Platenzaaksticker #382

 

Disco Shop
Ben Lansink
Goorseweg 4
Markelo

Op label, Gilbert O'Sullivan, 7", Nothing Rhymed, MAM 6101 651 (Nederland, 1970)

Ben Lansink was zijn tijd vooruit, wat betreft de vormgeving van de sticker, die Theo Hakkert me stuurde. De naam van zijn winkel, Disco Shop, is in typisch jaren zeventig belettering, net als de kleur typerend is voor dat decennium, groen, wat het fantastisch doet in combinatie met bruin en oranje.

Toeval bestaat niet, maar net als bij de voorgaande sticker, #381 van Muziekhandel Electronica, is de eigenaar van Disco Shop een bespeler van de trekzak, oftewel de accordion. Veel andere muzikanten hielden er, naast hun muzikale carrière, ook een platenzaak op na, zoals Jan Boezeroen en George Baker. Ben Lansink was aanvankelijk actief in Trio Ben Lansink, dat in 1969 debuteerde met de single Sja-la-la-la-la-la. Later ging hij onder zijn eigen naam verder. In 1980 richtte hij zijn eigen label op, BLM, wat staat voor Bert Lansink Markelo. Zijn laatste muzikale wapenfeit dateert uit 1981, waarna nog een reissue van zijn lijflied Leven zonder Liefde verscheen op een split 7" met Martin.

De winkel heeft waarschijnlijk niet lang bestaan, getuige een melding op de site van de Stichting Heemkunde Markelo bij een afbeelding van de winkel. Daar staat bij de onderstaande foto uit 1973 te lezen 'Winkel Schuurman aan de Goorseweg (tijdelijk Disco Shop Ben Lansink)'. Als je op de foto inzoomt is de naam van de winkel in het midden van het gebouw boven het raam onder de erker duidelijk leesbaar. 

Tijdelijk of niet, ook Markelo was een platenzaak rijk in het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw.

Disco Shop Ben Lansink aan de Goorseweg in Markelo

Platenzaaksticker #381

 

Muziekhandel Electronica
M. Heeren
Dorpstraat 184
St Willebrord
Tel 01653-2361

Op label, Simpisties Verbond, 7", Stoont als een garnaal, Simpelpee SVS 2 (Nederland, 1975)

Een klassiek sticker, deze inzending van Hans Dinkelberg. Gouden omranding en belettering op een zwarte achtergrond. Achter de voorletter M. gaat Marijn schuil, die tevens toetsenist was in de Electronica's, die met de vogeltjesdans een wereldhit hadden. John Schoorl schreef in de Volkskrant van 10 augustus 2000 een stuk over de Vogeltjesdans en de organist van de Electronica's en eigenaar van de muziekhandel, die zoals toentertijd gebruikelijk was ook een assortiment vinyl in de winkel had. Meestal betrof het hitparademuziek en daar is Stoont als een Garnaal ook onder te scharen. Rijk is Marijn er niet van geworden en de rest van de Electronica's al helemaal niet, maar wie wel die bij Johnny Hoes een contract tekende?

Muziek zat Marijn Heeren in het bloed, zo is in het artikel van John Schoorl te lezen. Met zijn trekzak trok hij langs de smokkelaarscafés in de omgeving van 't Heike en daarnaast had hij dus de muziekhandel aan de Dorpstraat, waar vanzelfsprekend orgels werden verkocht, zoals op onderstaande advertentie, die Hans Dinkelberg tevens stuurde, te zien is.

Sint Willebrord had naast M. Heeren nog een andere winkel waar de lokale bevolking terecht kon voor vinyl, namelijk die van Ries Brouwers, ontdekker van Corry en de Rekels en uitvinder van de verzamelelpee, zoals te lezen is op het Durecoblog van Pierre Gouweloos. Als die binnen is, is dit blog wat betreft Sint Willebrord compleet.

Jaarlijst 2022

 2022 was een karig jaar, althans wat betreft het aanschaffen van vers vinyl. Er is een ongelofelijke hoeveelheid vinyl aan de platenkast toegevoegd, maar dat betreft vooral platen die voor 2022 zijn uitgekomen. Vandaar dat ik, zowel voor het nieuwe vinyl als voor de heruitgaves of oude opnames die voor het eerst verschenen, volsta met een top 3.

 

1. The Black Angels – Wilderness of Mirrors

2. Hallo Venray – Coffee and Cake

3. Spiritualized – Everything was Beautiful

Absolute nummer 1 van 2022 is Wilderness of Mirrors van de Texanen The Black Angels. Het beste wat ze tot nu toe gemaakt hebben en daar is toch al aardig wat moois aan voorafgegaan. Met een nieuwe bassist/multi-instrumentalist in de gelederen is het geluid nog hechter en groovier geworden. De muziek varieert van swingend, naar disco neigend tot psychedelisch met naar Pink Floyd te herleiden gitaarlijnen. De teksten getuigen van weinig vertrouwen in de toekomst, activisme en maatschappijkritiek ontbraken ook op voorgaande platen niet, maar zijn nu actueler dan ooit. En ze zijn op 19 februari live te bewonderen in Paradiso. 

Ook Hallo Venray bracht afgelopen jaar weer een langspeler uit, met het eerste nummer van de plaat, Jazz, als opwarmertje. Dat nummer zet ook direct de toon en laat het herkenbare Hallo Venraygeluid horen: een goed in het gehoor liggende melodie met een verhalende tekst die aan in een heerlijke bak gitaarherrie eindigt. Het blijft altijd een verrassing waar Henk Koorn, Henk Jonkers en Peter Konings mee komen, maar het is kwalitatief immer van een hoog niveau. 

Die verrassing is een stuk minder bij Spiritualized, maar dat maakt het niet minder mooi. Een lekker loom plaatje waarop voormalig Spaceman Jason Pierce verder gaat waar hij bij de vorige plaat is gebleven.

 

Reissues

 

 

1. Neil Young and Crazy Horse – Toast

2. Daryll-Ann – Weeps

3. P.J. Harvey – Let England Shake

Vorig jaar zag dan eindelijk het door Neil Young op de plank gehouden Crazy Horse album Toast het licht. De plaat werd destijds door Dinosaur sr als te persoonlijk bevonden, maar gelukkig heeft hij daar afstand van genomen. Ouderwets denderen de heren Molina, Talbot, Sampedro en Young drie plaatkanten door zoals hij dat alleen met Crazy Horse kan. Dit blijft toch de optimale Horse met Poncho nog in de gelederen. 

Eindelijk kon ook Weeps van Daryll-Ann aan de vinylcollectie worden toegevoegd. De plaat was lang niet of  moeilijk te vinden, kwam vervolgens wel als onderdeel van een box uit, maar ja, ga je de rest dan dubbel kopen? 

Hetzelfde geldt voor de vinyl albums van P.J. Harvey. Gelukkig zijn de afgelopen jaren allemaal opnieuw uitgebracht en wel in dergelijk grote oplagen dat het merendeel inmiddels in de afgeprijsde bakken in de platenzaken is terug te vinden. Grijp je kans zou ik zeggen!

LP top 10 1992

Een jaarlijks terugkerend gebruik is het indien van een lijstje van de beste platen van 30 jaar geleden voor het laatste nummer van het jaar van Platenblad. Dit jaar was dus 1992 aan de beurt.

1. Screaming Trees – Sweet Oblivion

2. Kyuss – Blues For A Red Sun

3. The Black Crowes – The Southern Harmony And Musical Companion

4. Beastie Boys – Check Your Head

5. PJ Harvey – Dry

6. Keith Richards – Main Offender

7. Uncle Tupelo – March 16-20, 1992

8. Green on Red – Too Much Fun

9. Hallo Venray – The More I Laugh, The Hornier Due Gets

10. Neil Young – Harvest Moon

Sweet Oblivion is, wat mij betreft, niet alleen de beste plaat die de Screaming Trees maakten, maar ook de beste van 1992. En dat was 30 jaar geleden ook al zo. Gromkoning Mark Lanegan en de broertjes Conner leveren hierna nog een plaat af, maar die benadert het niveau van Sweet Oblivion niet. Kyuss kwam pas jaren later in de platencollectie terecht, toen gitarist Josh Homme en bassist Nick Oliveri inmiddels Queens of the Stoneage waren gestart. Stonerrock zoals het hoort te zijn, strak, gitaren als ronkende motoren en een zanger met een gigantische longinhoud. The Black Crowes lossen de belofte van hun eerste plaat helemaal in met het soulvolle Southern Harmony and Musical Companion. Met de toevoeging van Marc Ford als tweede gitarist kunnen ze de concurrentie aan met gitaarduo’s als Dickey Betts en Duane Allman.

Check Your Head van de Beastie Boys is een mengeling van rock, jazz, hiphop, blues en folk. De heren kennen hun klassiekers: zelfs Bob Dylan heeft een gastrolletje in een sample uit Just Like Tom Thumb’s Blues. Het sterkste debuut van 1992 komt op naam van PJ Harvey. Keith Richards levert met Main Offender wederom een prachtige soloplaat af, waarop al zijn favoriete stijlen van blues, rock tot reggae, voorzien de kenmerkende Richardsriffs, tot een geheel zijn gesmeed.

Op March 16-20, 1992 slaat Uncle Tupelo meer de folkrichting in. De nummers zijn beduidend rustiger dan die op de voorganger Still Feel Gone. Een mooie opmaat naar Anodyne. Too Much Fun is het laatste wapenfeit van Dan Stuart en Chuck Prophet als duo. Prophet laat nog maar eens horen wat hij allemaal uit een gitaar weet te halen. Hallo Venray bewijst met The More I Laugh tot de Nederlandse top te horen. De plaat heeft meer een eigen geluid dan de voorganger King, al wordt dat geluid al vanaf het begin bepaald door de typische stem en originele teksten van Henk Koorn, die ook 30 jaar later nog steeds weten te bekoren. Harvest Moon is weer eens een rustige Neil Youngplaat, even wennen na het gitaargeweld wat er aan vooraf ging, maar even tijdloos. Met bovendien het mooiste nummer over een hond, Old King.

 

Platenzaaksticker #380

Ribberink
Grammofoonplate
Dorpsstraat 39 - Tel. 3052
Zoetermeer

Op achterzijde hoes, Tee Set, LP, Tee Set Songbook, Teenbeat APLP 103 (Nederland, 1967)

 

Ribberink
Grammofoonplaten
Dorpsstraat 84 - tel. 6051
Zoetermeer

Op achterzijde hoes, Tom Erich, LP, Tom Erich Plays Evergreens, Goldstar GB 707 (Nederland, 1972?)

Twee inzendingen van Marcel Burgstad, deze stickers van de firma Ribberink in Zoetermeer.

J.H. Ribberink begon in 1953 aan de Dorpsstraat 39 en 40 in Zoetermeer een boekhandel, kantoorboekhandel en drukkerij, zo is te lezen op een digitale uitgave over Zoetermeerse prentenbriefkaartuitgevers. Later heeft de heer Ribberink daar blijkbaar ook vinyl aan toegevoegd, aanvankelijk op hetzelfde adres als de boekhandel. In 1972, is de afdeling vinyl verhuisd naar een afzonderlijke winkel, verderop in de Dorpsstraat op nummer 84. Op de Facebookgroep Zoetermeer "die goeie ouwe tijd" wordt de platenzaak een aantal keer vermeld.

Uit de posts is op te maken dat de winkel in een hoekpand op de Dorpsstraat zat en in 1980 stopte, waarna er een andere platenzaak, Music Hall, voor in de plaats kwam. Gezien de platen waar de stickers op zitten, moet Ribberink een redelijk breed aanbod hebben gehad, van Nederbeat tot romatische instrumentale albums. Music Hall heeft het nog tot 2001 volgehouden. Het vinyl zal tegen die tijd wel uit de winkel verdwenen zijn. Ook de boekhandel is sinds 2011 uit het Zoetermeerse straatbeeld verdwenen.

Platenzaaksticker #379

N.H. v. Geemert & Zn
Radio - Televisie - Gramofoonplaten
Theresiastraat 94 - Tel. 850611
[Den Haag]

Op achterzijde hoes, Mahalia Jackson, LP, I Ask The Lord, Philips B 07354 L (Nederland, 1958?)

Een onverwijderbare plakbandsticker die Harma Kaput mij stuurde. Van Geemert was zo'n typische jaren vijftig winkel die audio-apparatuur verkocht en daarbij ook een assortiment vinyl voerde. Volgens de website het Geheugen van Bezuidenhout bestond de winkel van 1958 tot en met 1973. Het onvolprezen overzicht van vinylzaken in Den Haag van André Tapir vermeldt dat de zaak mogelijk tot ergens in de jaren tachtig heeft bestaan. Dat is waarschijnlijk tot ergens in 1979 geweest, want van 10 oktober in dat jaar zat op nummer 94 de Firma Engering, zo vermeldt het onfeilbare Geheugen van Bezuidenhout.

Eerste eigenaar van de winkel was Nico van Geemert die samen met zijn zoon de winkel had. Volgens de website van Tapir is de winkel ook nog uitgebreid naar nummer 92 van de Theresiastraat.

Getuige een advertentie in de Leidse Courant van 3 december 1969 had de winkel ook een reparatie-afdeling, waar de nood hoog was. Toen was de winkel dus al in de panden op nummer 92 en 94 gevestigd.

Een advertentie uit 1973 meldt dat Van Geemert alweer terug is naar één pand en wel op 94. Met de opkomst van de grotere elektronicaketens eind jaren zeventig zal Van Geemert er mee gestopt zijn.

TOEVOEGING 22 DECEMBER 2025

 

N.H. van Geemert & Zn.
Theresiastraat 92-94
Den Haag - Tel. 85 06 11
Gramofoonplaten alleen ruilen indien verzegeld

Op achterzijde hoes, Dutch Swing College Band, 7", Jazz At The Concertgebouw, Philips 22455 PE (Nederland, 1958) 

Was de eerste sticker van Van Geemert nog een plakbandsticker, dit is een heuse papieren met een gomlaagje. Inmiddels was nummer 92 ook bij het winkelpand getrokken.

Platenzaaksticker #378

 Ad. Seijsener
"Uw Vakhandelaar"
Noordwijkerhout
Tel. 2731-3261

Op label, Aphrodite's Child, 7", Spring Summer Winter And Fall, Mercury 6033.003 (Frankrijk, 1970)

Noordwijkerhout stond nog niet op de platenzaakstickerkaart, maar nu dankzij Hans Dinkelberg wel. Een bekend soort sticker: twee verschillende lettertypes in het rood met de plaatsnaam in kapitalen en de winkelnaam wat frivoler in een cursief op een goudkleurige achtergrond voorzien van een rood kader. Het blijft me alleen altijd een raadsel waarom de sticker ook voor een deel op de uitloopgroeven geplakt moest worden.

Er blijkt een ansichtkaart van Noordwijkerhout te zijn met daarop de winkel van Seijsener prominent in beeld.

 

Een wandeling door de Dorpsstraat op Google maps leert dat de winkel gevestigd was op nummer 50, waar tegenwoordig Wolwinkel Stoffig Stel zit. De pui van de winkel was destijds, ik schat ergens eind jaren zestig, uitbundig versierd met lampen, wat er op zou kunnen duiden dat we hier met een elektronicawinkel te maken hebben. Op zich niet zo gek in een niet al te grote plaats als Noordwijkerhout. Al blijkt er op nummer 38 ook een filiaal van de keten Discoland gezeten te hebben. Vraag naar vinyl moet er dus zeker geweest zijn in dit 'Hart van de Bollenstreek'. Veel pellers zullen hun zuurverdiende geld met deze seizoensarbeid bij Seijsener uitgegeven hebben aan een top 40 single of een langspeelplaat.

Er is in Noordwijkerhout nog steeds een Electrotechniekbedrijf met de naam Ad Seijsener, waarvan het hoofdkantoor aan Smederij 1 zit, dus wellicht heeft een van de nazaten van Adrianus Seijsener het bedrijf van de oprichter voortgezet. Die oprichter zou zo maar Adrianus Cornelis Seijsener kunnen zijn, geboren op 30 april 1927 en overleden op 21 mei 2014, volgens een overlijdensadvertentie in de Weekendkrant van Katwijk en de Bollenstreek. 

Mogelijk leidde de komst van Discoland in de jaren 80 het einde in van de vinylafdeling van Ad Seijsener en is het familiebedrijf verder gegaan in de elektronica.