: “Klopt het dat jij net die plaat van Kenny Dorham hebt gekocht?” “Ja, dat klopt”, klonk het dan vanuit het trapgat en dan vroeg ik: “Mag ik even boven komen om hem te luisteren?” Dat mocht. Dat kun je je nu niet meer voorstellen natuurlijk.'

Veel jazzcoryfeeën deden de winkel aan als ze in Nederland optraden. Op onderstaande foto zet Sydney Bechet zijn handtekening op een grammofoonplaat. Links van hem eigenaar Hank van Leer.

 

Sydney Bechet tekent grammofoonplaten bij "Discotone" eigenaar Hank van Leer, 6 oktober 1956. Fotograaf : Herbert Behrens / Anefo. Copyright: Nationaal Archief.

Aan de muur achter de heren is nog de lichtreclame van Discotone te zien.

Op een andere foto, die ik op de website van de Korte Verhalen Club tegenkwam, zit jazztrompettist en -zanger Louis Armstrong bij Discotone ingeklemd tussen eigenaar Hank van Leer en en jazzkenner Michiel de Ruyter.

In de beeldbank van het Amsterdamse Stadsarchief is ook nog een foto te vinden waar de winkel op staat.

 

Discotone aan de Lange Leidsedwarsstraat 17, 1962. 

Fotograaf: C.P. Schaap. Copyright: Stadsarchief Amsterdam.

De winkel zat er dus in ieder geval nog begin jaren zestig. In een blog over boekhandelsetiketjes (de platenzaaksticker van boekwinkels) wordt vermeld dat Hank van Leer in de jaren zestig de leiding had bij de Nieuwe Muziekhandel in de Leidschestraat. Dat zou dan betekenen dat hij met zijn eigen winkel gestopt was.

Platenzaaksticker #444

New Sound
Muziekhandel                            Disco-Bar
Nw Fellenoord 6 Eindhoven - Tel. 63695

Op label, Thom Kelling, 7", Mélodie d'Amour / The Amsterdam Calypso, Philips 318 022 PF (Nederland, 1958)

Een bewijs dat er ook al in de jaren vijftig werk werd gemaakt van een platenzaaksticker, deze inzending van Jeroen Jongeneel. Ook toen was het Engels al binnengedrongen in Nederland, tot in Eindhoven aan toe. En het kan natuurlijk bijna niet anders dat de plaat waar de Eindhovense sticker op zit van het Philips label is.

Over de winkel is niks te vinden op het internet, maar zoals de naam al duidelijk maakt hebben we te maken met een muziekhandel die oorspronkelijk instrumenten en bladmuziek verkocht en met de opkomst van de lichte muziek er ook wat singles en lp's bij deed. Zoals veel winkels eind jaren vijftig, begin jaren zestig had ook New Sound een disco-bar. Dat betrof meestal een toonbank waarop een soort bakelieten telefoonhoorns stonden, waardoor de koper een voorproefje kon beluisteren van de plaat die hij of zij wilde aanschaffen.

Fellenoord was oorspronkelijk een gehucht bij de gemeente Woensel, ten noorden van Eindhoven. De straat Nieuwe Fellenoord ontstond toen er in 1947 met materialen van gesloopte panden noodwinkels worden gebouwd. Die winkels verdwenen in 1963 weer als gevolg van de uitbreidingsplannen van Eindhoven. Aangezien de sticker op een single uit 1958 zit, zou het kunnen dat New Sound in een van de noodwinkels zat en bij de sloop van die winkels is verdwenen. 

Platenzaaksticker #443

 

House of Hits
Prijs:
010-257973
1e Middellandstr. 98 - Rotterdam

Op voorzijde hoes, Etta James, LP, Loosers Weepers, Chess HJC 209 (Nederland, 1970)

Een prijssticker die ook richting reguliere platensticker neigt. Staat op de meeste prijsstickers alleen de naam van de winkel vermeld met daaronder de prijs, House of Hits maakt er wat meer van en ook op een groter formaat. De notenbalk slingert vanaf het midden boven via beide zijkanten naar een lp. De prijs kon handmatig op de sticker gestempeld worden. In dit geval is dat 16,95 in guldens.

Net als de meeste platenzaken, die op het hoogtepunt in de jaren zestig en zeventig in elke stadswijk en zelfs dorpen te vinden waren, is ook House of Hits inmiddels verdwenen. En net als bij de voorgaande sticker van Hifi Disco Centre Ad van Rijt is het bestaan van de winkel ook niet op het internet terug te vinden. Dat doet vermoeden dat deze winkel ten westen van het centrum van Rotterdam in het verlengde van de West-Kruiskade niet lang bestaan heeft. Informatie over deze platenzaak is dan ook altijd welkom om dit stukje uit te breiden.

Feit is wel dat deze plaat inmiddels bij lange na niet meer voor fl. 16,95 te krijgen is. 

 

Platenzaaksticker #442

Hi Fi Disco Centre
Ad van Rijt
Marktstraat 27, Tel. (04920) 36044, Helmond

Op voorzijde hoes, Shocking Blue, LP, At Home, Pink Elephant 888.001 (Nederland, 1969)

Inmiddels een herkenbaar soort winkel waar naast audio-apparatuur ook platen werden verkocht. Ad van Rijt heeft zijn sticker op laten sieren door een afbeelding van een lp met daarin het woord Disco.

Alweer de vierde winkel in Helmond waar platen verkocht werden in het Platenplakkerblog. Marktstraat 27 was een woonhuis met winkel, aan de rand van het centrum van Helmond. Beeld van de pui van het pand op google maps doet vermoeden dat rechts het winkelgedeelte was, met een aparte ingang. Zoals de naam al aangeeft komt de straat uit op de markt. Dat is ook alles wat er over deze winkel te vinden is. Van Rijt is een redelijk bekende naam in Helmond en omgeving. De winkel van Ad zal een aparte platenafdeling gehad hebben, waar in ieder geval eigentijdse pop van eigen bodem verkrijgbaar was.  

Back to the Eighties

 

Veel van de poppodia in Nederland werden opgericht in de jaren zeventig en bestaan in de jaren twintig van deze eeuw dus 50 jaar. Tijd om terug te kijken met een publicatie. Zo ook bij Gigant in Apeldoorn dat in 1975 werd opgericht. Met een eerste subsidie van de gemeente Apeldoorn van 10 duizend gulden kon het schoolgebouw, dat ze van de gemeente toegewezen kregen, opgeknapt worden en werd de voormalige gymzaal voorzien van een podium. Het is tegenwoordig nauwelijks meer voorstelbaar dat bands in dit soort opgelapte gebouwen optreden, maar toentertijd was het de realiteit van veel poppodia.

In tegenstelling tot wat je zou verwachten bij een publicatie ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan, beschrijven de auteurs, mede-oprichters van Gigant, niet de totale geschiedenis, maar alleen de eerste twintig jaar van het Apeldoornse podium. Vanaf de tijd dat zij betrokken waren bij het initiatief voor een ‘Open Jongeren Sentrum’, dat in 1975 overging in Gigant, tot de verhuizing naar nieuwbouw in 1995. In de epiloog gaat de huidige directeur, Dirk de Bruin, kort in op de afgelopen dertig jaar.

De jaren tachtig blijken de bloeiperiode van het podium te zijn geweest, sowieso misschien wel van het hele Nederlandse clubcircuit. Buitenlandse en Nederlandse bands tourden door het hele land, van Vera in Groningen tot Het Beest in Goes. Zo wat alle bands en artiesten die iets in de alternatieve popscene betekenden, deden op hun tour ook Apeldoorn aan. Het boek bevat tal van leuke anekdotes van vrijwilligers die bij Gigant werkten. Zo maakte een medewerker ‘s nachts thuis soep voor Willy de Ville, schrok UB40 van het kleine podium, maar toen ze de posters zagen van wie er allemaal op gestaan hadden, besloten ze toch op te treden. Iedere vrijwillliger, van de dj tot degene die de artiesten ontving, heeft wel wat meegemaakt. Het bleek ook een bijzonder eigenwijs clubje bij Gigant. Het optreden van Nirvana aldaar, waar slechts vijftig bezoekers op af kwamen, vonden de meesten maar niks. Programmeur Jaap de Ridder was er één van. Hij vond het ‘één van die slechte kutbandjes die je boekt’. Ook U2 kon bij het eerste optreden, waar ‘allemaal punktypes uit Arnhem en Deventer op afgekomen’ waren, niet op veel sympathie rekenen.

Mooi om te lezen is de samenwerking tussen de lokale platenzaak Plato en Gigant. Eigenaar Dick van Dijk, inmiddels aan het hoofd van een landelijk imperium van platenzaken met vestigingen door het hele land, woonde boven de winkel en overlegde regelmatig met de programmeurs van Gigant welke nieuwe platen ingekocht moesten worden en voorzag andersom de programmeurs van de nodige tips. Van optredende artiesten was altijd genoeg op voorraad in de schappen.

Doordat Gigant zo’n goede programmering had in de jaren tachtig, kwamen de poprecensenten uit de Randstad regelmatig naar Apeldoorn. Roel Bentz van den Berg (NRC Handelsblad en VPRO), Fons Dellen (Het Parool), Stan Rijven (Trouw) en John Oomkes (Haarlemsch Dagblad) reden meestal mee met Peter Koops (de Volkskrant) in zijn Citroën CX, die bekend stond als de ‘Koopsmobiel’. Er verschenen dan ook regelmatig recensies van concerten in Gigant in de landelijke dagbladen. Maar ook de lokale dagbladen besteedden vanzelfsprekend aandacht aan de optredens in Gigant. Daar begon begin jaren tachtig Roy Tee als fotograaf. Van hem is een prachtige fotogalerij in het boek opgenomen met beeld dat hij schoot van optredende artiesten tussen 1980 en 1983 op het podium, bij het gebouw of op de kermis van Apeldoorn. Het beeld in het boek is op zich al een historisch document, dat bij veel leeftijdgenoten die in de jaren tachtig regelmatig concerten bezochten nostalgische gevoelens op zal roepen. Het boek is doorspekt met foto’s van optredende artiesten en daarnaast ook afbeeldingen van recensies van optredens in lokale en landelijke dagbladen. Achterin het boek is een volledige lijst opgenomen van de optredens die vanaf de opening in 1977 tot de verhuizing in 1995 in Gigant plaatsvonden. Wie die glorietijd nog eens wil herbeleven doet er goed aan dit schitterend vormgegeven, op groot formaat uitgegeven boek aan te schaffen.

 

Siwert Hoogenberg en Jan Westerhof – Gigantisch luid en tegendraads: een klein podium met grote namen. Gorredijk: Uitgeverij Noordboek, 2025. ISBN 9 789464 713749. Prijs: 34,90 euro.

Verschenen in: Platenblad, nr. 296, 28 januari t/m 11 maart 2026 

Platenzaaksticker #441

 

Strada
Gram. platen
Purmerend
Tel. Radio Zijp 1123

Op achterzijde hoes, Mastreechter Staar, 7", Negerliederen, Philips 412 101 SE (Nederland, 1962)

Een wonderlijke tekst op deze sticker: wil je Strada bereiken dan moet je Radio Zijp bellen. Een gemakkelijk te onthouden nummer is het wel. Informatie over de winkel is te vinden in een artikel in het magazine van de Vereniging Historisch Purmerend van Richard Groothuizen over platenwinkels in Purmerend. Daar heb ik al dankbaar gebruik van gemaakt voor Platenplakker 432 van Wouda's Muziekhandel.

Radio Zijp, een elektronicawinkel aan de Hoogstraat in Purmerend, begon niet lang na het einde van de Tweede Wereldoorlog met het verkopen van grammofoonplaten. In 1953 trekt Zijp het belendende pand op nummer 13 bij de winkel. Het is het moment waarop het platenaanbod wordt uitgebreid en ook het televisietoestel zijn intrede doet in het winkelassortiment van Zijp. Onderstaande foto bij het artikel van Groothuizen geeft een beeld van de winkel net na de verbouwing in 1953.

 

 

Bron: Historisch Purmerend, nr. 59, maart 2024 

Als in 1964 de overdekte winkelpromenade Strada wordt geopend, breidt de winkel verder uit in het nieuwe winkelcentrum. 'Imposant is de display achter de toonbank waar alle Top 40 singles per week chronologisch en actueel geëtaleerde worden', schrijft Groothuizen. De platenafdeling is dan inmiddels gegroeid en ondergebracht in het deel van de winkel binnen het overdekte winkelcentrum, vandaar de naam Strada. 

In het Waterlands Archief is onderstaande foto van de winkelpui omstreeks 1970 te vinden.

Zijp blijft grotendeels toch een witgoed- en elektronicawinkel met een eigen reparatieafdeling. Als er steeds meer van dit soort winkels komen die met veel lagere prijzen, zonder reparatieafdeling, gaan concurreren, valt het doek in 1981 voor de platen- en witgoedafdeling van Radio Zijp. De winkel gaat vanaf dat moment in zee met de inkooporganisatie Electronic Partners. 

Bij het artikel van Groothuizen staan ook nog twee afbeeldingen van platenzakken van Strada.

Platenzakken van Strada. 

Bron: Historisch Purmerend, nr. 59, maart 2024

 

Platenzaaksticker #440

Radio v. Dijken
Rembrandtweg 115
Amstelveen

Op achterzijde hoes, Marie-Claire Pichaud, 7", Il Y Eut Un Soir, Il Y Eut Un Matin, Editions Studio S.M. SM 45-12 (Frankrijk, 1958)

Een zo goed als doorzichtige plakbandsticker. De vorige eigenaar heeft een succesvolle poging gedaan om wat er op het hoesje onder de sticker stond weg te krassen. Dat maakt alleen maar extra benieuwd naar wat daar dan stond, maar het is echt niet meer te ontcijferen.

Radio Van Dijken was een van de vele radio- en elektronicawinkels die er in de jaren vijftig ook platen bij gingen doen. Op de website Amstelveen van voorheen is het een en ander over de winkel te vinden. Gecombineerd met de informatie op Amstelveenweb kom ik tot de volgende geschiedenis.

In 1947 begon de heer Van Dijken bij de woning van zijn ouders aan de Keizer Karelweg met Radio Van Dijken. Aanvankelijk handelde hij in huishoudelijke apparaten en verlichting. Toen de nieuwbouw aan de Rembrandtweg in 1955 gereed was, verhuisde de winkel daar naartoe. Het assortiment veranderde naar radio, televisie, bandrecorder of pick-up, zo is op te maken uit een advertentie in het lustrumboekje van de Rembrandtweg. 

 

Al snel nadat de winkel introk op de Rembrandtweg zullen daar ook grammofoonplaten aan toe zijn gevoegd. De heer Van Dijken plaatste ook zelf antennes op het dak bij de aanschaf van een televisie. Niet lang na de verhuizing naar het nieuwe pand kreeg hij bij plaatsing van een antenne een hartaanval en overleed. Daarop volgde zijn schoonzoon, de heer Peters-Sterk, een spoedcursus elektrotechniek en nam de winkel over.

Onderstaande foto uit 1960 is van de gevel van het pand, dat voor een deel aan het zicht wordt onttrokken door de toegestroomde menigte om één van de eerste televisietoestellen in werking te bewonderen. 

Bron: Particuliere Collectie - Bert Peters-Sterk

In 1962 had Radio Van Dijken ook het belendende pand op nummer 117 bij de winkel getrokken, zo blijkt uit een advertentie in het adresboek 1962-1963 van Amstelveen. 

Na het overlijden van de heer Peters-Sterk is de winkel verkocht en heeft nog enige tijd onder de naam Radio Van Dijken voortbestaan, alvorens de deuren voorgoed te sluiten.