Platenzaaksticker #371

Fiësta

gramm. platen

Heuvelstraat 62

Tilburg - Tel. 26026

Fiësta

grammofoonplaten

heuvelstraat 62

tilburg - tel. 426026

Twee stickers afkomstig van Pierre Gouweloos van Fiësta in Tilburg. Helaas zonder de gegevens van de platen waar ze op staan, al is op de bovenste sticker het begin van wat waarschijnlijk Holland of Hollandse moet zijn te lezen. 

Geen opzienbarende stickers of het moet zijn dat de E zonder trema kleiner is dan de andere kapitalen waaruit de naam van de winkel is opgebouwd. In de eerste sticker worden straatnaam en plaats nog netjes met een hoofdletter geschreven, bij de tweede heeft de maker het tot de winkelnaam beperkt. Tot slot is er tijdens het bestaan van de winkel een nummer bijgekomen bij de telefoonnummers in Tilburg.

Fiësta was een filiaal van Dankers Disco in Tilburg (sticker 369), zo is te lezen op de binnenwerk van de hoes van de LP Tilburg Nu, die Dankers Disco uitbracht ter gelegenheid van het 5-jarige bestaan van Dankers Disco. Fiësta opende in 1969 in het centrum van Tilburg. Dankers Disco zat op loopafstand aan de Schouwburgring. Ter gelegenheid van de opening van het filiaal verscheen ook een single, zo is te lezen op het blog van Bas Trimbach. De winkel bestond in ieder geval nog in de jaren tachtig toen er een cijfer werd toegevoegd aan het telefoonnummer. In 1983 opende Deurzakker Clemens van Bracht een platenzaak aan de Heuvelstraat. Mogelijk nam hij het filiaal van Dankers over en anders zal de concurrentie wel zo groot zijn geweest dat Fiësta het niet lang meer heeft volgehouden. 

Op het binnenwerk van de LP Tilburg Nu staat ook een foto van het filiaal.

Anders dan in de hoofdvestiging aan de Schouwburgring, waar nog luistercabines waren, is hier een open opstelling, waar de aanstaande koper in de winkelruimte kon bepalen of het al dan niet de moeite was de plaat of single, die hij of zij op het oog had, aan te schaffen.

Platenzaaksticker #369

 

Dankers Disco
Schouwburgring
(Tilburg)

Op achterzijde hoes, Corry en de Rekels, LP, Corry en de Rekels, Elf Provinciën 8504 (België, 1969)

Een karige sticker: zwarte belettering op een goudkleurige achtergrond met de naam van de winkel in kapitalen en het adres in onderkast. In de post over Dankers in Rotterdam was al sprake van een gelijknamige winkel in Tilburg en daar is dus! Dankers Disco zal vooral klanten uit Tilburg gehad hebben, want de eigenaar vond het niet nodig de plaatsnaam te vermelden.

De winkel opende op 15 april 1967 de deuren met een optreden van de Tilburgse band The Chumps, zo is te lezen in een artikel in het Brabants Dagblad van 14 juni 2007. En daar is ook een foto van.

Opening van Dankers Disco. Foto: Fotopersbureau Van Eijdhoven

De winkel komt ook voor op het onvolprezen blog van Pierre Gouweloos. Daar is te lezen dat Jan Dankers de eigenaar was ondersteund door Frank en Ans Souter. Daar is ook een aantal interieurfoto's van de winkel te vinden. Voor de oplettende kijker, Pierre is zelf ook op beide foto's te zien.

Aangezien de winkel in een nieuwbouwpand zat, was het interieur destijds ook het nieuwste van het nieuwste. Ruimtelijkheid stond voorop, zoals de foto's duidelijk laten zien. Er was bovendien voldoende gelegenheid om een geplande aanschaf te beluisteren. Met de naam Dankers Disco had Jan 15 jaar later niet meer aan moeten komen, dan was er een heel ander publiek op zijn winkel afgekomen. Uit verschillende blogs komt naar voren dat Dankers de 'hipste platenzaak in Tilburg' was. Dat betekende een ruim assortiment met naast Nederlandstalige krakers als Corry en haar Rekels ook buitenlandse pop en rock. 

Er moet een LP zijn, Tilburg Nu, waarop kort de geschiedenis van Dankers en conculega Fiësta te lezen is. Zodra die in mijn bezit is kan ik dit verhaal nog aanvullen. Vooralsnog blijft het hierbij. Dankers Disco is niet meer en daarover zal het verhaal op de LP weinig uitsluitsel geven, want die is uit 1970.

Platenzaakstickers #301

Antonius Disco
Molenstraat 66
Tilburg
Tel. 425202

Op hoes, James Iotti, 7", La Lontananza (Het lied van de Sirene), Polydor 2050 270 (Nederland, 1973)

De tweede sigarenzaak in dit blog die ook vinyl verkocht, Muziekpaleis Wim Berkers in Deurne daargelaten. Berkers nam de sigarenzaak van zijn vader over om er een platenzaak te beginnen. De naam van de winkel roept direct allerlei associaties uit mijn Roomse verleden op. Zou Antonius de platenzaak zijn geweest waar je alles kon vinden, als je maar vaak genoeg 'Heilige Antonius, beste vrind, maak dat ik dit plaatje vind' in gedachte of hardop zei. Zeker als je weet dat het Paduaplein om de hoek was. Niets is echter minder waar, de eigenaar van de winkel op de hoek van de Molenstraat en de Kruisstraat heette gewoon W. Antonius. Het kan zijn dat hij zijn best gedaan heeft om op het Paduaplein terecht te komen, maar dat dat net iets boven zijn financiële mogelijkheden was en hij genoegen moest nemen met Molenstraat 66.

Wellicht op het idee gekomen door het iets verderop gelegen Electronicahuis Peeters, begon Antonius naast tabakswaren ook vinyl te verkopen. Uit de sticker valt niet meer af te leiden dan dat er in ieder geval top 40 singles te koop waren, vandaar de toevoeging Disco aan de familienaam. Electronicahuis Peeters was waarschijnlijk niet echt een concurrent, aangezien die zich op de serieuzere muziek richtte, zoals een echte muziekwinkel betaamt.

Onderstaande foto van de winkel komt uit het Regionaal Archief Tilburg. De foto is uit 1982, de tijd dat er nog sigarettenautomaten bij de sigarenboer hingen. Of er toen nog vinyl verkocht werd, wordt uit de etalage en de buitenreclame niet duidelijk.

Het pand is op googlemaps terug te vinden. Ook de rechterkant van het pand is inmiddels verhoogd, er staat een boom voor de deur en de sigaren-/platenzaak is verdwenen.

Met dank aan Edgar Kruize die me de sticker stuurde.

Platenzaakstickers #241

do re mi
Nieuwlandstraat 51
Tilburg

Op achterzijde hoes, Miles Davis, LP, Four & More, CBS 62655 (Nederland, 1966)

Een toepasselijke naam voor een winkel die liedjes verkoopt en het bewijs dat er van een ordinaire plakbandsticker ook nog wel wat te maken valt. Duidelijk is dat de eigenaar van do re mi wel van bolletjes hield. Alle klinkers van de winkelnaam zijn er mee opgesierd en daar tussen door zweven nog wat witte exemplaren. En dat alles in een zwart kader tegen een witte achtergrond. De informatie op de sticker is niet meer dan het noodzakelijke: naam, adres en plaatsnaam.

Do re mi zat aan de westrand van het centrum van Tilburg. De winkel speelt een hoofdrol in een bijdrage aan het blog op Cultureel Brabant over platenhoezen. Deze bijdrage gaat over het bemachtigen van de Bob Dylan bootleg Little White Wonder, die dateert uit 1971. De schrijver, H. van Boxtel, verhaalt van de geheimzinnige sfeer die deze en andere 'witte' lp's omgaf. Die waren alleen in Amerika te bestellen of bij een rijdend bestelbusje te koop. En die lag dus gewoon bij do re mi in de Nieuwlandstraat!

Inmiddels kun je aan de Nieuwlandstraat 51 terecht bij Brasserie Café Noir voor een hapje en een drankje.

Met dank aan Bjorn Graafland van Concerto die me de sticker ter beschikking stelde.

Platenzaakstickers #209

Elektronicahuis Peeters
Molenstraat 142 (hoek Besterdring)
Tilburg
Tel. 420397

Op achterzijde hoes, Woody Shaw, LP, Night Music, Elektra Musician 96-0299-1 (Europa, 1983)

Terwijl via de vloer een elektrische schok het huis in schiet, valt via de schoorsteen een muzieknoot binnen. Duidelijker kan de combinatie elektrieke apparatuur met muziek niet verbeeld worden. Later in dit blog zal nog duidelijk worden dat deze sticker niet op zichzelf staat maar dat er een hele ontwikkeling aan vooraf is gegaan, als voorgaande stickers aan bod komen.

Waarschijnlijk is het Elektronicahuis ooit begonnen als een muziekinstrumentenwinkel, getuige de vermelding van de gebroeders Joop en Ad Peeters in een artikel in de Tilburgse Koerier. Daarin wordt melding gemaakt van de opening van het A. Peeters en Zonen Paviljoen in het Erfgoed Depot in het dorp Riel ten zuidwesten van Tilburg, waarvoor 20.000 kilo aan machines werd verplaatst van de Molenstraat naar het Depot. Peeters verkocht dus niet alleen muziekinstrumenten, maar fabriceerde ze ook ter plekke. Het zou me niks verbazen als het hier om blaasinstrumenten ging voor de lokale fanfare en harmonie of voor door Miles Davis, John Coltrane of Chet Baker beïnvloede addergebroed uit Tilburg en omgeving. Het is vervolgens een logische stap ook aanverwante opgenomen muziek te gaan verkopen, zoals de jazz lp waar bovengetoonde sticker op zat.

De winkel bestond in ieder geval nog in de jaren tachtig. Aangezien de heer Ad Peeters bij de opening van het paviljoen in 2013 81 was is hij pas vlak voor het millennium met pensioen gegaan, voor zover daar in het geval van een ambachtsman als Peeters sprake van kan zijn. Een artikel op de website van Klankwijzer bewijst dat Peeters inderdaad blaasinstrumenten maakte. En zoals te verwachten hield Peeters een bescheiden selectie gereedschap aan de Molenstraat achter om reparatiewerk aan bij hem gekochte instrumenten te verrichten. Maar wellicht was het zijn broer Joop, ook aanwezig bij de opening, die zich in de elektronica specialiseerde en ook handelde in vinyl. Nader speurwerk leert dat instrumentenmakerij Peeters gevestigd was op Molenstraat 140, dus naast het Elektronicahuis. Dus toch zijn broer Joop? Of was er nog meer familie in het spel?

Bovenstaande foto is een screenprint van Google maps. Rechts op de foto het hoekpand waar Elektronicahuis Peeters was gevestigd en daarnaast het pand met de gele stenen de muziekinstrumentenmakerij van Ad Peeters.

Ook deze speurtocht werd mogelijk gemaakt door Concertomedewerker Bjorn Graafland, die de stickers (ook onderstaande) leverde.

Er is ook nog een rode variant:

Op achterzijde hoes, Woody Shaw, LP, Master Of Art, Elektra Musician MUS K 52 402 (Duitsland, 1982)

Blijkbaar gespecialiseerd in Woody Shaw, het Electronicahuis in Tilburg, in 1982 dus nog met twee c's!

En met rondingen aan de bovenkant:

 Op achterzijde hoes, Eddie Daniels, LP, Memos From Paradise, GRP GR-1050 (Verenigde Staten, 1988)

Platenzaakstickers #196

Muziekhuis Rossmeisl
Tilburg

Op achterzijde hoes, Juliette Gréco, LP, À l'Olympia, Philips 840.577 PY (Frankrijk, 1966)

Kort maar krachtig op een klassiek vormgegeven platenzaaksticker, al is deze keer de tekst in zilver in plaats van het alom geliefde goud. De zakelijke gegevens zijn in een schreefloze letter, terwijl de familienaam van het bedrijf in sierlijke krulletters is en van een spontaan streepje is voorzien. Het geheel op een licht trapeziumvormige rechthoek die enigszins speels naar rechts helt. Ik ben benieuwd of de heer Rossmeisl deze instructies aan het sticker leverende bedrijf meegaf toen hij op zoek ging naar een passende platenzaaksticker.
Opvallend is dat de sticker over een schijnbaar blanco witte sticker is geplakt. Iets wat de importeur in Frankrijk op de hoes heeft achtergelaten? Of een slordige winkelbediende die voor- en achterzijde door elkaar haalde en per ongeluk de prijssticker op de achterzijde plakte?

Rossmeisl bestaat nog steeds en heeft tegenwoordig in plaats van het eerder voorafgaande muziekhuis, de toevoeging Audio Video, oftewel geluid en beeld. Muziekhuis betekent meestal dat de hoofdmoot van de handelswaar uit instrumenten bestaan en dat er daarnaast ook nog geluidsdragers verkocht worden. De huidige toevoeging Audio Video doet eerder vermoeden dat de winkel zich oorspronkelijk op de handel in radio's stortte. Uit een nieuwsbericht ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van Klundert Muziek lijk je op te kunnen maken dat het eerste het geval is. Enig terugrekenen leert dat Toine van de Klundert ergens in de jaren zeventig bij de firma Rossmeisl in dienst trad. Die zat toen nog op de Juliana van Stolbergstraat. Tegenwoordig zetelt de firma aan de Groenstraat 139 t/m 155. Toine vertrok in 1986 en startte zijn eigen winkel in muziekinstrumenten 'na omstandigheden in de familie Rossmeisl'. Dat maakt nieuwsgierig, gaat het hier om een familiestrijd of ze verder zouden gaan in de instrumentensector of zich meer op audio- en videoapparatuur zouden gaan richten?

Het bijschrift bij een foto in het regionaal archief van Tilburg geeft meer informatie. Oprichter van de winkel was Wenzl Franz Rossmeisl, geboren te Kraslice aan de rand van het Ertsgebergte in het huidige Tsjechië op 15 september 1870. Hij had van 1922 tot 1931 al een winkel aan de Emmastraat waar hij in ieder geval instrumenten verkocht, getuige de aankoop van een saxofoon door Max Goijarts in 1927. Op 14 augustus 1931 opende hij zijn nieuwe zaak, het Muziekhuis. Het aanbod bestond uit muziekinstrumenten, radio's, onderdelen en grammofoonplaten. Een combinatie van de twee vermoedens, dus. Na het overlijden van de oude Rossmeisl nam de weduwe van zijn overleden zoon de zaak over en daarna haar zoon Franz Wenzl Rossmeisl. De informatie stopt abrupt bij het overlijden van Franz in 1983. Zouden dat de 'omstandigheden' zijn waarnaar verwezen wordt?

Op het interessante blog van een oudmedewerker van Dureco, waar meer informatie en vooral fantastisch beeld van oude platenwinkels te vinden is, staat een foto uit 1983 van het winkelpersoneel van de vinylafdeling.

Rechts op de foto Roger Rossmeisl in 1983 staat er in het bijschrift. Het ligt voor de hand dat Roger het familie-imperium voortzette maar niet zo geïnteresseerd was in muziekinstrumenten. Daar scheidden de wegen van gewaardeerd werknemer Van de Klundert en de familie Rossmeisl, waarna Van de Klundert zelf in muziekinstrumenten begon te handelen en inmiddels een begrip in en buiten de regio is. Vinyl behoort helaas niet tot het assortiment.

Wenzl en Roger Rossmeisl zijn bekende namen in de gitaarwereld. De Duitse vader en zoon staan bekend als gitaarontwerpers. Wenzl ontwierp de Roger Gitaar, genoemd naar .... ja inderdaad, zijn zoon. Roger trok later naar de Verenigde Staten om aldaar zijn diensten ter beschikking te stellen van de firma's Rickenbacker en Fender, alvorens naar zijn geboorteland terug te keren. Meer informatie alhier.

Nog een blik op heden en verleden van de winkel

Muziekhuis Rossmeisl aan de Juliana van Stolbergstraat 7 in 1935 met het woonhuis van de familie op de bovenverdiepingen. (Bron: regionaal archief Tilburg)

Het pand anno 2014 op het Durecoblog

Deze sticker is mede mogelijk gemaakt door Bjorn van Concerto, Amsterdam.

 

TOEVOEGING 5 FEBRUARI 2025

Muziekhuis

W. Rossmeisl & Zn

Tel. 20986

Jul. v. Stolbergstr. 7

Tilburg

Op achterzijde hoes, Joan Sutherland, 7", Verdi: La Traviata Otello, Decca CEP 705 (Verenigd Koninkrijk, 1961)

Een mooie toevoeging aan de strakke parallellogramvormige sticker uit 1966 van Jeroen Jongeneel. Iets zwieriger in een geplat rondje met golvende rand, naam en winkelgegevens in het zwart op een goudkleurige achtergrond. Op deze sticker is nog sprake van een zoon, telefoonnummer en adres. Vijf jaar later was dat schijnbaar overbodig.

TOEVOEGING 8 SEPTEMBER 2025

 

 

Muziekhuis

W. Rossmeisl & Zn.

Tel. 20986

Jul v Stolbergstr 7

Tilburg

 

Op label, Nat "King" Cole, 7", Love Letters/Stardust, Capitol HF 137 (Nederland, 1958)

 

Vooralsnog de oudste sticker van Rossmeisl en Zoon, deze inzending van Tijs Tummers. De vorm lijkt op die van de sticker uit 1961, zij het dat hier ook de naam het muziekhuis met lichte ronding is afgedrukt. Ook deed de ontwerper in 1958 nog niet aan puntjes in de straatnaam. 

Platenzaakstickers #88

Van Boxtel
Tilburg - Eindhoven - Helmond
Den Bosch - Breda - Roosendaal
Oosterhout

Op achterzijde hoes, Tony Hartweger, 7", Wiener Cocktail, RCA EPA-9689 (Duitsland, 1963)

Van Boxtel is een Brabants familiebedrijf, zoals wel uit de vestigingsplaatsen moge blijken, gespecialiseerd in elektronica en opgericht in 1904. In 1963 stonden ze nog maar aan het begin van een zuidelijk imperium, want er was op een gegeven moment geen stad waar Van Boxtel geen filiaal had. Het bedrijf was gespecialiseerd in audio-apparatuur en witgoed en daar kwam op een gegeven moment ook een afdeling geluidsdragers bij, toen nog vinyl.
Inmiddels is daarin verandering in gekomen. Vanaf 1980 is Van Boxtel een nieuwe richting in geslagen en heeft zich gericht op al die tieners die in de beginjaren van de opkomst van vinyl al hun klanten waren. Inmiddels heeft het merendeel van die klantengroep te kampen met gehoorstoornissen als gevolg van het veelvuldig te hard muziek luisteren. Van Boxtel wilde die trouwe oude klantengroep helpen en is zich gaan specialiseren in .... gehoortoestellen. Of zoals op hun eigen site te lezen is: 'In de loop der jaren hebben we dat uitgebreid naar hooroplossingen in de breedste zin van het woord. Nog steeds volgen we de technische ontwikkelingen op de voet en we hebben altijd de nieuwste producten in ons assortiment.' Vinyl hoort daar helaas niet meer bij, maar mocht u last van uw gehoor krijgen dan bent u nog steeds van harte welkom bij Van Boxtel. Het Brabantse familiebedrijf heeft zich qua vestigingen inmiddels al aardig uitgebreid, zoals deze plattegrond laat zien.

TOEVOEGING 15 JANUARI 2025

 

Van Boxtel
Tilburg
Gramofoon afd.

Op achterzijde hoes, Erich Kleiber Conducting L'Orchestre de la Société des Concerts du Conservatoire de Paris, LP, Tchaikovsky - Symphony No. 6 in B Minor Op. 74 ('Pathétique'), Decca LXT 5370 (Verenigd Koninkrijk, 1957)

In tegenstelling tot de eerste sticker, waarop alle filiale vermeld staan, beperkt deze zich tot Tilburg. Bovendien is er een afzonderlijke vermelding van de Gramofoonafdeling. Dat was dus een essentieel onderdeel van de winkel. 

Was Tilburg dan waar het allemaal begon? Informatie op de website Tilburg.nl wijst daar wel op. Daar is te lezen dat Van Boxtel begon als een licht- en armaturenbedrijf aan de Korvelseweg. Daar kwamen later radio's bij. Ze verzorgden radio-uitzendingen en hadden ook een platenstudio. In 1929 werd een winkel geopend aan de Heuvelstraat, waar elektrische apparaten verkocht werden. 4 jaar later opende Van Boxtel een spiksplinter nieuwe winkel ernaast, waarna de oude gesloopt werd. In 1957 nam zoon Ludo het bedrijf over. 'Vele eigenaren later, waarbij de naam Van Boxtel in stand werd gehouden, werd de naam gewijzigd in It's.' In 2011 sloten alle filialen.

De feestelijk versierde winkel van Van Boxtel voor Sinterklaasinkopen in 1946. 

Foto: Schmidlin. Collectie Regionaal Archief Tilburg