Dinosaur jr album top 3

Voor nummer 301 van Platenblad vroeg René van Kaam de lezers naar hun top 3 van albums van Dinosaur jr. Hieronder mijn inzending.

 

1. Where You Been

2. Green Mind

3. Bugs

 

Acht platen staan er in de kast van Dinosaur Jr., waarvan 2 op cd en de rest op vinyl. Van het tweede album, You’re Living All Over Me, dat nog onder de naam Dinosaur verscheen, tot en met het zevende album, Hand It Over en dan nog twee nakomers (Farm uit 2009 en Give A Glimpse Of What Yer Not uit 2016). Daarnaast nog twee lp’s van J. Mascis + The Fog en een van J. Mascis. Maar, zoals in de aankondiging in het vorige Platenblad stond, alleen de Dinosaur Jr. albums doen mee. Al zou daar wel wat op af te dingen zijn, aangezien een aantal Dinosauralbums grotendeels door J. Mascis ingespeeld zijn, maar wel onder de naam Dinosaur Jr. verschenen. Nu wil het toeval dat die drie platen toch niet in mijn top 3 beland zouden zijn, dus dat maakt de discussie overbodig. Al blijft het grotendeels akoestische Several Shades Of Why dat onder zijn eigen naam verscheen een pareltje. Mijn voorkeur blijkt bij de platen uit de beginperiode te liggen en dan met name de derde tot en met de vijfde lp.

Green Mind was de eerste lp van Dinosaur Jr. die op een major label verscheen. Bassist van het eerste uur Lou Barlow had de band inmiddels verlaten en ook drummer Murph is maar op drie nummers te horen. De rest wordt volgespeeld door Mascis. Naast de standaard Dinosaur Jr.-nummers zoals die op de voorgaande lp’s stonden, zoals de opener The Wagon, is er meer afwisseling met rustigere nummers zoals het akoestische Flying Cloud op kant A of de eerste drie nummers op kant B. De nummers zijn melodieuzer, maar houden toch het typische Dinosaur Jr.-geluid, vooral door de nasale wat zeurderige zang van J. Mascis. Die stem vormt haast een tegenpool van de meanderende, puntige, vervormde gitaarsolo’s, waarbinnen Mascis regelmatig van effectpedaal wisselt.

De ruigere voorganger Bug is nog in de oorspronkelijke bezetting met naast Mascis, Murp en Lou Barlow en opent met het fantastische Freak Scene om af te sluiten met Don’t. Een langzaam maar zeker ontsporend nummer waarin Lou Barlow de zin Why Don’t You Like Me eindeloos schreeuwend herhaalt.

De opvolger van Green Mind is weer in een bandbezetting. Mike Johnson heeft de plaats van Barlow ingenomen en Murph is weer op alle nummers op het drumstel te horen. De plaat trekt de ingetogener lijn die op Green Mind is ingezet en is zo mogelijk nog wat melodieuzer. Opener Out There is voorzien van een heerlijke Dinosaur Sr.-achtige gitaarsolo. Wat mij betreft de beste Dinosaur Jr.-plaat. Hier komen alle facetten van het typische Dinosaur Jr.-geluid het best tot zijn recht.

 

Verschenen in: Platenblad, nr. 301, 9 september tot 21 oktober 2026 

 

 

De avonturen van Jos Haijer in platenland

Wie komt er nou op het idee om ter ere van het 46-jarig bestaan een jubileumboek uit te geven? Toch past het helemaal bij het platenlabel Top Hole Records. Niet voor niets heette de verzamel-cd die ter gelegenheid van het 13-jarig bestaan verscheen Dertien Jaar Stronteigenwijs. Daaruit bleek al dat Top Hole geen boodschap had aan normale jubileumdata. Met Top Hole Records 46 Jaar Eigenwijs pakt het label groots uit. Een prachtig, door labelbaas Jos Haijer zelf, vormgegeven boek, voorzien van veel en mooi beeldmateriaal, met als leidraad de complete catalogus en een kalender van de hoogtepunten die verdeeld over de verschillende bijdragen in chronologische volgorde zijn weergegeven.

De eerste hoofdstukken beslaan de geschiedenis van het label en zijn eigenaar. Haijer is al vanaf 1968 actief in de lokale muziekscene van Groningen. Toen was hij als 16-jarige mede-organisator van een creatieve culturele manifestatie, speelde in een band en ontwierp posters voor Provadya. Na het voltooien van zijn opleiding verhuist hij naar Heerenveen, waar hij projectleider van Het Pakhuis wordt en doorgaat met wat hij daarvoor in Groningen deed: het organiseren van concerten, tentoonstellingen en film- en theatervoorstellingen.

Eind jaren zeventig is hij de man achter de verzamelelpee Groeven uit Heerenveen, waarop lokaal talent op vinyl is vastgelegd. De plaat valt vanwege de afbeelding op de hoes – het standbeeld van de Friese dichter, journalist, politicus en christelijke vredesactivist Fedde Schurer met een pruik op zijn hoofd en een bordje met de titel van de plaat om zijn nek - niet in goede aarde bij de lokale bevolking. Daar komt nog een claim van de Stichting Beeldrecht bovenop. Het resultaat is dat de plaat uit de handel moet worden genomen. Voorwaar geen aanmoediging om verder te gaan in platenland.

Alhoewel Haijer zich had voorgenomen om het hierbij te laten, zwicht hij voor een verzoek van de Engelse muzikant Mark Foggo om hem te helpen bij het maken van een plaat. Het markeert de start van Top Hole Records. De single New Shoes van Mark Foggo and The Secret Meeting, die op 22 mei 1980 verschijnt, doet het zo goed, dat de band al snel wordt weggekaapt door Polydor. Het leidt er toe dat er meer muzikanten op hem afkomen, die een plaat uit willen brengen. Het begin van een verhaal dat leest als een jongensboek.

Ondanks dat er af en toe een succes bij zit, is het bestieren van een platenlabel geen vetpot. Als Top Hole in de tweede helft van de jaren negentig op een laag pitje staat en Haijer zich weer meer gaat toeleggen op vormgeving blijkt dat financieel een stuk lucratiever. ‘Toen ik stopte met fysiek platen uitbrengen, ging het met mijn bankrekening een stuk beter’, zegt Haijer. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo startte Top Hole in 2011 weer op, met als voorlopig laatste uitgave de lp Erres Radio van Jos Haijer en Peter Duinkerken.

Het label is het startpunt geweest voor veel Nederlandse artiesten die er hun eerste platen uitbrachten, zoals Junkie XL en De Raggende Mannen, maar vormde toch vooral een thuis voor lokaal talent uit het noorden van het land. Veel van de artiesten die bij het label waren ondergebracht en andere betrokkenen krijgen aandacht in eigen hoofdstuk. Dit levert de nodige smeuïge rock ‘n’ roll anekdotes op. Het levert een boek op dat niet alleen schitterend is, maar ook leest als een trein en een belangrijk deel van de Nederlandse muziekgeschiedenis in kaart brengt. Het geld dubbel en dwars waard!

 

Jos Haijer en Jan Schlimbach – Top Hole Records 46 Jaar Eigenwijs. Groningen: Uitgeverij Passage, 2026. ISBN 97890 5452 4540. Prijs: 46 euro.

 

Verschenen in: Platenblad, nr. 301, 9 september tot 21 oktober 2026

Platenzaaksticker #462

Radio 
H. Baars
Symfoniestraat 132
Tel. 71076

Op voorzijde hoes, Marvin Gaye & Tammi Terrell, LP, You're All I Need, Tamla Motown XTM S-5009 (Benelux, 1968) 

Een mooi adres voor een platenzaak, de Symfoniestraat. De winkel zat in winkelcentrum De Notenhout in Nijmegen. De sticker is de standaardsticker zoals die vaker in dit blog voorkomt. Zwarte achtergrond met een goudkleurig randje en de tekst ook in goudkleur. Deze komt uit het uitpuilende archief met stickers en werd me alweer een tijd geleden toegestuurd door Bjorn Graafland van Concerto.

Zoals de naam al aangeeft hebben we hier te maken met een winkel die radio- en televisietoestellen verkocht en daarnaast een redelijk aanbod aan vinyl had staan. Daarnaast had Baars ook witgoed in de verkoop.

Winkelcentrum De Notenhout werd in 1967 gebouwd en uit de verschijningsdatum van de plaat waar de sticker op lijkt het logisch op te maken dat Radio Baars bij opening van het winkelcentrum aldaar aanwezig was. De laatste advertenties waarin de winkel genoemd wordt verschenen in 1988, zo is in Delpher terug te vinden. Er is dan ook sprake van een Radio Baars in Malden, een dorp iets ten zuiden van Nijmegen. Dat moet haast een filiaal zijn van de winkel in Nijmegen. De advertenties van de winkel in Malden lopen door tot 1995. 

Het lijkt er op dat de winkel in De Notenhout in 1988 gestopt is, de tijd de vinylverkoop terug begon te lopen. Of er in Malden ooit platen in de winkel hebben gestaan ligt dan ook niet voor de hand. Waarschijnlijk is Baars daar doorgegaan met de verkoop van Hifi-apparatuur en televisietoestellen. Dat zijn althans het soort advertenties waarin de winkel genoemd wordt. 

Platenzaaksticker #461

 

Muziekcentrum
Arie Pronk
Orgels, piano's
Grammofoonplaten
Postbus 100 - Barendrecht
Tel. 01806-2171

Op achterzijde hoes, Chr. Gem. Koor "Deo Cantemus" o.l.v. Arie Pronk, LP, All Creation Sings - Heel de schepping zingt Gods lof, ARGÉ AWS 6802 703 (Nederland, 1971)

Een bekende combinatie, de verkoop van orgels en piano's en christelijke liederen op een langspeelplaat. In dit geval was de verkoper ook de leider van het koor dat de here Gods toezong. Hij heeft zelfs een lemma op Wikipedia. Daarin wordt helaas geen melding gemaakt van de winkel die hij in Barendrecht dreef, naast zijn actieve leven als koordirigent. En ook niet van het platenlabel dat hij runde. De plaat waar de sticker op zit is uitgebracht op het label ARGÉ, dat hetzelfde postadres heeft als de winkel. In het kader rechtsonder is te lezen dat de plaat toegestuurd wordt na versturing van een bericht aan het postbusnummer. Zo is ook deze LP ooit besteld aangezien de platen van het label niet in de handel waren, 'doch uitsluitend te bestellen op bovenstaand adres'.

Arie Pronk leefde van 29 november 1929 tot 28 april 1991. Bij zijn overlijden op 61-jarige leeftijd zal de winkel in ieder geval opgehouden hebben te bestaan. Pronk nam in 1951, op 21-jarige leeftijd de leiding van Deo Cantemus op zich, zo is te lezen op de website van het koor, dat nog immer bestaat. Hij was dus al op jonge leeftijd actief in de muziek. Het zal dan ook ergens in de jaren vijftig geweest zijn, dat hij de winkel in Barendrecht begon.

Platenzaaksticker #460

 

Discofiel

Op voorzijde hoes, The Honeybus, 7", I Can't Let Maggie Go, Derum DM 182, (Nederland, 1968)

'Leuke naam voor een platenzaak', zo meldde Hans Dinkelberg bij zijn post van deze sticker op Bluesky. Tevens vermeld hij het adres van de winkel: de Slotlaan in Zeist, en het tijdvak dat de winkel actief was: van eind jaren vijftig tot eind jaren zeventig. 

De sticker blijkt geen zelfstandige platenzaaksticker te zijn, maar onderdeel van een zogenaamde zegelsticker, die over het open gedeelte van de hoes werd geplakt. Bij verbreken van de sticker om de single uit het hoesje te halen, verdween het recht tot ruilen, zo is op de sticker te lezen. Al maakt de eigenaar van Discofiel een uitzondering voor platen met fabrieksfouten.

Op de Facebookpagina Oude Foto's van Zeist is een foto van de winkel terug te vinden en het complete adres: Slotlaan 283. Een reactie op de foto maakt duidelijk dat de winkel het eigendom was van de familie Reemers (tenzij Rieneke Reemers getrouwd is en de achternaam van haar man heeft aangenomen).

 

Een onmiskenbare platenzaak, zo laat de foto zien, met de typische jaren zestig/zeventig tl-verlichting en een ruime etalage met platenhoezen. Op dezelfde Facebookpagina is ook nog een tasje van de winkel terug te vinden en een latere foto in kleur van de winkel met de naam pontificaal boven het zonnescherm, dat inmiddels ook is toegevoegd.

 

Een zoektocht op Delpher levert een aantal vermeldingen van de winkel op, die lopen van 1957 tot en met 1978. De laatste melding, in NRC Handelsblad van 13 juli 1978 maakt gewag van het faillissement van de winkel. Een advertentie in Het Parool van 30 januari 1959 bevat een oproep voor een beheerder van een te openen filiaal in Amsterdam.

Kandidaten kunnen zich per brief aanmelden bij H. Voordewind in Zeist. Een van de eisen was een diploma van de N.V.G.D., de Nederlandse Vereniging van Grammofoonplaten Detailhandelaren. Om lid te kunnen worden van de vereniging moest de beheerder van een platenzaak een cursus bij de N.V.G.D. met goed gevolg afleggen. Een advertentie in Het Algemeen Handelsblad van 29 september 1961 maakt duidelijk dat het filiaal werd geopend aan de Molsteeg op nummer 9. Dat adres komt al eerder in het Platenplakkerblog voor als vestiging van Grammofoon speciaalzaak Landré (platenzaaksticker 181). Mogelijk was Landré de beheerder van het filiaal die ergens in de jaren zestig zelfstandig verder ging.

Platenzaaksticker #459

Super Sound Shop
Weesperzijde 43

Op achterzijde hoes, Pietro Mascagni, LP, Cavalleria Rusticana, RCA Red Seal LM-2243-C (Duitsland, 1960)

Twee over elkaar geplakte plakbandstickers, op verschillende plekken afgescheurd. Op de onderste sticker is nog de afbeelding van een hele lp te zijn. Op de sticker die er overheen is geplakt zijn twee stukken van een lp een beide uiteinden te zien.

De winkel zat in Amsterdam aan de oostzijde van de Amstel, vlakbij de Nieuwe Amstelbrug, tussen de Blasiusstraat en de Eerste Oosterparkstraat. Dat is in ieder geval rond 1960 het geval geweest. Diverse zoekopdrachten op internet leveren geen nadere informatie over Super Sound Shop op. In de beeldbank van het Stadsarchief van de gemeente Amsterdam is het pand op een aantal foto's terug te vinden. Helaas is op geen enkele daarvan de platenzaak terug te vinden. In 1970 zat er een winkel in chocola en begin jaren tachtig was het winkelpand niet meer in gebruik. Tegenwoordig kun je er terecht voor een Ethiopische maaltijd in restaurant Ibis.

Op Delpher zijn 10 advertenties van de winkel terug te vinden. In de oudste, in Het Parool van 31 december 1957, wenst de winkel 'met de super sortering grammofoonplaten zijn geachte cliënten en relaties een in alle opzichten goed en voorspoedig 1958'. Een advertentie in dezelfde krant op 4 juni 1959 maakt duidelijk dat er ook koffergrammofoons en draadomroepversterkers verkocht worden. De laatste advertentie dateert van 1 oktober 1968 en is terug te vinden in de Volkskrant (zie hieronder),

De winkel heeft het tienjarig jubileum dus kunnen vieren, maar heeft het daarna niet lang meer volgehouden.

Platenzaaksticker #458

 

Import
CD's Platen MC's
Jan v.d. Berk
Eindhoven 040-431773    Best 04996-98130

Op voorzijde hoes, Black Box, 12", Fantasy (Remixed), Deconstruction PT 43896 (Verenigd Koninkrijk, 1990)

Twan van den Broek stuurde me deze sticker van een ruim gesorteerde platenzaak uit de periode dat de vinyl plaat langzaam maar zeker verdrongen werd door de cd. Bij Jan van den Berk waren ze in 1990 nog alle twee verkrijgbaar evenals voorbespeelde muziekcassettes.

Op de onvolprezen website van Pierre Gouweloos is informatie over de winkel te vinden. Met enig terugrekenen is daaruit af te leiden dat Jan van den Berk in 1970 een platenzaak in Eindhoven opende aan de Woenselse Markt. Het betrof een tweede winkel, want daarvoor had Van den Berk al een platenzaak in Best. In 1980 nam zoon Adrie de platenzaken, aanvankelijk samen met zijn broer John, over. Pa was zich inmiddels ook met andere zaken in de muziekwereld bezig gaan houden. Eerst met het managen van Nederlandse artiesten en later kwam daar ook een platenlabel bij.

De winkels hebben het redelijk lang vol weten te houden. In 2012 sloot de winkel in Best, drie jaar later die in Eindhoven. Onder de naam Berk Music Productions worden de nevenactiviteiten nog steeds voortgezet, zo blijkt uit de website van het bedrijf, waar Adrie van den Berk nog steeds de scepter zwaait.

Platenzaaksticker #457

J. Voerman & Zn.
Groenlo - Eibergen 

Op label, Verenigde Jeugdkoren, 7", Komt, Laat Ons Vrolijk Zingen, Philips 411 781 NE (Nederland, 1962?)

Een inzending van Dick van der Wal van het Muziekarchief Kampen, deze sobere sticker van de firma Voerman & Zn. De single maakt sinds kort onderdeel uit van het Muziekarchief Kampen aangezien een van de jeugdkoren die op de single te horen is De Lenteklokjes van het Kampereiland is. Een mooi lokaal initiatief, waar we in Nederland van afhankelijk zijn om dit erfgoed te verzamelen en te bewaren. 

Dick stuurde ook nog een link naar een artikel in de Groenlose Gids waarin een interview met het echtpaar Tonnie en Ida Voerman-Voskuil. Daarin is de geschiedenis van het bedrijf kort weergegeven. Jacob Voerman begon in 1932 in het Achterhoekse Groenlo een installatie- annex winkelbedrijf. Naast installatie- en loodgieterswerk konden de inwoners van Groenlo en omgeving in de winkel terecht voor radio, televisie, witgoed en sanitair. De firma had aanvankelijk twee panden in Groenlo, in de Beltrumsestraat en de Kevelderstraat. Op het eerste adres werden witgoed en sanitair verkocht en in de Kevelderstraat radio en televisie. Logischerwijs behoorden op een gegeven moment in de laatste winkel ook langspeelplaten en singles tot het winkelaanbod.

Winkeloprichter Jacob en zijn vrouw Lena hadden drie zonen: Jan, Tonnie en Jaap. Die namen het bedrijf op een gegeven moment van hun vader over waarbij Tonnie de winkel aan de Beltrumsestraat bestierde, Jan de radio- en televisiewinkel in Groenlo en Jaap de later geopende winkel in het iets noorderlijker gelegen Eibergen onder zijn hoede nam. In de jaren tachtig werd het familiebedrijf overgedaan aan een andere eigenaar. Die ging verder als Voerman Installatietechniek en deed de winkels van de hand. 

Op de website van Scherp in Beeld, het geheugen van Groenlo is een plastic tas voor singles van de winkel terug te vinden.

 

Platenzaaksticker #456

 

Gebr. Van Damme
Piano's - Elektronische Orgels
Grammofoonplaten - HiFi-Stereo
L. Noordstraat 16 Middelburg Tel. 3097
P. Krugerstraat 28 Vlissingen Tel. 2546

Op achterzijde hoes, Gemengd Koor "De Lofstem" Arnemuiden, LP, U Bid Ik Aan, Hosanna R 1001 (Nederland, 1970?) 

Een lokale hit waarschijnlijk, deze langspeler van De Lofstem uit de Middelburgse buurgemeente Arnemuiden. Ook een toepasselijke labelnaam waarop deze plaat verscheen: Hosanna. Ik kocht de plaat bij een kringloopwinkel in Middelburg, altijd goede plekken om wat lokale platenzaakstickers te vinden.

De gebroeders Van Damme hadden, blijkens de adressen op de sticker, twee winkels op de kop van Walcheren. De winkel in Vlissingen dateert van 1926 en was gevestigd aan de Walstraat op nummer 74. In advertentie in de Vlissingse Courant van 9 juli 1936 is het adres inmiddels Paul Krugerstraat 16.

 

Later is de winkel dus nog opgeschoven naar nummer 28. Het Middelburgse filiaal was er al in 1933, zo getuigt een advertentie uit dat jaar. In de Beeldbank Zeeland is een foto opgenomen van het interieur van de winkel aan de Lange Noordstraat uit 1966.

 

 

Op het plankje ter hoofdhoogte van de orgelspeelster is een aantal lp's uitgestald. Behalve orgels en piano's verkochten de gebroeders ook gitaren en bladmuziek, zo maakt de foto duidelijk. Vanaf 2008 was in het pand een vestiging van uitzendbureau Tempo Team gevestigd. In een artikel op de website Wij zijn de stad wordt melding gemaakt van de verhuizing van die vestiging en is verder te lezen dat de muziekwinkel van Van Damme daar decennialang gevestigd was. Ook staat er een foto van de gevel van het pand, waarop ook de glas-in-loodramen, links boven op bovenstaande foto, duidelijk zichtbaar zijn.

 

De winkel in Middelburg wordt in een advertentie van Roland orgels in Trouw van 1 mei 1987 nog vermeld als een van de verkooppunten. De winkel in Vlissingen is dan blijkbaar inmiddels verdwenen. Een laatste teken van leven is een advertentie in De Telegraaf van 11 april 1992.

Platenzaaksticker #455

Ganzevoort
Zwolle

Op achterzijde hoes, Das Orchester Der Wiener Volksoper, 7", Kaiserwalzer, Ariola 36 270 C (Duitsland, 195?)

Wellicht de oudste plakbandsticker op dit blog, deze van Ganzevoort. De informatie is uiterst karig, maar er was wel aandacht voor het lettertype van de naam van de winkel, vooral het mooie krulletje onderaan de z mag er wezen.

Een zoektocht in de Beeldbank Overijssel levert een reproductie van een prentbriefkaart op, waarop de winkel is te zien.
 

Smeden, Zwolle, ca 1914. Collectie Overijssel.

 

Het tweede pand vanaf links is de winkel van W. Ganzevoort. De begeleidende tekst bij de prentbriefkaart maakt duidelijk dat Ganzevoort een orgelhandel had, die orgels uit Amerika importeerde. De winkel bestond dus al in 1914 en lag aan de Smeden 22. Later is die straat omgedoopt in Diezerstraat en zat de winkel op nummer 116. Een uitsnede van de prentbriefkaart geeft een beter beeld van de winkel. 

 

 

Boven de gevel staat Orgelmagazijn, op de linker winkelruit Ganzevoort Orgelhandel en op de rechtergevel naast de ingang Orgels en Muziek. Muziek zal hier betrekking hebben op bladmuziek. Veel van dit soort winkels gingen op een gegeven moment ook schellak- en later vinylplaten verkopen. 

De sticker maakt duidelijk dat de winkel er in ieder geval in de jaren vijftig nog zat. Er zijn ook Ganzevoort's Orgelhandels in Leeuwarden en Groningen geweest. Of dat filialen waren van de winkel in Zwolle waren of dat een van de twee een hoofdvestiging was en Zwolle een filiaal heb ik niet kunnen achterhalen. 

Platenzaaksticker #454

W. de Ru
Voorschoten
Voorstraat 25 - Tel. 0 17 17 - 26 16

Op achterzijde hoes, The Poll Winners, LP, Exploring The Scene, London Records LDY 379 258 (Nederland, 1960)

Wederom een inzending van Danny van Hoorn, deze van W. de Ru, die in 1972 de winkel van Slemmer (sticker 71) overnam. Zoals direct duidelijk is, nam hij niet alleen de winkel, maar ook de vormgeving van de sticker en de platenvoorraad over. Op de foto is te zien dat er nog een sticker onder zit, dat zal die van Slemmer geweest zijn.

De Ru bestaat nog steeds, maar de winkel is op 1 januari 2021 gesloten. Zoon Gerard, die de winkel van zijn vader overnam, gaat sindsdien verder als servicebedrijf, zo is te lezen in een artikel in de Voorschotense Krant. Op de site van de firma is te lezen dat het om witgoed, bruingoed en kleine huishoudelijke apparatuur gaat. De platen zullen al ver voor de sluiting uit het assortiment verdwenen zijn.

Onderstaande foto van de winkel staat ook bij de post over Slemmer, maar hoort uiteraard meer hier thuis.

De Ru was dus een officiële Bang & Olufsen dealer, dat zal dan ook het merendeel van het bruingoed in de winkel uitgemaakt hebben. Al verkocht hij ook JVC-apparatuur en Bose-boxen, zoals de uithangborden bewijzen.

De foto dateert uit de jaren negentig, getuige de Renault Scenic die in de spiegeling van de winkelruit is te zien. De rechter etalage staat vol witgoed en huishoudelijke apparatuur, de linker is ingeruimd voor audio- en videoapparatuur. Van vinyl is geen spoor te bekennen, dat was toen even uit de mode. Wellicht dat er binnen nog een rekje cd's stond, maar ook dat betwijfel ik. 

Platenzaaksticker #453

De Zwarte Schijf
Winkelcentrum De Meent - Papendrecht
Plantageweg 25 - Alblasserdam

Op achterzijde hoes, Tumbleweeds, LP, Sweet Memories, Polydor  2925 048 (Nederland, 1976)

Afgelopen week ontving ik van Danny van Hoorn een aardige mail met daarbij de nodige afbeeldingen van platenzaakstickers. Daarvan is deze van De Zwarte Schijf er één (Danny's vinger is nog net zichtbaar op de foto. Wonderlijk dat ik nog niet eerder een platenzaak met deze naam tegen kwam. Het is een nogal voor de hand liggende naam voor een winkel die het zwarte goud als handelswaar heeft.

De Zwarte Schijf had, getuige de adressen op de sticker, twee winkels in de buurgemeenten Papendrecht en Alblasserdam, gelegen aan de rivier de Noord (voorheen Oude Merwede), die de Lek en de Beneden Merwede met elkaar verbindt.

In Papendrecht zat de winkel in een winkelcentrum. Een begrip dat in de jaren zeventig in diverse Nederlandse steden zijn intrede deed. Overal verrezen winkelcentra. Zo ook in Papendrecht. En daar hoorde in die tijd, de hoogtijdagen van vinyl, een platenzaak in thuis. Inmiddels is de naam in Papendrecht veranderd naar winkelpark De Meent.

In Alblasserdam was de winkel gevestigd in het centrum, net ver van de haven. In het omhooglopende begin van de straat waren aan beide zijden winkels gevestigd. De gevels liepen trapsgewijs omhoog. Inmiddels zijn die vervangen door nieuwbouw.

Mijn inschatting is dat de winkel in de jaren zeventig begonnen is en dat ergens in de jaren tachtig beide filialen gesloten zijn. Een zoektocht op internet en in het streekarchief van Dordrecht levert wel beelden op van de plekken waar de winkels gevestigd waren, maar zijn of van voor het bestaan van de winkel of van erna.  

Platenzaaksticker #452

 

Radio Nachtegaal
Hengelo (O) 

Op achterzijde hoes, The Vienna Light Orchestra, 7", Viennese Light Concert, Philips 421 053 PE (Nederland, 1958) 

Een simpele maar mooie sticker met oog voor detail in de vormgeving (het pootje van de G dat de lijn doorbreekt). Meer informatie dan naam en plaatsnaam behoefde de sticker niet, want Radio Nachtegaal was een begrip in Hengelo. 

In 1937 begon Henk Jonge Poerink aan de Krabbenbosweg 17 Radio Huis de Nachtegaal. Vanaf dat adres begon hij ook met radio-uitzendingen. Elke zondagochtend kon Hengelo en omgeving afstemmen op Radio Nachtegaal, waar Henk verzoekplaten draaide. Dat alles illegaal. Legaal was wel de elektronicawinkel die Jonge Poerink dreef. De geschiedenis van het familiebedrijf is te lezen op de website van Tesc, inmiddels geen elektronicawinkel meer, maar een website voor huurwoningen in Hengelo. 

Het duurde niet lang of vanwege het succes moest de winkel uitzien naar een groter pand dat gevonden werd aan de Willemstraat, om tenslotte in 1961 te verhuizen naar het Willemsplein waar Jonge Poerink een van de grootste elektronicazaken van Twente opende. Naast apparatuur verkocht Radio Nachtegaal ook vinyl, want er moest tenslotte ook iets gedraaid worden op de net aangeschafte pick-up.

Tesc was aanvankelijk de technische dienst van het bedrijf. De overstap naar verhuurder werd gemaakt toen begonnen werd met het verhuren van de woonruimtes boven de winkel. Dat verdrong langzaam maar zeker de elektronica.

De winkel is vereeuwigd in een gedicht van stadsdichter J. Heymans dat vanzelfsprekend als titel Radio Nachtegaal heeft. Heymans gaat daarin terug naar de plek waar hij verliefd werd. Dat blijkt te zijn gebeurd in de luistercabine van Radio Nachtegaal, waar hij samen met zijn toekomstige geliefde naar Moon in June van Soft Machine luisterde. Dat zal dus ergens in 1970 geweest zijn, toen Soft Machine III verscheen.

Op Pinterest is op de site van Oud Hengelo nog een foto terug te vinden van de winkel aan het Willemsplein.

 

 

Platenzaaksticker #451

Grammofoonplaten
Postma
Oss - Tel. 2209

Op voorzijde hoes, Reunion Jazz Band, LP, Reunion, Artone MDS S-3002 (Nederland, 1966) 

Een standaardsticker, zoals er veel voorkomen in dit blog: zwarte belettering op een goudkleurige achtergrond met de tekst binnen een kader, de naam van de winkel in kapitalen en opgesierd met een vrolijke noot.

De tekst op de sticker doet vermoeden dat we hier met een heuse platenzaak te maken hebben. Een speurtocht op internet loopt echter op niks uit, geen spoor terug te vinden van Postma in Oss. Dat zou kunnen betekenen dat de winkel slechts een kort leven was beschoren. De concurrentie met Muziekhuis Arons (sticker 36) en Keyzers (sticker 201) heeft Postma de das om gedaan.

Om het verhaal toch nog een beetje op te vullen, viel me iets op aan de hoes waar de sticker op zat.

Tussen de stripfiguren met instrumenten staat een zogenaamde hoezenpoes. In dit geval is het Sacha Beels. De afbeelding doet erg denken aan een foto van Beels op de hoes van The Ramsey Lewis Trio: Bach To The Blues.

 

Het moet haast wel een foto uit dezelfde sessie zijn. De afdruk van Bach op het T-shirt is op de hoes van de Reunion Jazz Band verstopt achter de tekening van de klarinettist. De blik van Beels is iets meer naar rechts gericht, maar de gezichtsuitdrukking is nagenoeg hetzelfde. 

De afbeelding van Beels sierde meerdere hoezen in de reeks I Love On Chess, waarop jazzplaten in Nederland door Artone opnieuw werden uitgebracht in een nieuw jasje. John Schoorl spoorde haar op en schreef er een leuk artikel over in de Volkskrant van 19 december 2015. De foto's uit de sessies werden blijkbaar door Artone hergebruikt op andere hoezen.
 

Platenzaaksticker #450

Van Campen's Platenboetiek
Plein '45    IJmuiden    tel. 02550-14516

Op achterzijde hoes, Focus, LP, Focus II, Imperial 5C 054-24385 (Nederland, 1971) 

Een zakelijke sticker, toepasselijk in jaren-zeventig-paars. Het adres van Van Campen's Platenboetiek, kwam me bekend voor. En ... inderdaad, aan hetzelfde plein zat de 'gezellige platenkelder' van Keizer (sticker 39). En laat nu ook het telefoonnummer van Keizer op het begincijfer na hetzelfde zijn als dat van Van Campen. Dat moest wel betekenen dat Van Campen de winkel van Keizer heeft overgenomen en wellicht ook bovengronds heeft gebracht.

De winkel van Keizer was van oorsprong een elektronicazaak (op de begane grond) met een platenafdeling in de kelder. Uiterlijk in 1969 heeft het Haarlemse witgoed- en elektronicabedrijf van Van Campen de winkel van Keizer overgenomen. In een advertentie in het Haarlem's Dagblad van 23 oktober 1969 staat het adres in IJmuiden vermeld. 

 

Een advertentie in dezelfde krant van 29 juni 1979 maakt duidelijk dat Van Campen dan inmiddels 8 filialen heeft. IJmuiden blijkt dus het begin van enorme expansie. Naast Haarlem en IJmuiden is Van Campen dan ook te vinden in Alkmaar, Amsterdam, Amstelveen en Heemskerk. Alhoewel de adressen onderaan een advertentie voor stereomeubels staat, mag je er van uitgaan dat er toen nog steeds platen werden verkocht.

 

De laatste advertentie die ik van Van Campen terug kan vinden dateert van 6 maart 1980. Het filiaal in IJmuiden is er dan ook nog steeds.
 

Emmylou Harris top 3

Voor elk nummer van Platenblad vraagt René van Kaam zijn lezers om een top 3 van een artiest of band. Het laatste nummer was dat van Emmylou Harris. Hieronder mijn inzending.

1. Wrecking Ball

2. The Ballad of Sally Rose

3. Blue Bird

 

14 lp’s en 3 cd’s van Emmylou Harris staan er in de kast en daarnaast nog talloze platen waar ze als achtergrondzangeres of bandlid aan meedeed. Bij dat laatste gaat het om drie lp’s van Gram Parsons en eentje van het trio Dolly Parton, Linda Ronstadt en Emmylou Harris. Voor de top 3 komen uitsluitend haar aanwezige solo-albums in aanmerking die grofweg lopen van Pieces In The Sky tot en met Blue Bird en dan drie studio lp’s vanaf Wrecking Ball. Al die platen lagen de afgelopen weken op de draaitafel of zaten in de cd-speler, uitgezonderd de kerst-lp Light In the Stable.

Op haar eerste albums (Gliding Bird telt hier even niet mee) beheert ze vooral de erfenis van Gram Parsons. Dat doet ze zeker niet slecht, maar zonder Parsons is het ook niet echt bijzonder. Het was juist hun samenzang die GP en Grievous Angel naar een hoger plan tilden. Na de eerste drie soloplaten wordt het zelfs een tikkeltje saai, al bevat elke plaat wel minimaal één prachtig nummer. Vaak zijn dat de nummers waarop ze vocaal door anderen wordt bijgestaan. Zo steekt One Paper Kid, een duet met Willie Nelson, er met kop en schouders bovenuit op Quarter Moon in a Ten Cent Town, net als de gospel Jordan op Roses in the Snow, dankzij de schitterende bariton van collega Johnny  Cash. Aan gastmuzikanten van naam is over het algemeen sowieso geen gebrek op de platen van Harris. Even lijkt er een breekpunt te zijn, wanneer Harris zich op Blue Kentucky Girl op de bluegrass stort, maar daarna loopt de daarvoor ingezette weg gewoon door en wordt de muziek gaandeweg zelfs steeds meer glad- en overgeproduceerd. Daar komt pas verandering in met The Ballad of Sally Rose. Angel Band is daarna weer een terugval, maar met Blue Bird stijgt ze weer boven het gemiddelde uit, culminerend in Wrecking Ball.

Die laatste is dan ook zonder twijfel het hoogtepunt in de aanwezige albums. Het door Daniel Lanois geproduceerde Wrecking Ball met gastrollen voor onder andere Neil Young en Steve Earle is een erg consistente plaat met perfect gekozen covers, een paar door Lanois geschreven composities en als afsluiter het door Harris met Rodney Crowell geschreven Waltz Across Texas Tonight. Ook nummer twee was al snel bekend. 

Op The Ballad of Sally Rose is Harris samen met toenmalig echtgenoot en producer Paul Kennerley verantwoordelijk voor alle composities. Het conceptalbum vertelt het verhaal van zangeres Sally Rose. Haar carrière bloeide op aan de zijde van The Singer, die later bij een auto-ongeluk om het leven komt. Hij blijft echter de grote inspiratie op de achtergrond. Het bevat diverse verwijzingen naar de relatie tussen Gram Parsons en Emmylou Harris. Op de derde plaats Blue Bird. Eerst stond daar nog Red Dirt Girl, maar het oersaaie duet met Dave Matthews dat daar op staat, zorgde ervoor dat het album buiten de top 3 valt.