Platenzaaksticker #437

Cado radio
Bruxelles - Tél. 13.28.30 (10 L.)
Membre de la Trentaine 

Op hoes, The Allisons, 7", Are You Sure, Fontana 267 139 TF (Nederland, 1961) 

Waarschijnlijk hoort de single oorspronkelijk niet in het hoesje, al maakt het qua jaartal niet veel uit. Het hoesje is gedrukt ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van de Gramophone, de platenspeler die uitsluitend te koop was in de gecertificeerde His Master's Voice-winkels. Die werd uitgevonden in 1899, zoals op het hoesje is te zien, en vierde in 1959 zijn 60ste verjaardag.

Op het hoesje heeft de vermoedelijke dader van de omwisseling haar naam achtergelaten: Marjolein Slotboom.

Een zoektocht op het internet levert al direct een blog met een andere sticker van de winkel op met daarop verschillende adressen.

 

22. Av. de la Toison d'Or
Bruxelles
Tél. 13.07.15    5 Lignes
Cado Radio
7. Place de Brouckère
20. Treurenberg
Membre de la Trentaine

Radio Cado had dus verschillende vestigingen in de Belgische hoofdstad. Deze sticker is van een eerdere datum dan die op het singlehoesje, vermoed ik. Op deze is namelijk sprake van 5 lijnen en op de bovenste staat bij het telefoonnummer de toevoeging 10 L. wat logischerwijs betekent dat er dan inmiddels 10 telefoonlijnen zijn waarop klanten de winkels kunnen bereiken.

Cado Radio opende in 1940 de eerste winkel op het Brouckèreplein. Van daaruit breidde de elektronicaketen gestaag uit binnen de Brusselse stadsgrenzen. Op diverse plaatsen wordt verwezen naar een afzonderlijke platenafdeling, in ieder geval op het Brouckèreplein. Onderstaande foto is van de winkel op het Brouckèreplein op de hoek met de Wolvengracht (Rue Fossé aux Loups).

Op een facebookpagina van een Brusselaar uit 1974 is een kleurenfoto van het hoekpand uit de jaren zeventig te vinden.

 

Elders is terug te vinden dat het filiaal aan de Avenue de la Toison d'Or er van 1953 tot ongeveer 1979 gezeten heeft. In de jaren zestig was Cado Radio de plek waar jongeren zich op woensdag en zaterdag verzamelden om de importplaten uit de Verenigde Staten te luisteren, zo is te lezen op een website over de jaren zestig en zeventig in Brussel. Mogelijk is de winkel in de jaren tachtig gestopt. Naar welke 'club van dertig' de toevoeging op beide stickers verwijst, heb ik vooralsnog niet kunnen achterhalen.

Platenzaaksticker #435

Wayez-Disques
Le Specialiste du Disque
75 Rue Wayez Anderlecht
Tel. 22 73 45

Op achterzijde hoes, Marc Hamilton, 7", "Comme J'ai Toujours Envie D'aimer", Disques Carrere 6061.127 (Frankrijk, 1970) 

Zo'n mooie plakbandsticker kwam ik nog niet eerder tegen: goudkleurige belettering op een zwarte achtergrond, met aan beide zijkanten een gouden randje. Mooi detail is de single als puntje op de i van Disques. De vormgeving heeft wel iets weg van de klassieke platenzaaksticker, zoals laatstelijk sticker 433 van Muziekhuis Jalink in Oosterbeek.

Op de Facebookpagina Anderlechtensia staat nog een gele variant.

 

De afbeelding op de sticker van een viool of cello met strijkstok doet vermoeden dat de winkel aanvankelijk gespecialiseerd was in klassieke muziek of oorspronkelijk een muziekinstrumentenwinkel was. Dat laatste is echter in tegenspraak met de naam van de winkel.

De Rue Wayez is een vrij lange winkelstraat in de Brusselse deelgemeente Anderlecht. Wayez Disques zat ongeveer halverwege op de hoek met de Rue Dover. Momenteel zit er een kantoor waar je weddenschappen op sportgebied kunt afsluiten. 

Op de eerder genoemde facebookpagina Anderlechtensia wordt om meer informatie over de winkel gevraagd. Maar de antwoorden komen niet verder dan dat iemand zich herinnert er ooit een plaat te hebben gekocht. 

Platenzaaksticker #409

 

La Boîte à Disques
22, Av. Jean Volders
Bruxelles 6
Tel. 37.22.67

Op achterzijde hoes, Charles Aznavour, 7", L'Amour A Fleur De Coeur, Ducretet Thomson 460 V 20001 (Frankrijk, 1963) 

Vorige week in Brussel, dus als het even mogelijk is, gaat er dan een sticker mee terug. Deze vond ik op de vlooienmarkt op het Vossenplein.

De bekende plakbandsticker met duidelijk zichtbaar de rafels aan beide zijden waar hij afgescheurd is.

Op het blog La Boîte à Discques van Philippe Schoepen is de geschiedenis van de winkel terug te vinden. Die heeft niet toevallig dezelfde naam als de winkel van de sticker. Philippe is de zoon van Marie Van Brabant, de eigenaresse van de winkel. Marie had de winkel in de Brusselse wijk Sint-Gillis van 1963 tot 1987 zo is daar te lezen. De winkel bestond daarvoor al vijf jaar. Zij nam hem samen met haar man Camille Schoepen (inderdaad broer van 'Bobbejaan' Schoepen, de zingende cowboy) over. Terwijl haar man voor RCA bleef werken beheerde Marie de winkel. Marie was haar werkzame leven als secretaresse bij RCA begonnen.

Op het blog is ook nog een platenzak van de voorganger en een plastic tas van La Boîte à Disques te vinden. 

 

Een singlehoesje van de winkel voor Marie Van Brabant die overnam. Bron: blog Philippe Schoepen

 

Tasje voor singles uit de tijd dat Marie Van Brabant de winkel had. Bron: blog Philippe Schoepen

Nadat de man van Marie in 1983 stierf heeft ze de zaak nog tot 1987 voortgezet. De concurrentie met de aanbiedingen van de FNAC-winkel kon ze niet meer aan, waarna ze de winkel sloot.

 

Interieur van de winkel. Bron: blog Philippe Schoepen

Platenzaakstickers #230

Disco-Tec Les Frangins
243, Chaussée de Waterloo
Bruxelles 6
Tel. 37.58.02

Op achterzijde hoes, Sammy Davis Jr., 2 LP, That's All, Vogue/Reprise CRV 6068/RS 6 237 (Frankrijk, 1966)

Op deze 'day after' is de keuze voor een volgende platenzaaksticker niet zo moeilijk, dat wordt een eerbetoon aan Brussel. Dat is dan weer het voordeel van een aardige voorraad achter de hand hebben.

Les frangins betekent in het Nederlands de broers. Op zich een rare naam voor een platenzaak tenzij er natuurlijk sprake is van een familiebedrijf, hetgeen hier niet het geval is. Ook het plaatje lijkt niet echt bij de naam te passen, een meisjeshoofd met daarvoor een gitaar.

De winkel aan de Waterlose Steenweg, zoals de Chaussée de Waterloo voor de Nederlandstaligen in Brussel heet, was eigendom van Georges Breval. Breval richtte in 1960 zijn eerste bandje op, The G-Boys. In 1961 werd de naam gewijzigd in Les Frangins, zie daar de herkomst van de naam van de Disco-Tec. Meer informatie over de band is te vinden op het blog Belgarock. Daar staat ook onderstaande foto van de band.

LES FRANGINS in de bezetting van 1962
vlnr: Lou Pascal - Louis Gomez - Louis Gilles - Georges Breval

Thuisbasis van de band was de Brusselse deelgemeente Sint-Gilles. De band nam een aantal singles op (zie Discogs) en kende een aantal bezettingswisselingen en was actief tot in de jaren zeventig. De band won begin jaren zestig het 'Grand Championnat de Belgique de Twist' en kreeg een platencontract bij Hebra Records. Er werd in Brussel zelfs een dancing opgericht onder de naam Club Les Frangins, wat al snel de thuisbasis van de band werd.

 

Om zijn inkomsten wat te spreiden opende Breval in 1966 zijn eigen grammofoonplaten- en audio-apparatuurwinkel, waarbij hij dankbaar gebruik maakte van de bekendheid van zijn band door de winkel daarnaar te vernoemen en het logo van de band ook in de winkel te voeren.

Inmiddels zijn zowel de dancing, als de band en winkel verdwenen en huist volgens de Guide d'Or (de Waalse Gouden Gids) momenteel het verhuurbedrijf in luxe auto's zonder chauffeur van Beni Znassen aan de Waterlose Steenweg 243. Alle verwijzingen naar Les Frangins mogen dan uit het Brusselse straatbeeld verdwenen zijn, op internet zijn ze nog steeds te vinden en hebben ook een eigen website.

Met dank aan Bjorn Graafland van Concerto voor de sticker.

Platenzaakstickers #56

Poketino
Grammofoonplaten
E. Jacqmainlaan 146 - 1000 Brussel
tel. 02/17.29.37
Steenweg 19 - 1700 Asse - tel. 02/52.82.71

Op achterzijde Zjef Vanuytsel, LP, De zotte morgen, Philips 6320.001 (België, 1970)

Zoals al bleek bij Platenzaakstickers #50 van La Maison Bleue in Brussel, zijn de platenindustrie en platenwinkels in België nauw verbonden. Ook de eigenaar van de Poketino-keten, Jo Van Eetvelde, was actief in de platenindustrie. Hij bracht op zijn eigen label, De Nederlandse Pocketplaat, het werk van Vlaamse kleinkunstenaars uit en later ook poëzie van onder andere Guido Gezelle, Karel Jonckheere en Anton Van Wilderode. Geen wonder dat hij zich ook in het boekenvak begaf. Meer informatie over de activiteiten van Van Eetvelde is te vinden op de site van het Vlaamse Muziekarchief.
De plaat van Vanuytsel past dan ook uitstekend in het assortiment van Poketino!

Platenzaakstickers #50

La Maison Bleue
(34-36, Rue du Midi & 41, rue des Pierres)
Tél. 12.16.84 / 17.11.00
Bruxelles

Op achterzijde Charles Aznavour, 10", Il Faut Savoir, Barclay 80 161 (Frankrijk, 1961)

Om de 50e platenzaaksticker te vieren deze mooie sticker van een Belgische platenzaak. Een huisje op een LP. Rook kringelt vredig uit de schoorsteen van het blauwe huis. Op een nog oudere sticker (helaas niet in mijn bezit) bestaat de rook zelfs uit muzieknootjes

La Maison Bleue is een van de oudste platenzaken in België. Opgericht in 1928 door E.W. Pelgrims de Bigard, die niet lang daarna ook een actieve rol in de Belgische platenindustrie zal spelen. Hij heeft op een gegeven moment ook een opnamestudio en de exclusieve distributierechten voor Decca in België. La Maison Bleue breidt uit tot een winkelketen met 21 verkooppunten en heeft vanaf 1950 via 'jackrobbing' 250 verkooppunten. Meer over de keten en haar oprichter is te lezen in De geschiedenis van de Belgische muziekindustrie van Gust De Meyer en Kris Amerycks.

TOEVOEGING 4 SEPTEMBER 2024

Op achterzijde hoes, Véronique Sanson, LP, Le Maudit, Elektra 52 008 (Frankrijk, 1974) 

Een combinatie en simpelere, toepasselijke versie van de twee andere stickers. Alleen de eenvoudige uitvoering van het huisje met de rookkringel en de naam van de winkel. Bij de naam van de winkel is inmiddels ook het lidwoord verdwenen. Maar het huisje en de gehele sticker zijn in verschillende gradaties blauw uitgevoerd. Adresgegevens en telefoonnummer zijn achterwege gelaten. Dat was met zoveel filialen waarschijnlijk ook niet meer nodig. De naam alleen zei voldoende.