dinsdag 24 november 2015

Platenzaakstickers #215





Studio Fox
Enschedesestraat 17
Tel. 05400-23293
Hengelo

Op achterzijde hoes, Johnny Pearson and His Orchestra, LP, Sleepy Shores, Omega International OM 555.003-H (Nederland, 1973)

De oersticker van het imperium dat Nico Fox vanuit Hengelo opbouwde. Sticker 79 laat al uitbreidingen zien in Enschede, Zwolle en Arnhem, waaraan later nog Apeldoorn en Groningen toegevoegd zouden worden. Met de uitbreiding werd ook de vormgeving van de sticker wat zwieriger, zo wijst een vergelijking uit. Bovenstaande sticker is nogal stijfjes, al veroorlooft de vormgever zich wel de logische verwerking van een vinyl plaat in de O, met op het label de naam van de winkel.10 jaar later begint het vinyl al duidelijke trekken van een cd te vertonen: Fox was er vroeg bij!

Na de hoogtijdagen in de jaren tachtig ging het allengs minder met de plaatverkoop en deed Fox zijn winkels eerst aan Van Leest over, die ze vervolgens aan de Free Record Shop verkocht. Net voor kerst 2012 sloot die het filiaal aan de Enschedesestraat. Dat betekende dat het monopolie op de verkoop van geluidsdragers in Hengelo in handen kwam van Johan Dollekamp van Popeye. Daar ben ik nog geen sticker van tegengekomen, maar ik kan me er wel een mooie bij voorstellen.


Nico Fox bleef enigszins met de muziekhandel verbonden en werd importeur van hoogwaardige audio-apparatuur, nadat hij zijn oude lp's de deur uit had gedaan. Desalniettemin verkondigde hij in de Twentse Courant dat de vinylbeleving op zijn nieuwe apparatuur geweldig was. Hij had schijnbaar nog wat collectors items achter de hand gehouden.

Met dank aan Pierre Gouweloos die me deze sticker stuurde.

dinsdag 17 november 2015

Platenzaakstickers #214



Het Limburgs Platenhuis
Gravenstraat 8
Tel. 6800
Geleen

Op achterzijde hoes, Marty Robbins, LP, Island Woman, CBS 62297 (Nederland, 1964)

Met enige regelmaat keert hij terug in dit blog, de agressieve variant van de lieflijke papieren platenzaaksticker opgebracht via het bevochtigen van een gommen achterzijde. De agressieve variant betreft de plakbandsticker, zo goed als niet te verwijderen tenzij de sticker dermate uitgedroogd is dat de tape vanzelf los laat en een hardnekkig residu op de plaat achterlaat. Opvallend in dit geval is dat de kleur van de sticker perfect overeenkomt met die van de afbeeldingen van voorgaande platen van Marty Robbins zoals die op de achterkant van de hoes zijn weergegeven.


Wellicht had het Limburgs Platenhuis nog een rode variant ter beschikking maar werd die te dominant bevonden, geel sloot beter aan. De sticker toont opvallend veel overeenkomsten met de eveneens uit Limburg afkomstige sticker 31 en 101 van Platenhuis Maas in Nieuwenhagen, zij het dat Limburgs Platenhuis cursief is weergegeven. Zou er sprake zijn van een overkoepelend Platenhuis met verschillende filialen in Zuid-Limburg?

Het Limburgs Platenhuis bevond zich aan de Gravenstraat 8, vlakbij de markt in Geleen. Dat Platenhuis Limburg zich buiten de middle-of-the-countryroadmuziekpaden van Marty Robbins begaf, blijkt uit onderstaande posters die ik tegenkwam op een overzichtssite van rock 'n roll in Limburg van Jan Kersten.


De obsessie voor geel begint langzamerhand zorgwekkend te worden, al was er ook een zwart/wit variant. Dankzij het Limburgs Platenhuis werden Peter en z'n Rockets op zondag 26 februari 1961 naar de Hanenhof in Geleen gehaald. Het zal niemand verbazen dat de voorzitter van de fanclub van Peter en z'n Rockets in die tijd, Jan Smeets, hier een steentje aan heeft bijgedragen. Dit was waarschijnlijk de eerste vonk die tot Pinkpop heeft geleid, waar hij meer dan 50 jaar later de baas is. Naast een optreden van verschillende bands, was er op de Teenagerafternoon ook een Teenager-modeshow, verzorgd door de Firma Schunck. Het kan bijna niet anders of geel zal daar de overheersende kleur geweest zijn.

Alhoewel de naam van de winkel doet vermoeden dat we hier met een gespecialiseerde platenzaak te maken hebben, laat een advertentie in het Limburgs Dagblad van 10 juni 1968 zien dat er ook audio-apparatuur verkocht werd. Het telefoonnummer blijkt inmiddels gewijzigd.



Er is in Geleen nog steeds een Limburgs Platenhuis, maar dat houdt zich bezig met de verhuur van onroerend goed. De naam doet anders vermoeden. In de jaren tachtig bestond de winkel nog, getuige een vermelding op de reactiespagina van de website van Herman van Boeyen dat iemand bij de lokale V&D en het Limburgs Platenhuis zijn singles van Vitesse kocht. In 1986 werden er nog kaartjes voor een concert van John Martyn in Heerlen verkocht, organisator ......... Buro Pinkpop!

Met dank aan Bjorn Graafland van Concerto die de sticker beschikbaar stelde.

woensdag 11 november 2015

Platenzaakstickers #213





Radio De Bie
Deventer

Op label, Jolly's Hawai Orchester, 10", Schönes Tahiti, Odeon O 31 666 (Duitsland, 192?)

Weer zo'n winkel waar je niet omheen kon. De Bie voorzag deze plaat op weerszijden van het label van een sticker. Zoals de naam al duidelijk maakt handelt het ook hier weer om een radiowinkel die eerst bakeliet en later vinyl aan de Deventer bevolking verkocht. Een klassieke sticker waarbij de ronding op de sticker net niet de ronding van het label haalt in goud en zwart, identiek aan de kleurencombinatie op het label. Een ongeoefend oog zou er zo overheen kunnen kijken. Zo niet Evert Nijkamp van Grunnen Rocks die me deze sticker toestuurde.
Radio De Bie zat middenin het centrum van Deventer aan de Brink nummer 80. Begonnen als elektronicawinkel waar onderdelen voor en complete radio's verkocht werden. Zoals op onderstaande foto uit 1959 is te zien, bestond de etalage tegen die tijd voor een groot deel al uit platen.


Veel inwoners uit Deventer kochten dan ook bij De Bie hun eerste platenspeler en singletjes zoals te lezen op de facebookpagina Herinner je Deventer. Op deze pagina is ook te lezen dat de zoon van de eigenaar in de jaren zestig zijn eigen filiaal aan de Vleeshouwerstraat begon. Is hier sprake van een generatieconflict, waarbij de zoon voor het vinyl koos en pa voor de radio(-onderdelen)? Er is ook nog sprake van een kelder op de hoek van de (Kleine?) Overstraat, waar muziek geluisterd kon worden. Zoon Henk, actief in de winkel op de Brink, is nog genomineerd voor 'Deventer held van de sixties'. De Bie had dan ook een vooruitstrevende assortiment in de jaren zestig, zoals blijkt uit de singles die er toentertijd gekocht werden (Elvis, The Rolling Stones, Them) en zal aan de wieg van menig Deventer beatbandje gestaan hebben.
Radio De Bie heeft de jaren zeventig nog gehaald, maar is waarschijnlijk ergens in de jaren tachtig uit het Deventer straatbeeld verdwenen en vervangen door een horecagelegenheid.

 
TOEVOEGING 30 NOVEMBER 2016

 



Radio 'De Bie'
Deventer
Brink 80
Telefoon 2892

Op achterzijde hoes, Wiener Symphoniker / Paul Walter, 10", Joh. Strauss: Famous Waltzes, Fontana 663 013 ER (Nederland, 1964)

Een opvolger van de originele, zoals hierboven afgebeeld. Was daarop nog slechts sprake van naam en woonplaats, inmiddels is ook het adres vermeld en heeft De Bie een telefoonaansluiting. Bovendien is aan de onderkant van de sticker duidelijk te zien dat ook De Bie overgestapt is naar het administratiesysteem met kartelrandje.

 

TOEVOEGING 31 JANUARI 2025

 

Radio De Bie
Brink 80 - Deventer

Op achterzijde hoes, Gilbert Bécaud, 7", La Grosse Noce, La Voix De Son Maître EGF 600 (Nederland, 1962)

Een derde variant en de voorganger van de sticker hierboven.

 

TOEVOEGING 15 SEPTEMBER 2025




Radio De Bie
Brink 80 - Deventer

Op achterzijde hoes, Richard Tauber, 7", O Mädchen, Mein Mädchen, Odeon HO 1006 (Nederland, 1965?)

Dit is waarschijnlijk ooit de rode variant van de sticker hierboven geweest, maar inmiddels lijkt het meer op oranje. 

dinsdag 3 november 2015

Platenzaakstickers #212





Weer een "klinkende" plaat van
Radio Leo
Vierambachtsstraat 29-37
Telefoon 256700
Rotterdam-6

Op beschermhoes, Harry Davidson (and his Orchestra), LP, Those Were The Days, Columbia 33SX 1250 (Verenigd Koninkrijk, ??)

De Leo van Radio Leo was Leo Nobel. Leo had hart voor de zaak en voor zijn klanten: de sticker zat niet op de plaat, maar werd netjes op een beschermhoes geplakt, zodat de nieuwe eigenaar niks van de hoes af hoefde te peuteren, met alle risico's van dien. Weer een typisch voorbeeld van een winkel, die begon met radio's, het assortiment vervolgens uitbreidde met audio-apparatuur en daarbij hoorde ook de platen die daarop afgespeeld konden worden. Televisietoestellen werden later aan de man en vrouw gebracht. Radio Leo lijkt met recht aanspraak te kunnen maken op de breedste winkel in Rotterdam. Maar liefst vijf belendende winkelpanden had Leo, het hele stuk aan de Vierambachtsstraat tussen de Gerrit van de Lindestraat en de Van der Palmstraat. Het ligt voor de hand dat er minimaal eentje voor vinyl was ingeruimd. Een andere vermelding op de hoes duidt er op dat Leo ook platen die niet in Nederland werden uitgebracht in zijn collectie had om zijn klanten een zo breed mogelijk aanbod voor te schotelen.


Deze sticker is overduidelijk wel op de plaat geplakt. De missie van het bedrijf, Special Import Service, is duidelijk verbeeld in een combinatie van een wereldbol en een LP.

Op de website Nederland in beeld staan bij de Vierambachtsstraat in Rotterdam diverse vermeldingen van Radio Leo. Daaruit valt onder andere af te leiden dat Leo op een gegeven moment ook de Jaminvestiging verderop in de straat aan zijn imperium toevoegde om daar een fotohandel te beginnen. Vermeldenswaard is dat in de De Jaegerstraat, om de hoek, een snackbar zat die Jan Patat heette, dezelfde combinatie van voornaam en handelswaar, zij het in omgekeerde volgorde.
Waarschijnlijk was de uitbreidingsdrift van Leo zelfs dermate dat hij ook nog een winkel op de Coolsingel heeft gehad tegenover Dankers waarmee hij een verbond sloot, zoals blijkt uit sticker 190.

Toen de winkel over haar hoogtepunt heen was is Leo aan de Aelbrechtskade 28 C verder gegaan als Radio TV Leo Holding B.V.  Op 15 juli jongstleden werd die firma failliet verklaard.

(Deze bijdrage werd mogelijk gemaakt door Bjorn Graafland van Concerto) 

TOEVOEGING 3 NOVEMBER 2018

Weer een "klinkende" plaat van
Radio Leo
Vierambachtsstraat 29-31-33-35-37
Tel. 256700
Rotterdam 6

Op voorzijde hoes, Percy Sledge, LP, When a Man Loves a Woman, Atlantic 8125 (Verenigde Staten, 1966)

Nu een échte sticker van Radio Leo. De naam van de winkel is in kapitalen weergegeven op een notenbalk. Verder geen franje aan deze sticker in de vorm van muzieknoten of een mooi randje. Onderaan is duidelijk nog het kartelrandje te zien waarop de bestelgegevens stonden vermeld en dat bij verkoop werd afgescheurd om een nieuw exemplaar te kunnen bestellen. In tegenstelling tot de eerste sticker is deze rechtstreeks op de hoes geplakt en bevat bovendien nog de afzonderlijke nummers van de verschillende panden die Radio Leo aan de Vierambachtsstraat bezette.
 

 

TOEVOEGING 28 NOVEMBER 2022

 

 


Zoals elke respectabele platenzaak had ook Radio Leo zijn eigen platenzak, en, het kan niet op, er zit ook nog een sticker op, die luidt:

Gramofoonplaten-speciaalzaak
Radio Leo
Vierambachtsstraat 29-33 Telefoon 56700
Grote sortering onderzetkasten, wisselaars en radiotoestellen

Deze sticker dateert dus van voor de bovenstaande exemplaren. De winkel bestreek nog 'slechts' 3 panden. De tekst op de sticker maakt benieuwd naar het aanbod dat Leo voerde wat betreft de onderzetkasten en wisselaars. Met dank aan Marcel Burgstad die me de afbeelding stuurde.


TOEVOEGING 10 DECEMBER 2025

 

Radio Leo
Grammofoonplaten
en muziekcassettes
Telefoon 
774811 

De opmaak van deze sticker doet erg jaren zeventig aan. De vermelding dat er ook muziekcassettes verkocht werden wijst daar ook op. Alhoewel het telefoonnummer niet overeenkomt met de telefoonnummers op de stickers en andere accessoires hierboven, lijkt het me sterk dat er nog een andere Radio Leo bestond. Zoals de doorgewinterde platenverzamelaar al wel gezien zal hebben aan de prijssticker, is deze sticker afkomstig van Concerto. Bjorn Graafland, medewerker van de breedste platenzaak van Nederland stuurde hem me toe. 

dinsdag 27 oktober 2015

Platenzaakstickers #211





Radio Westrik
Oegstgeest - Leiden

Op label (voor en achter), Harry Belafonte, 7", Mary's Boy Child, RCA 45-RCA 1022 (Verenigd Koninkrijk, 1958)

Om Leiden weer enigszins op de platenzaakstickerkaart te zetten, na nummer 210 (de eerste sticker uit die plaats) nog een sticker uit Leiden (en Oegstgeest) er achteraan. Een typisch voorbeeld van bestickering uit de tijd dat de fotohoes nog geen gemeengoed was. Bestickering van het label bood de platenhandelaar de enige zekerheid dat hij van een deugniet niet een niet bij hem gekochte single retour kreeg in een wel bestickerd hoesje. Westrik neemt zelfs geen enkel risico en voorziet zowel de a- als de b-kant van een sticker!

De firma Westrik gaat op chic op de sticker: een gouden belettering op een groene achtergrond, waarbij de naam van de winkel in cursief is en de vestigingsplaatsen in kapitalen. Een advertentie uit het Leidsch Dagblad van 21 november 1962 leert dat Radio Westrik in Leiden aan de Diefsteeg 17 en in Oegstgeest aan de Geversstraat 39 zit.


De afbeelding maakt ook direct duidelijk, zo de naam dat al niet deed, dat we hier te maken hebben met een firma in audio- (en later video-) apparatuur die daarnaast ook vinyl verkocht. Dat laatste is treffend vormgegeven rondom de o van radio. Wellicht had van de antenne nog een pickuparm gemaakt kunnen worden. 

Nog mooier is de reclame bovenop de bedrijfsauto, die ik op een website over bedrijven in Oegstgeest van Wim Hoogerdijk tegen kwam.








De LP is prachtig tussen de televisie en de radio ingeklemd! Op dezelfde website staat een foto van het interieur van de audio- en videoafdeling van de winkel in 1964.



Dat single- of lp-presentaties niet iets recents zijn, maar bij Westrik al in de jaren 60 gebruikt werd om klanten te lokken, bewijst een artikel in de jeugdrubriek van de Leidse Courant van 19 februari 1966.


Het artikel verhaalt van de presentatie van de enige single van The Demons, Big Bamboo b/w Anymore, de week daarvoor. 'Bij Radio Westrik aan de Oegstgeestse Geversstraat stonden ze achter de toonbank van de afdeling "lichte muziek", om het eerste plaatje, dat die afgelopen week net van de persen kwam,  aan de jongen of meisje te brengen'. Onder de leden van de band bevond zich, tweede van links, Gerard Spong op drums.

Het filiaal in Leiden legde als eerste het loodje waarna de firma zich in Oegstgeest steeds meer ging richten op verkoop en verhuur van professionele beeld-, geluid en lichtinstallaties. Eind 1985 wordt de afdeling 'radio-tv-huiskamerapparatuur' overgedragen aan de firma Sound & Vision (what's in a name?). Die blijft op Geversstraat 39 zitten, terwijl Radio Westrik als Westrik multi sound in het belendende pand op nummer 41 verder gaat.

En daar zitten ze volgens Google streetview nog steeds, zoals onderstaande foto laat zien. Sound & Vision heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een tweedehands kledingzaak.

TOEVOEGING 14 OKTOBER 2025

 

Radio Westrik
Oegstgeest

Op label, Hans Henkemans, LP, Debussy Piano - Recital, Philips S 04007 L (Nederland, 1956) 

Een vrijwel identieke sticker als die bovenaan, zij het dat er uitsluitend melding wordt gemaakt van een winkel in Oegstgeest. Mogelijk is het filiaal in Leiden er dus tussen 1956 en 1958 bij gekomen. In tegenstelling tot de single waar de sticker met beide winkels op zit, is deze slechts eenzijdig bestickerd. 

vrijdag 23 oktober 2015

Platenzaakstickers #210

Nic. de Tombe
Pieterskerkchoorsteeg 11
Leiden
Telefoon 22184
Giro 180874

Op achterzijde hoes, Georges Moustaki, LP, Georges Moustaki, Polydor 184 350 (Duitsland, 1969)

Bijna onvoorstelbaar, maar dit is pas de eerste sticker van een platenzaak in Leiden in dit blog. Een gangbare sticker uit de tijd dat de koper nog geen mint conditie hoes nastreefde. Een medewerker van muziekwinkel Nic. de Tombe gebruikte plakband om de platenzaaksticker op de achterzijde van de hoes te bevestigen, verwijderen kan fatale gevolgen hebben voor de conditie van de hoes! Onder aan de sticker de bekende kartelrand waarlangs bij verkoop de bestelgegevens van de plaat werden afgescheurd zodat een nieuw exemplaar besteld kon worden. Het is me nog steeds onduidelijk wat de functie van het vermelde gironummer is: giften van tevreden klanten?
De firma De Tombe heeft er net iets meer werk van gemaakt dan nodig door het toevoegen van de muzieknoot met in het vlaggetje een vinyl lp verwerkt.We hebben hier te maken met een platenspeciaalzaak zoals uit onderstaande blijkt.

De Tombe was behalve in de Pieterskerkchoorsteeg, ook gevestigd aan de Haarlemmerstraat, zo is te lezen in een post op het blog Jeugdsentimenten onder het lemma De Platenzaak. De winkel was daar gevestigd in twee panden, waarbij een deel gereserveerd was voor de oudere luisteraar en een voor de jeugd. In het midden was een ruimte met draaitafels om platen te beluisteren. Een andere blog maakt melding van een vesting in de Diefsteeg. Aangezien die steeg parallel aan de Pieterskerkchoorsteeg ligt, berust dit waarschijnlijk op een vergissing van de tweede bron. Er is ook geen verder bewijs dat Nic. de Tombe aan de Haarlemmerstraat zat. Een advertentie in het Leidsch Dagblad van 21 december 1979 vermeldt als adres voor de kaartverkoop van een concert van Mr. Ackerbilk ook nog de Pieterskerkchoorsteeg. Het zou kunnen dat de winkel een groter filiaal net iets buiten het centrum opende in de hoogtijdagen van de platenverkoop. Zeker is in ieder geval dat de winkel nog in september 1990 bestond, getuige een advertentie in de Leidse Courant van de 27e van die maand om mensen te verleiden een cd met korting te kopen. Hieronder een deel van de advertentie (helaas zonder adres).


De mooiste kado's vind je in de platenzaak! Een van de laatste stuiptrekkingen van de sector om te overleven. De Tombe was waarschijnlijk een van de slachtoffers van de neergang op de geluidsdragersmarkt in de jaren negentig.

De afgebeelde sticker is afkomstig uit de vinylcollectie van Alfred Blaak.

Een week later kwam ik op de boekenmarkt op het Spui in Amsterdam nog een variant van de sticker tegen.





Nic. de Tombe
Lange Pieterskerkkoorsteeg 11
Leiden, tel. 22184, postrek. 1880874

Op achterzijde hoes, Mary O'Hara, EP, Songs of Erin no. 3, Beltone IEP 59 (Verenigd Koninkrijk, 1959?)

Hier is sprake van een voorganger van de blauwe sticker, toen de Pieterskerkchoorsteeg nog de Lange Pieterskerkkoorsteeg was en een rekening bij de giro nog postrekening werd genoemd. De rol met plakblad werd ook toen al gebruikt om de sticker aan de hoes te hechten.

TOEVOEGING 8 DECEMBER 2015

Bjorn Graafland van Concerto stuurde me deze gele variant van de bovenste sticker.

Op achterzijde hoes, Pramod Kumar, LP, Le Sitar Indien, Le Langage Du Raga, Arion
ARN 34207 (Frankrijk, 1973)
 
TOEVOEGING 1 MAART 2022
 
 
 
Nic. de Tombe
Pieterskerkchoorsteeg 11
Leiden
Telefoon 122184
Giro 180874
 
Op achterzijde hoes, Barbara, LP, Les Insomnies: Enrégistrement Public à L'Olympia, Philips
6641 837 (Frankrijk, 1978)

Vandaag precies 43 jaar en 1 dag geleden kocht Monique in Leiden deze dubbel live lp van Barbara bij Nic. de Tombe. Zo kan een sticker dus ook nog een extra functie hebben. Behalve het achterhalen van de winkel waar de plaat gekocht is, kun je ook de datum en plaats achterhalen waar de plaat van eigenaar wisselde.
 
Deze meest recente sticker van Nic. de Tombe onderscheidt zich alleen van de andere stickers door de toevoeging van de 1 vooraan bij het telefoonnummer. De Tombe trok de ingezette lijn van kapitaalloze belettering in ieder geval door tot in 1979. Gelukkig week monique hier in haar handgeschreven toevoeging niet van af!
 

woensdag 14 oktober 2015

Platenzaakstickers #209





Elektronicahuis Peeters
Molenstraat 142 (hoek Besterdring)
Tilburg
Tel. 420397

Op achterzijde hoes, Woody Shaw, LP, Night Music, Elektra Musician 96-0299-1 (Europa, 1983)

Terwijl via de vloer een elektrische schok het huis in schiet, valt via de schoorsteen een muzieknoot binnen. Duidelijker kan de combinatie elektrieke apparatuur met muziek niet verbeeld worden. Later in dit blog zal nog duidelijk worden dat deze sticker niet op zichzelf staat maar dat er een hele ontwikkeling aan vooraf is gegaan, als voorgaande stickers aan bod komen.

Waarschijnlijk is het Elektronicahuis ooit begonnen als een muziekinstrumentenwinkel, getuige de vermelding van de gebroeders Joop en Ad Peeters in een artikel in de Tilburgse Koerier. Daarin wordt melding gemaakt van de opening van het A. Peeters en Zonen Paviljoen in het Erfgoed Depot in het dorp Riel ten zuidwesten van Tilburg, waarvoor 20.000 kilo aan machines werd verplaatst van de Molenstraat naar het Depot. Peeters verkocht dus niet alleen muziekinstrumenten, maar fabriceerde ze ook ter plekke. Het zou me niks verbazen als het hier om blaasinstrumenten ging voor de lokale fanfare en harmonie of voor door Miles Davis, John Coltrane of Chet Baker beïnvloede addergebroed uit Tilburg en omgeving. Het is vervolgens een logische stap ook aanverwante opgenomen muziek te gaan verkopen, zoals de jazz lp waar bovengetoonde sticker op zat.

De winkel bestond in ieder geval nog in de jaren tachtig. Aangezien de heer Ad Peeters bij de opening van het paviljoen in 2013 81 was is hij pas vlak voor het millennium met pensioen gegaan, voor zover daar in het geval van een ambachtsman als Peeters sprake van kan zijn. Een artikel op de website van Klankwijzer bewijst dat Peeters inderdaad blaasinstrumenten maakte. En zoals te verwachten hield Peeters een bescheiden selectie gereedschap aan de Molenstraat achter om reparatiewerk aan bij hem gekochte instrumenten te verrichten. Maar wellicht was het zijn broer Joop, ook aanwezig bij de opening, die zich in de elektronica specialiseerde en ook handelde in vinyl. Nader speurwerk leert dat instrumentenmakerij Peeters gevestigd was op Molenstraat 140, dus naast het Elektronicahuis. Dus toch zijn broer Joop? Of was er nog meer familie in het spel?


Bovenstaande foto is een screenprint van Google maps. Rechts op de foto het hoekpand waar Elektronicahuis Peeters was gevestigd en daarnaast het pand met de gele stenen de muziekinstrumentenmakerij van Ad Peeters.

Ook deze speurtocht werd mogelijk gemaakt door Concertomedewerker Bjorn Graafland, die de stickers (ook onderstaande) leverde.

Er is ook nog een rode variant:

Op achterzijde hoes, Woody Shaw, LP, Master Of Art, Elektra Musician MUS K 52 402 (Duitsland, 1982)

Blijkbaar gespecialiseerd in Woody Shaw, het Electronicahuis in Tilburg, in 1982 dus nog met twee c's!

En met rondingen aan de bovenkant:

 Op achterzijde hoes, Eddie Daniels, LP, Memos From Paradise, GRP GR-1050 (Verenigde Staten, 1988)