Platenzaakstickers #157

Jarko de Boef
Piano - Muziekhandel
Stemmen en repareren
Wageningen Tel. 2930
Ede Tel. 9701

Op achterzijde hoes Georges Brassens, 7", La Complainte des Filles de Joie, Philips Medium 432.815 BE (Frankrijk, 1962)

Klein maar fijn, deze sticker van de winkels van Jarko de Boef. Zakelijkheid is troef, geen enkele versiering, de afgesneden hoekjes daargelaten. Een andere, oudere sticker wijst uit dat de heer De Boef vanuit Wageningen begon aan zijn verovering van de wereld. Te beginnen in Ede, waar hij de concurrentie aan kon gaan met muziekhandel Pols van sticker 46.

In het Utrechts Archief is de geboorteakte van de winkeleigenaar te vinden en die wijst uit dat hij bij verschijning van de EP van Georges Brassens nog negen jaar verwijderd was van zijn pensioen. Het mag toch vooruitstrevend genoemd worden dat de firma De Boer een titel als 'Het klaaglied van de meisjes van plezier' in het assortiment had in een bijbelvaste omgeving als die van Wageningen en Ede. Misschien hebben we hier wel te maken met de man op wie Wim T. Schippers het personage van pianostemmer Jan Vos baseerde?

Platenzaakstickers #156

De Discus
Oudkerkhof 45
Utrecht
Tel. 15070

Op achterzijde hoes, Charles Trenet, 7", Je Chante, Columbia ESRF 1060 (Frankrijk, 1956)

Een klassieker in alle opzichten. Allereerst een oudje onder de stickers. Daarnaast is alles aan de sticker klassiek: de naam van de winkel, de afbeelding van de naar oud-Grieks voorbeeld getekende discuswerper en dat alles verwerkt in de vorm van een vinylen plaat. Kortom, de oersticker!

Van de winkel kwam al eerder een sticker op dit blog voor, namelijk nummer 76. Daar wordt ook al melding gemaakt van het onvolprezen overzicht van verdwenen Utrechtse platenzaken van Hans Dinkelberg. Daarin valt te lezen dat De Discus in de jaren dertig van de vorige eeuw begon op Janskerkhof en uiteindelijk via Oudkerkhof op de Minrebroederstraat terecht kwam. Inmiddels is de winkel op het kerkhof der platenzaken terecht gekomen. Een wederopstanding is nooit uitgesloten, hopelijk nog voor het einde der tijden.

De twitteraccount ZowasUtrecht postte onderstaande foto uit 1964, waarop de winkel aan de Minrebroederstraat voor degenen met haviksogen onder ons uiterst links zichtbaar is.

Platenzaakstickers #155

Art Radiophonique
F. Lamadon
Agent Exclusif de Liberty Music Shops N.Y. Lincoln U.S.A.
Paris, 31, Rue Marbeuf - Bal. 07 59

Op achterzijde hoes, Bande Originale du Film de Jacques Tati Mon Oncle, 7", Fontana 460.565 (Frankrijk, 1958)

De eerste keer dat een titel terugkomt in dit blog. De eerdere inzending van Jeroen van de Beek (sticker 147) bracht me bij deze sticker bij de beschrijving van deze single op Discogs. De firma Lamadon kon zich er op voorstaan importeur te zijn van het gerenommeerde label Liberty Music Shops. Zoals op Wikipedia is te lezen: 'Liberty Music Shops was a New York business that specialized in sophisticated music for sophisticated customers'. Begonnen als winkel met drie filialen in New York, startte de eigenaar in 1933 zijn eigen label.
Art Radiophonique is een vooruitstrevende term voor radio als achtste kunstvorm, al zal de populaire muziek daar waarschijnlijk niet onder gevallen hebben. Het betreft het verspreiden van kunstzinnige vormen via de radio en dat hoeft dus nog niet eens per se muziek te zijn. Bij Lamadon viel daar in ieder geval wel de soundtrack van Jacques Tati's Mon Oncle onder.

 

Het meest intrigerende aan de sticker is de vermelding na het adres: BAL. Vanwege de punt doet het vermoeden dat het een afkorting is, maar waarvan??? De cijfers er achter lijken te duiden op een telefoonnummer. Of zou het weer iets typisch Frans zijn, een Franse versie van de telefoon, zoals ze ook hun eigen internet kenden: minitel.

Platenzaakstickers #154

Au Ménestrel
Maison Raoul Vidal
12, Rue Nolly
Casablanca
Tel. 251-53

Op label Lucienne Delyle, 7", Le Rififi, Pathé 45 G 1082 (Frankrijk, 1955)

De tweede Afrikaanse sticker, na La Disquerie in Dakar, is een inzending van Fons Moers. Veel is er niet te vinden over deze winkel met de toepasselijke naam De minstreel, behalve dat er ook een blauw exemplaar van de sticker bestaat (bron). Deze blauwe variant is waarschijnlijk nog wat ouder. De letters van Au Ménestrel zijn verschillend en waar in de blauwe het telefoonnummer in het vinyl is opgenomen, staat die er in de rode variant naast. Of zou dit het verschil zijn tussen een sticker op een 7" en een 10"???

De naam Maison Raoul Vidal lijkt er op te wijzen dat het een filiaal van de Parijse winkel van Raoul Vidal betreft. Een hommagepagina aan verdwenen Franse platenzaken levert drie hits op op de naam Raoul Vidal, waaronder een gouden imprint op een plastic hoes waarbij de achternaam net als bij deze sticker in hoofdletters is gedrukt.

Platenzaakstickers #153

Télévision T.S.F.
V. Léopoldoff
Disques
Tel. 19
Décazeville

Op voorzijde hoes, Dalida, 7", Ciao ciao bambino (piove), Barclay 70 230 (Frankrijk, 1959)

Zoals gebruikelijk wordt de zomervakantie afgesloten met een sticker uit het vakantieland, dat zoals gebruikelijk Frankrijk is. Op een rommelmarkt in Agnac in de Midi-Pyrenées, waar zo'n tien lokale bewoners hun overbodige spullen verkochten, lag een stapel singles met een aantal exemplaren met bovenstaande sticker. Ik koos voor Dalida en nam ook nog een jonge Aznavour en Le Gorille van Brassens mee. De laatste twee helaas zonder sticker.
Décazeville is een oude mijnstad iets ten zuiden van Agnac in het noorden van Aveyron. In 1959 hadden kennelijk nog geen honderd bewoners een telefoonaansluiting, maar V. Léopoldoff was er een van, als electronicawinkel moet je tenslotte met de ontwikkelingen mee gaan! De naam Léopoldoff komt ook tegenwoordig nog voor in Décazeville, maar is niet meer gekoppeld aan een televisie- en audiowinkel.
Oorspronkelijk is de sticker doorzichtig geweest, maar inmiddels is de lijm door ouderdom verkleurd naar lichtbruin en is het oorspronkelijke effect verdwenen. De afkorting T.S.F. staat voor Téléphonie sans fil, een soort draadloze radio-ontvangst die zijn hoogtijdagen in de jaren vijftig kende. Gezien de volgorde op de sticker was vinyl niet de hoofdzaak in de winkel, maar vloeide het voort uit het aanbod van apparatuur.

Platenzaakstickers #152

Duyvené & Remmers n.v.
d&r
Óók bij ú in de buurt

Ferd. Bolstraat 33-43 Tel.730444
1e van Swindenstraat 47-53 Tel. 50686-51616
Amstelveenseweg 186-190 Tel. 790764
Nassaukade 379 Tel. 81378
Damrak 25 Tel. 65628
Osdorpplein 27-29 Tel. 193332

Op binnenzijde hoes Petula Clark, 7", This Is My Song (Uit de film "A Countess from Hong Kong), Disques Vogue HV 2089 (Nederland, 1966)

Nummertje drie van Duyvené & Remmers, na platenzaakstickers 7 en 55. De winkelbediende heeft er werk van gemaakt om deze sticker aan de binnenzijde van de hoes te plakken. Alhoewel het een in die jaren gebruikelijke open picture sleeve is, die niet aan de zijkanten vast gelijmd is, moest hij of zij de hoes openklappen om de sticker aan de binnenkant te plakken. Met alle risico's vandien voor het nog maagdelijke vinyl.
De slogan "Vertrouwen, Prima kwaliteit, Onovertroffen service" op sticker 7 is ingeruild voor het erg toepasselijke "Óók bij ú in de buurt", alleen in Amsterdam Noord was geen filiaal. Vermeldde 55 nog slechts de vestiging op het Damrak, op 7 waren er al vijf filialen en op deze sticker is er zelfs sprake van zes. Nieuw is de vestiging aan de Nassaukade. Waarschijnlijk is dit dan ook de meest recente sticker van deze electronicamoloch. En het zijn ook niet zomaar kleine winkelpandjes. Vier van de vestigingen zijn in meerdere aaneensluitende panden gevestigd, met als hoogtepunt de vestiging in de Ferdinand Bol met zes panden, gevolgd door het filiaal in de Oosterparkbuurt met vier panden, de Amstelveenseweg met drie en tot slot het Osdorpplein met twee. Uit voorgaande stickers bleek al dat Duyvené & Remmers een electronicazaak was met vinyl in het assortiment.

TOEVOEGING 30 NOVEMBER 2014

 

Op achterzijde hoes, Sandie Shaw, LP, Sandie, Pye Records NPL 18110 (Verenigd Koninkrijk, 1965)

Frans Zeem stelde bovenstaande sticker ter beschikking van het platenzaakstickerblog. Het betreft dezelfde sticker als hierboven maar in een andere kleur. Alhoewel de sticker goed vast zat op de hoes, heeft een winkelbediende het toch noodzakelijk geacht er voor de zekerheid een plakbandje aan toe te voegen. Als we op de verschijningsdatum van de plaat af kunnen gaan, was deze groene sticker er voor de gele.

TOEVOEGING 2 FEBRUARI 2015

 
Op achterzijde hoes, Yusef Lateef, LP, Into Something, New Jazz NJLP 8272 (Verenigde Staten 1961)

Deze blauwe variant is afkomstig uit de collectie van Concerto. Ook hier twijfelde de winkelbediende aan de plakkracht van de sticker en deed er een extra stukje plakband op.

 

TOEVOEGING 10 DECEMBER 2025

 

 

Op achterzijde hoes, Jim Reeves, LP, The Best Of Jim Reeves Vol. II, RCA Victor LSP 3482 (e) (Duitsland, 1966)

 

Een gele variant, die Bjorn Graafland van Concerto me stuurde. 

Platenzaakstickers #151

Muziekwinkel Frits Willemsen
(Raalte)

Op voor- en achterzijde hoes, Jim Croce, LP, I Got a Name, Roadrunner RR 9998 (Nederland, 1981)


Het was een kwestie van tijd, maar nu is het dan zover. Deze sticker werd aangeleverd door zoonlief, die zoals u wellicht al kon raden, eveneens besmet is met vinylvirus. Het is nog onduidelijk of het genetisch bepaald is of via op de vingertoppen aanwezige bacillen met het vinyl als intermediair wordt overgedragen. Maar besmettelijk is het zéker.

Twee stickers op één LP! Op de voorzijde een zwarte versie op papier. Op de achterzijde een goudkleurige op transparant plastic. Dat alles om duidelijk te maken dat je in Raalte niet om Frits Willemsen heen kon. Toepasselijk zijn de initialen FW aangebracht op een LP, waarvan de draaiende beweging wordt gesuggereerd door de uitloop met daarin Muziekwinkel Frits Willemsen.

De muzikale carrière van Frits Willemsen begon in 1976 bij Fresi Disco aan de Lange Bisschopstraat in Deventer, zo valt te lezen in een artikel in het voorjaarsnummer 2013 van de Roalter Wind. Zijn carrière kende een vliegende start, want na drie maanden werd hij al gevraag filiaalhouder in Den Bosch te worden. In 1979 verkaste Willemsen terug naar het oosten des lands en werd bedrijfsleider bij het filiaal van de keten Walk In in de Herenstraat in Raalte. Toen daar in 1980 personeel weg moest, was het volgens de regel Last In First Out, Frits die moest vertrekken. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus begon Willemsen in 1981 zijn eigen platenzaak aan de Molenhof in Raalte. Het ging Willemsen voor de wind want in 1983 verhuisde hij naar een groter pand aan de Molenhof om in 1987 naar Herenstraat 10 te verhuizen. In 1995 besloot Willemsen het bijltje er bij neer te gooien. Willemsen werkte daarna nog een aantal jaar voor het Raaltse Music Centre, maar stopte in 1999 definitief als muziekverkoper. Wie een gedetailleerder verslag van de muzikale loopbaan van Willemsen wil, kan terecht in het eerder genoemde stuk in de Raolter Wind. Daar zijn bovendien wat persoonlijkere anecdotes te vinden.
Momenteel is EP Jan Oosterwechel in het pand aan de Herenstraat gevestigd, een electronicawinkel. Platen en cd's worden daar niet meer verkocht, maar voor een geluidsinstallatie of platenspeler kun je er terecht.

Frits Willemsen in zijn winkel aan de Herenstraat ca. 1984, 

getuige de Springsteenbox uit dat jaar die hij vast heeft