woensdag 12 september 2018

Platenzaakstickers #330

G. Poldervaart
Hagedoornweg 68-70
Telefoon 60021
Amsterdam-N.
Gramofoonplaten worden beslist niet geruild!

Op hoes, ???, 10", ??? (???, 195?)

Vanochtend weer een flink pakket met bestickerde platen en hoezen van Erwin van Delden overhandigd gekregen en daar zat deze tussen. Na Pick-Up en De Jong, de derde winkel in Amsterdam-Noord waar platen gekocht konden worden. Er zit een plaat in de hoes, maar die is van een ander label dan het op de hoes vermelde Philips en bevat bovendien een sticker van een andere platenzaak in Amsterdam.

Poldervaart zat ongeveer om de hoek van Pick-Up, die zoals de naam al verraadt een échte platenzaak was. De winkel van Polderman wordt nog vermeld in een onderzoek van de Dienst Onderzoek en Statistiek van de Gemeente Amsterdam naar winkels in de Van der Pekbuurt in 1975 en 2010. Poldervaart hoort niet bij de twee winkels uit 1975 die er in 2010 nog waren. De winkel wordt gekwalificeerd als een wit- en/of bruingoedwinkel en kan dus onder de noemer radiozaken geschaard worden. Dat blijkt ook uit een advertentie van de Novak radio-gramofooncombinatie in Het Parool van 9 november 1953.


De advertentie is nog een stuk groter dan hier afgebeeld en bevat alle adressen in Amsterdam waar de combinatie te bekomen was. Radio Poldervaart is de enige in Amsterdam-Noord! De sticker op zich is niet bijzonder, wellicht dat de échte platenzaken er meer werk van maakten (een onderzoekje waard, mocht ik er nog eens tijd voor hebben). Opvallend is wel de toevoeging van het woord 'beslist' in de afsluitende zin. Meestal wordt volstaan met de mededeling dat platen niet geruild kunnen worden, maar in Amsterdam-Noord behoefde dat schijnbaar enige nadruk.

Momenteel is er bij mijn weten geen platenzaak meer in Noord, al is er wel een aantal kringloopwinkels die tweedehands vinyl verkopen. Wordt het niet eens tijd voor weer een echte platenzaak in Noord!





woensdag 5 september 2018

Platenzaakstickers #329

Radio- en Muziekhandel
G. Molenaar
Burg. Mooystraat 16
Castricum
Telefoon 373
Postgiro 635130
Grammofoonplaten worden niet geruild!

Op hoes, ???, 7", ??? (195?)

In het labelhoesje van Decca zit een single van Kenny Rogers uit 1976, maar dat is niet de originele single die er in hoort. Het hoesje zal ergens uit het eind van de jaren vijftig zijn. Ook de eenvoudige opmaak van de sticker wijst op die datering.

Molenaar is een van de vele radiozaken die ook vinyl verkocht en in dit geval tevens muziekhandel was. Dat lijkt er op te wijzen dat er ook muziekinstrumenten en mogelijk bladmuziek verkocht werden. Twee vermeldingen in het stuk 'Popmuziek in de 60-er jaren in Castricum' op het blog van de Stichting Werkgroep Oud-Castricum wijzen ook in die richting. Er is sprake van een talentenjacht van Molenaar-Kaal en een optreden van Karin Kent in de zomer van 1966 in de platenzaak van Molenaar-Kaal in de Burg. Mooijstraat. Talentenjacht waren een manier van muziekhandels om hun instrumenten onder de aandacht te brengen van de lokale bandjes en om het musiceren te promoten. De tweede verwijzing maakt duidelijk dat hier sprake is van een heuse platenzaak.

Opvallend is vooral dat in het stuk sprake is van Molenaar-Kaal. Dat doet vermoeden dat de echtgenote van G. Molenaar zich met de platenverkoop bezig hield en de heer Molenaar zelf de radio's op zich nam. Het optreden van Karin Kent wijst er op dat de platenzaak zich met name op de jongeren in Castricum richtte. Molenaar moest in Castricum concurreren met de winkel van Vaalburg (platenzaaksticker 120), al verkocht die naast vinyl nog een heel ander assortiment.

Op de website van de Werkgroep is ook nog een aantal advertenties van de winkel te vinden.





De bovenste advertentie dateert uit 1961, de onderste uit 1968. In de tijd tussen beide advertenties is de naam Kaal dus aan de winkel toegevoegd. Of het een huwelijk van de heer Molenaar met mevrouw Kaal of een samenwerking tussen de heer Molenaar en de heer of mevrouw Kaal was, is niet duidelijk. De sticker op het hoesje dateert in ieder geval van voor 1961 aangezien er in 1961 inmiddels een 2 voor het telefoonnummer is toegevoegd.



Iets wat ik nog niet eerder tegenkwam is dat Molenaar ook radio's en pickups verhuurde. De laatste eventueel ook met 50 of 100 populaire platen!





Hoogstwaarschijnlijk is de winkel het slachtoffer geworden van de opkomst van elektronicaketens eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. Er blijken in ieder geval aardig wat Molenaars in de platenbranche in Noord-Holland actief geweest te zijn. Op dit blog zijn er in ieder geval inmiddels al drie, waarvan er twee (Beverwijk en Amsterdam) in ieder geval familie waren.




woensdag 29 augustus 2018

Platenzaakstickers #328

Papelaria Restelo Discoteca
R. Duarte Pacheco Pereira 5-E
T. 611511
Lisboa

Op achterzijde hoes, Johnny Rivers, 7", Suzie Q, Liberty N-32-38 (Portugal, 1970)

Om nog maar even in de vakantiesfeer te blijven en de in Valencia gekochte bestickerde singles te verwerken, wordt bij deze Lissabon aan de lijst van plaatsen met een platenzaak in dit blog toegevoegd.

De plakbandsticker was dus ook in Portugal gemeengoed. Zoals gebruikelijk op dit soort stickers is het qua vormgeving geen bijzondere. De naam van de winkel staat tussen de handelswaren bovenaan met de adresgegevens tussen twee parallelle lijnen. Opvallend is dat de eerste letter van de winkelnaam in een cirkeltje staat. De toevoeging aan het huisnummer doet vermoeden dat de winkel niet op straatniveau zat.

Restelo is een wat chiquere wijk in Lissabon ten noorden van de monding van de Taag. Platen maakten slechts een deel van het winkelassortiment uit, daarnaast was het een kantoorboekhandel. Een combinatie die ik nog niet eerder ben tegengekomen. De Rua Duarte Pacheco Pereira is een winkelstraat met aan weerszijden een groenstrook waaraan vervolgens een winkelgalerij met daarboven een verdieping woningen. Restelo zat dus niet op een verdieping maar gewoon op de begane grond.

Van de winkel is helaas geen spoor terug te vinden op het internet. De platenzaken die in Lissabon nog te vinden zijn, bevinden zich aan de oostzijde van de brug over de Taag. Wellicht toch een iets te chique locatie voor een platenzaak?

woensdag 22 augustus 2018

Platenzaakstickers #327

Guateque
Discos
Padilla 6
Valencia

Op achterzijde hoes, Adamo, 7", Une Meche de Cheveux, La Voz de Su Amo EPL 14.273 (Spanje, 1966)

Zoals gebruikelijk probeer ik de vakantiestemming nog even vast te houden met een 'toeristische' sticker. Deze kocht ik, samen met nog wat bestickerde singles, bijna twee jaar geleden in Valencia.

Volgens een artikel in Las Provincias van 8 juli 2015 was Guateque de eerste échte platenzaak in Valencia. Dat betekent dat het eerste zaak was waar uitsluitend platen verkochten werden (en dus geen combinatie met wasmachines, radio's, tv's, bladmuziek of instrumenten). Guateque is Spaans voor feestje, instuif. De winkel opende op 15 juli 1965 dan ook feestelijk in aanwezigheid van diverse Spaanse artiesten, waaronder de beatgroep Los Brincos, die speciaal uit Madrid waren overgekomen. Alhoewel de winkel zich met name richtte op jongeren werd er ook klassieke muziek verkocht. Wat nog bijzonderder was, zo is in het artikel te lezen, is dat Guateque de eerste luistercabines had.

Het is jammer dat het artikel niet vermeldt wanneer de winkel ophield te bestaan, maar hij behoorde in ieder geval niet meer tot de zaken die momenteel in Valencia nog vinyl verkopen. Momenteel is er een hotel gevestigd, Casual Valencia de la Música, de link met muziek is er dus nog wel.

Om de vakantiestemming nog wat te verlengen, hierbij de hit van Los Brincos, A Mí Con Esas.


zondag 5 augustus 2018

Platenzaakstickers #326

Deze plaat kan niet geruild worden.
Bij ons koopt u onbespeelde platen.
Wim Cornelissen
De Nieuwe Muziekhandel
Boterstraat 18
Tel. 2635
Alkmaar

Op hoes, Bobby Lewis, 7", Tossin' and Turnin', Odeon O 21 909 (Duitsland, 1961)

Op het eerste gezicht geen bijzondere sticker, deze inzending van 'Frommel', al staat er relatief veel tekst op. De naam van de winkeleigenaar is afgedrukt op een notenbalk met G-sleutel en een paar noten. De naam van de winkel wijst er op dat er instrumenten en bladmuziek werden verkocht, en daarnaast dus ook vinyl. Op een foto uit 1971 uit de beeldbank van het Regionaal Archief Alkmaar is echter sprake van een elektronicawinkel.

Uiterst links de elektronicawinkel van Wim Cornelissen

Cornelissen lijkt dus tussen 1961 en 1971 de overstap gemaakt te hebben van instrumenten en bladmuziek naar radio's en tv's.

De tekst op de sticker die vragen oproept is de zin 'Bij ons koopt u onbespeelde platen'. Dit zou betekenen dat Wim Cornelissen lege plaatjes verkoopt, zonder muziek er op. Wat hij bedoelt is dat de singles niet eerder afgespeeld zijn, vandaar dat je ze ook niet kunt ruilen (en als hij het echt serieus nam, dus ook niet kon luisteren in de winkel, maar wellicht had hij daar een apart exemplaar voor uitgekozen).

Op internet is ook nog te vinden dat Wim Cornelissen dirigent van Accordeonvereniging Vita Nova is geweest. Daar nam hij in 1963 afscheid. Wellicht heeft hij zich in de tijd ook uit de winkel terug getrokken en nam een zoon of dochter het over en ging onder dezelfde naam verder. Dit zou een verklaring kunnen zijn voor de overstap van muziekhandel naar elektronicawinkel.


woensdag 4 juli 2018

Platenzaakstickers #325

Voor uw grammofoonplaten naar
P.A. Verkerk
B. de Bruïnelaan 56
Tel. 8347 & 8348
Zwijndrecht
Philips - Garrard wisselaars en grammofoons

Op label, Freddy, 7", La Paloma, Polydor 24 581 (Duitsland, 1961)

De eerste sticker uit Zwijndrecht, deze inzending van Hans Dinkelberg. De bekende sticker met kartelrand en zonder verder opsmuk, behalve dan de informatie dat Verkerk ook wisselaars en grammofoons verkocht. We hebben hier dus weer van doen met een audio-apparatuurwinkel die ook geluidsdragers verkocht.

De B. in het adres refereert niet aan een voorletter van De Bruïne (ja, inderdaad het trema hoort er op!) maar staat in dit geval voor Burgemeester. De winkel van Piet Verkerk bestaat nog steeds, zij het nu als elektrotechnisch bedrijf. Piet begon in 1923 bij zijn moeder in de huiskamer aan de Ringdijk 69 te Zwijndrecht een reparatie-inrichting voor rijwielen. Zo is te lezen op de website van de Verkerkloop. In 1926 verhuist hij naar een winkelpand op de Ringdijk 123 en voegt elektrische artikelen aan zijn assortiment toe. Daarnaast is het bedrijf ook actief als elektrisch installateur. Begin jaren dertig wordt het hoekpand op de Burgemeester de Bruïnelaan betrokken.

De heer en mevrouw Verkerk in de winkel aan de Burgemeester de Bruïnelaan

Uit de geschiedenis blijkt dat dat op een gegeven moment de hoofdactiviteit van het bedrijf wordt. Het installatiebedrijf is dan zo groot dat het op een apart adres wordt voortgezet. Daarnaast blijft de winkel voor platen en afspeelapparatuur bestaan en komt er zelfs een aantal filialen bij. De Verkerkloop werd in het leven geroepen bij het 50-jarig bestaan van het bedrijf.

De eigenaar en oprichter van het bedrijf overleed in 1961 (het jaar van de sticker), maar het bedrijf werd voortgezet en bestaat nog steeds. Het winkelgedeelte wordt in 1976 afgestoten en de winkels overgenomen. Maar het lijkt me sterk dat die vandaag de dag nog steeds bestaan.

woensdag 13 juni 2018

Platenzaakstickers #324

PVBA Hit-parade
Offerandestraat
Antwerpen
Tel. 32.24.85

Op voorzijde hoes, Santa Esmeralda, LP, Don't Let Me Be Misunderstood, Philips 9120 236 (Nederland, 1977)

Versieringen te over op deze inzending van Pierre Gouweloos. De naam van de winkel is gedrukt op een notenbalk met G-sleutel en om duidelijk te maken dat er platen verkocht werden is er ook nog een afbeelding van een plaat toegevoegd. Verder de gebruikelijk adresgegevens, al ontbreekt er een huisnummer. Daarnaast is de afkorting PVBA opvallend. Aanvankelijk dacht ik dat de P voor platen, met een eventuele toevoeging stond, maar daar heeft het niets mee te maken. Het betreft een Publieke Vennootschap met Beperkte Aansprakelijkheid. Voor degenen die hier meer over willen weten, klik op deze link.

Getuige de naam van de winkel, moest je hier niet zijn voor een lp of single van een artiest uit het alternatieve circuit. De plaat waar de sticker op zit, is hier voorlopig het bewijs van, al kan het tegendeel nog aangetoond worden. Santa Esmeralda bestormde in 1977 de internationale hitlijsten met de titeltrack van deze plaat. Die kon dus niet ontbreken in het assortiment van Hit-parade in Antwerpen-Noord. Aangezien er op het internet niets over deze winkel te vinden is, mag je er van uit gaan dat ie niet lang bestaan heeft. Wellicht dat de hits ook elders te krijgen waren.

Ik vraag me af hoe groot het assortiment van de winkel was. Zouden de platen als ze geen hit meer waren, uit de bakken gehaald of met korting verkocht worden? Het doet denken aan de sigarenboer op de hoek, de witgoed- of audiowinkel die ook de top 40 verkocht, waarbij twee bakken singles volstonden, eventueel aangevuld met een bakje tips voor de komende weken. Al nam Hit-parade ook de LP top 30 of meer in het assortiment op.

zaterdag 9 juni 2018

Platenzaakstickers #323





Het Platenhuis
Rikie Bult
Steenstraat 8
Telefoon 2008
Oldenzaal

Op label, The Beverley Sisters, 7", Little Drummer Boy, Decca FM 235 136 (Nederland, 1959)

Onlangs ontving ik weer een pakket platenzaakstickers van hofleverancier Stan Rijven, waaronder deze. Een platenhuis is geen onbekende in dit blog, ook Oldenzaal bleek er een te hebben. En met een mooie sticker. Zilveren belettering op een zwarte achtergrond en niet zomaar op een rechthoek, nee op een embleemachtige vorm, de krullen lopen zelfs in de sticker door.

De naam platenhuis duidt al aan dat we hier met een van de vroege platenspeciaalzaken te maken hebben. Een advertentie in Twènterlaand en -leu en -spraoke van 1957 maakt duidelijk dat er bij Bult nog meer te halen was.





De gramofoonplaten staan dan wel vooraan, maar ook voor koffergramofoons, bandrecorders en salonkasten kon men bij Bult terecht. Je mag aannemen dat het salonkasten met audio-inhoud betrof, anders wordt het wel een erg ruim assortiment. Gezien wat er over de winkel op internet te achterhalen is, lijkt het er op dat het Oldenzaalse platenhuis geen lang leven beschoren was. Wat advertenties uit de jaren vijftig en dan houdt het wel op.

woensdag 6 juni 2018

Vinyl is here to stay!




Vijf jaar geleden verscheen ter gelegenheid van het 15-jarig jubileum van platenperserij Record Industry in Haarlem Passion for vinyl: a tribute to all who dig the groove (zie bespreking in Platenblad 201). Bij het 20-jarig bestaan ziet de toekomst er zonnig uit. Inmiddels is de opmars van vinyl doorgegaan en is er niet langer sprake van een tijdelijke opleving, zo is in het voorwoord van Passion for vinyl part II: an ode to analog te lezen. Het is zelfs de vraag of de vinylmarkt gezien de beperkte capaciteit van de wereldwijd aanwezige persen nog door kan groeien. Het is nu al vaak dringen bij de platenperserijen.

Robert Haagsma werd wederom op pad gestuurd, vaak vergezeld van Tim Knol, die verantwoordelijk is voor de prachtige begeleidende foto’s. Beiden zijn zelf besmet met het vinylvirus, dus zijn bekend met de afwijking van de geïnterviewden. De passie voor vinyl blijkt, en dat zal de lezer van Platenblad niet vreemd voorkomen, verschillende vormen aan te kunnen nemen. Haagsma blijkt van vele verzamelmarkten thuis, waardoor zo goed als het gehele muziekveld gedekt wordt. Het boek levert, net als het eerste deel weer een aantal smeuïge verhalen op van platenverzamelaars, artiesten, mensen uit de muziekindustrie, platenzaakeigenaren, dj’s en andere mensen met een passie voor vinyl. Daarbij nemen de Nederlandse verzamelaars maar een beperkte ruimte in het boek in en is dus ook over de landsgrenzen heen gekeken. Ook dit tweede deel gaat toepasselijk vergezeld van een 7” in het omslag, dit maal met twee nummers uit de catalogus van Norton Records (Hasil Adkins en Bloodshot Bill) en een van dj Ellen Alien.

Het is regelmatig jaloersmakend, waar de heren Haagsma en Knol allemaal terecht komen op hun tochten langs vinylliefhebbers. Hoogtepunt is wat mij betreft de broer van Rory Gallagher, Dónal. Hij beheert de nalatenschap van zijn in 1995 overleden broer, van wie hij ook 25 jaar de manager was. De broers woonden vroeger samen en Dónal kan dus alles vertellen over de muziekvoorkeuren en de omgang met vinyl van zijn broer. Rory bleek nogal slordig met zijn platen om te gaan. Er zat schijnbaar geen enkel systeem in zijn collectie en hij stopte gedraaide platen vaak in de verkeerde hoes. Dónal dacht zijn broer een plezier te doen door alles tijdens diens afwezigheid te ordenen en in de juiste hoes te stoppen. Maar daar bleek hij zijn broer geen plezier mee te doen, die was laaiend: hij kon niets meer terug vinden. 

De collectie is nog steeds compleet en bevat naast reguliere lp’s ook veel testpersingen van Gallaghers eigen werk. Hij was een bijzonder kritische luisteraar, die precies wist wat voor geluid hij wilde. Menige testpersing werd dan ook na grondige beluistering afgekeurd. Robert Haagsma sprak met Dónal af op diens kantoor in Londen, waar de hele collectie is ondergebracht. Na aankomst verdween Dónal om Haagsma op zijn gemak de collectie te laten doornemen. Hij ging even een broodje halen, zo vertelde Haagsma mij tijdens de presentatie, en liet hem alleen in het kantoor acher. Bij terugkomst wees Haagsma hem erop dat dat in dit geval wel te vertrouwen was, maar dat dat niet voor iedere bezoeker gold. Er stond teveel waardevols en zeldzaams, met name de testpersingen, tussen en zou een andere bezoeker wel eens in de verleiding kunnen brengen er een paar aan de collectie te onttrekken. Daar had Dónal helemaal niet bij stilgestaan. De bedoeling is dat de gehele collectie en andere memorabilia van Rory naar zijn geboorteplaats Cork verhuizen om daar voor het publiek toegankelijk gemaakt te worden.

Dat niet ieders passie voor vinyl alleen in het verzamelen ligt, blijkt onder meer uit de interviews met dj Ellen Alien en Record Industry medewerkster Anouk Rijnders. Voor Ellen Alien bestaat de passie ook voor een groot deel uit het delen van muziek met anderen en dat zat er al jong in. In haar jeugd zette ze de speakers in het raam om de buurt te laten genieten van haar singles en tegenwoordig doet ze dat op festivals. Voor Anouk Rijnders ligt de passie niet zozeer in het verzamelen als wel in het vinyl zelf en alle aspecten daarvan. En die passie beleeft ze elke dag op haar werk bij Record Industry.

Steven Van Zandt was vroeger een fanatiek verzamelaar van vinyl en draaide zijn singles echt stuk. Inmiddels is een groot deel van zijn collectie verdwenen, hij gaf platen weg en hij vermoedt dat er ergens nog wat opgeslagen moet zijn, maar waar? Voor hem ligt de passie voor vinyl momenteel meer in het respect voor de artiest. Op een hoes staat vaak de band afgebeeld en zijn de credits vermeld. Dat maakt duidelijk dat het een product van mensen is. Bovendien houdt de artiest er meer aan over dan aan downloaden of streamen. Hij zweert bij analoog opnemen, wat tot een veel beter geluid leidt dan digitaal. De kwaliteit van wat er tegenwoordig gestreamd wordt is volgens hem erbarmelijk. Vinyl is de redding van de muziekindustrie.

Net als in de vorige editie wordt er bij elk interview een aantal platen uitgelicht en van toegevoegde informatie voorzien. En net als Robert Haagsma, die zelf na elk interview weer een paar titels had die hij nog eens moest beluisteren of aanschaffen, zal elke lezer aan lezing van dit prachtig vormgegeven boek weer een uitbreiding van zijn eigen verzameling over houden. Ik kan me nu al verheugen op een extra dik Passion for vinyl deel III bij het 25-jarig bestaan van Record Industry. Dat ze dat jubileum gaan halen, is zo goed als zeker.


Robert Haagsma – Passion for vinyl: an ode to analog
Geïllustreerd, 251 pagina’s
Haarlem: Record Industry, 2018. Prijs: 32,50 euro

Verschenen in: Platenblad, nr. 236, 2 juni t/m 20 juli 2018

zaterdag 2 juni 2018

Platenzaakstickers #322

Cartaz
Discos e Fitas
Av. Paulista. 2073 - Lj 110-A
São Paulo

Op label, Chico Buarque, LP, Meus Caros, Philips 6349 189 (Brazilië, 1976)

De eerste sticker van een winkel in Brazilië, deze inzending van Hans Dinkelberg. Net als platenlabels schijnen ook stickers globaal uniform te zijn. Zwarte letters op een gouden achtergrond is dan wel net andersom als de meeste stickers, maar je moet ook wat doen om op te vallen. Een randje ontbreekt eveneens op deze rechthoekige sticker.

Cartaz verkocht platen en videocassettes, zoals uit het onderschrift bij de winkelnaam duidelijk wordt, geen onbekende combinatie op dit blog. De naam van de winkel betekent poster, het kan dus ook zijn dat die ook tot het assortiment van de winkel behoorden. In dat geval zullen vinyl en video's op de tweede plaats komen, gezien de lettergrootte.

Momenteel is er nog een gelijknamige winkel in São Paulo, zij het dat die behalve Cartaz en Discos ook nog Musicais in de naam heeft en op een ander adres is gevestigd. Ook hier geeft de naam weer wat er verkocht wordt, dus dat kans dat het inderdaad dezelfde winkel is, lijkt me vrij klein.

woensdag 23 mei 2018

Platenzaakstickers #321

Voor uw gramofoonplaten
De Radiodokter
Begijnenstraat 25
Beverwijk
Telefoon 3288 Postrekening 338814
Gramofoonplaten worden niet geruild

Op hoes, Charlie Parker Quintet, 10" (Shellac), Bird of Paradise, Blue Star 183 (Frankrijk, 1949?)

Muziekhandel
Begijnenstraat 25
Beverwijk
Telefoon 3288

Op label, Doris Day with Paul Weston and his Orchestra, 10" (Shellac), Nobody's Sweetheart, Columbia DCH 209 (Nederland, 1952?)

Twee tegenstrijdige platenzaakstickers op hetzelfde adres in Beverwijk en ongeveer uit dezelfde periode. Beide aangereikt door Bjorn Graafland van Concerto. De eerste sticker verwijst overduidelijk naar een radiowinkel met reparatieafdeling die ook platen verkocht. De tweede suggereert een muziekwinkel waar instrumenten en bladmuziek verkocht werden en ook platen. Dat laatste is de overeenkomst tussen beide, maar anders waren ze hier natuurlijk ook niet beland.

Internet levert grofweg twee hits op: Radiodokter Beheer, een financiële holding aan de Begijnenstraat 22 en RD Audio Video aan de Alkmaarseweg 18. De laatste blijkt de opvolger van electronicawinkel Radio Dokter, vandaar de RD in de naam. En laat nou die electronicawinkel ook terug te vinden zijn op Begijnenstraat 22. Dat duidt er op dat de onderste sticker de oudste is en dat de naamloze muziekhandel de instrumenten de deur uit heeft gedaan en er huishoudelijke en geluids- en beeldapparatuur voor in de plaats heeft genomen.

Een advertentie in de IJmuider Courant van 3 september 1955 wijst ook in die richting. De Radio Dokter bestond nog in 1955, van een muziekhandel is in de gehele advertentie geen sprake.


En zo streng als de Radiodokter voor zijn platenkopers was (ruilen was niet aan de orde) zo toeschietelijk was hij voor de televisiekopers (betalingsoverleg mogelijk staat onderaan te lezen). De pagina uit de IJmuider Courant maakt bovendien duidelijk dat er nogal wat concurrentie was in Beverwijk en omgeving.

De verhuizing naar de overkant van de Begijnenstraat naar nummer 22 wordt geboekstaafd door een asbak in de collectie van Museum Kennemerland. In het bijschrift wordt dit adres vermeld samen met het jaartal 1960.


Een cadeautje voor de televisiekopers die in een keer konden betalen?

De missing link tussen de muziekhandel en de Radio Dokter is een advertentie in de IJmuider Courant van 30 oktober 1953.


Niet alleen is onderaan in kleine letters te lezen 'Tevens eerste Beverwijkse muziekhandel', ook is de naam van de eigenaar tussen haakjes achter de naam van de winkel afgedrukt: J. Molenaar. Dat doet een lichtje branden: het is dezelfde winkel als die van Aad Molenaar (platenzaaksticker 10)! In de reactie van Aad Molenaar op die sticker staat kort de geschiedenis van de winkel te lezen. Vader J. Molenaar heeft ook nog een tijd in de winkel gewerkt. Waarschijnlijk is de reparatieafdeling en de audio/videowinkel naar de overkant verhuisd en bleef de muziekhandel/platenzaak op het oude adres en is op een gegeven zelfs uitgebreid met nummer 23. Er blijkt bovendien een link te zijn met de familie Molenaar die in de Utrechtsestraat in Amsterdam ooit Concerto en later ORO begonnen is.


Hoe de link met de financiële holding is, is me niet duidelijk, maar de Radiodokter is door een ander familielid of een oude winkelbediende aan de Alkmaarseweg voortgezet. Hoe dan ook, vinyl is op beide adressen niet meer te bekomen.


woensdag 16 mei 2018

Platenzaakstickers #320

Radio Columbia
Lugano

Op hoes, Dalida, 7", Mama, Barclay 71 109M (Frankrijk, 1967)

De derde sticker uit Zwitserland, deze inzending van Tijs Tummers. Twee verschillende lettertypes, beide in kapitaal in de klassieke vormgeving: witte letter tegen blauwe achtergrond met wit randje en nog een minimaal blauw randje daaromheen. Onderaan de sticker is nog duidelijk de kartelrand te zien waaraan het afscheurbare deel met de bestelgegevens voor een nieuw exemplaar voor de winkelboekhouding vermeld stonden. Daar moet over nagedacht zijn, want dat deel moest dus niet aan het hoesje blijven plakken en de sticker wel.

Het fenomeen radiowinkel met vinyl in het assortiment is een universele combinatie, zo blijkt maar weer. Om het geheel een exotisch tintje te geven koos de eigenaar de naam Columbia voor zijn winkel of zou hij specialist in het Columbialabel geweest zijn? Als je op Google op Radio Columbia en Lugano zoekt bij de afbeeldingen, duikt de sticker veelvuldig op. Niet alleen op singles maar ook op lp's en in diverse genres. Dat duidt er op dat de winkel een redelijk vinylaanbod gehad moet hebben.

Tijs Tummers stuurde me ook nog een pagina uit de Rivista di Lugano e della Riviera del Ceresio, nr. 21, 26 mei 1955.



Naast radio's en vinyl kon je er dus ook terecht voor een televisietoestel. Op de advertentie staat bovendien een telefoonnummer, maar helaas geen adres. In een online Zwitsers archief wordt de winkel vermeld, met als schattingsdatum van oprichting 1950-1955. De stickers die via Google te vinden zijn, gaan tot in de jaren zeventig. Op een grotere sticker die op het folie van een hoes zit is met veel pijn en moeite Piazza Riforma te ontcijferen, een groot plein in het centrum van Lugano aan het gelijknamige meer.


Een jaartal van de plaat waar de sticker op zit kan ik niet achterhalen, maar het lijkt er op dat Radio als voorvoegsel voor de winkelnaam verdwenen is en samen met Televisione onder de naam Columbia terecht is gekomen. Het telefoonnummer is hetzelfde als in de advertentie.

donderdag 10 mei 2018

Platenzaakstickers #319

Muziek
Hakkert
Schiedam

Op voorzijde hoes, Boudewijn de Groot, LP, Apocalyps, Decca EHY 349 003 (Nederland, 1970)

Een combinatie van een prijssticker en een platenzaaksticker. Links de informatie over de winkel, zij het karig, rechts de prijs en waarschijnlijk het bestelnummer van de LP.

Hakkert was een Rotterdams familiebedrijf. De winkel werd in 1880 opgericht door Ph. Hakkert jr. en bestond tot 2007. De winkel kende diverse filialen in Rotterdam, meestal woonde het familielid dat het filiaal bestierde boven de winkel. Het was een muziekhandel, waar naast instrumenten dus ook vinyl werd verkocht, en later cd's. Op de website Joods Erfgoed Rotterdam is een uitgebreid lemma over het familiebedrijf te vinden. Maar nergens wordt een filiaal in Schiedam genoemd. Aangezien de nakomelingen van Ph. Hakkert jr. diverse filialen verspreid over de stad openden, die in een aantal gevallen later verzelfstandigden, zal dit het geval zijn met de winkel in Schiedam.

In de beeldbank van Schiedam is een foto terug te vinden van de winkelpui aan de Hoogstraat 163 in Schiedam.
In het bijschrift is te lezen dat voor op de bok de Schiedamse zangers Wim Scholte en Dick Doorn zitten, die samen het zangduo De Trekvogels vormden. Daarachter zitte De Selvera's, die in 1957 een hit hadden met het nummer De Postkoets. Het gezelschap was per postkoets van het station gehaald ter gelegenheid van de opening van een filiaal van Hakkert aan de Groenelaan, waar ze op zouden treden.

Op de winkelpui staat Hakkert Feestart: mutsen liedjes voordrachten. Mijn inschatting is dat de sticker van het filiaal aan de Groenelaan is, maar het kan natuurlijk ook dat beide filialen dezelfde sticker hanteerden.


woensdag 25 april 2018

Platenzaakstickers #318

Sjoerdsma
Radio - Televisie - Gramofoons
Winkel - Hogepol Tel. 2914
Werkpl. - Streek Tel. 2433
Dokkum

Op hoes, Corry Brokken, 7", Milord, Philips 318 375 PF (Nederland, 1960)

Nog kaler en elementairder dan de vorige platenzaaksticker, deze donatie van Evert Nijkamp aan het platenzaakstickerarchief. Zwarte belettering op een witte achtergrond in een schreefloze letter, waarbij alleen kapitalen en onderkast zijn gebruikt, alleen de naam van de eigenaar is in een groter lettertype. En natuurlijk ontbreekt op dit oudje ook de kartelrand aan de onderkant niet.

Sjoerdsma behoort tot de categorie radiozaken, die later uitgebreid zijn met televisietoestellen en gramofoons en in het verlengde daarvan ook de geluidsdragers in het winkelassortiment opnam. Bovendien was de winkel gescheiden van de reparatieafdeling, zo blijkt uit de twee adressen met aanduiding op de sticker. Gaandeweg heeft het vinyl bij Sjoerdsma toch een eigen plek in de winkel verovert, getuige het blog van Jacques Jullens. Jullens ging in 1978 wekelijks naar de platenkelder van Sjoerdsma aan de Hoogstraat om de top 40 op te halen en kocht er ook zijn eerste singletje: Dreadlock Holiday van 10CC. Helaas is op de afbeelding op het blog geen sticker te ontdekken, maar die kan ook op de andere kant gezeten hebben.

De winkel blijkt dus ook nog ergens tussen 1960 en 1978 verhuisd te zijn van de Hogepol naar de Hoogstraat, beide in het centrum van Dokkum. Daarbij kreeg de kelder van de winkel de vinylafdeling als bestemming. Helaas is er via het internet niets meer over de winkel te achterhalen, dus ook geen foto's van de platenkelder. Het ligt voor de hand dat Sjoerdsma met de opkomst van de elektronicaketens het loodje heeft gelegd, dat is vermoedelijk ergens in de jaren tachtig geweest.

zaterdag 21 april 2018

Platenzaakstickers #317

Vivace (J.W. de la Beij)
Voor uw grammofoonplaten, muziekinstrumenten en muzieklessen
Spaarndammerstraat 109 Tel. 249426
Albert Cuypstraat 66 Tel. 792094
Alleen verzegelde grammofoonplaten kunnen worden geruild!

Op hoes, Neil Diamond, 7", Song Sung Blue, UNI Records 6073 039 (Nederland, 1972)

Hier had een prijsvraag in gezeten. De stickerplakker bij Vivace heeft de sticker over meer dan de helft van de heer Diamond's gezicht geplakt. Iets persoonlijks??

Een neutrale sticker, rechthoekig met in een kader naam van de winkel, handelswaar en adres. Buiten het kader in cursief de mededeling dat als het zegel, dat elke plaat schijnbaar had, verbroken werd, de aankoper niet meer op zijn besluit kon terugkomen.

J.W. de la Beij bedacht voor zijn winkel een Italiaanse muziekterm die aangeeft dat het muziekstuk up tempo gespeeld moet worden, letterlijk betekent het levendig. Gezien het assortiment dat Vivace voerde behoort hij tot de muziekhandels die er vinyl bij deden. Toch stond de winkel in de Spaarndammerbuurt bekend als een platenzaak, zo is te lezen op Het geheugen van West. Fons Buis haalt daarin herinneringen op aan de Spaarndammerstraat. Hij schrijft: 'De laatste winkel, die ik mij herinner, is Vivace op nummer 109. Een grammofoonplatenzaak. Een kleine winkel waarvoor je kleine stenen trap op moest. Vooral in de latere jaren toen ik 15, 16 jaar oud was, haalde ik hier 45-toeren plaatjes met mijn favoriete muziek: Rock-’n Roll. Elvis, Pat Boone, Peter and his rockets en natuurlijk little Richard. Sommige plaatjes heb ik nu nog in bezit en draai ik met ogen dicht en mijmerend over het verleden.' Dat moet in de tweede helft van de jaren vijftig geweest zijn. Het geeft bovendien aan dat Vivace bij de tijd was. Mogelijk verdwenen met de opkomst van de rock 'n' roll de 
muziekinstrumenten en wellicht daarmee ook de muzieklessen naar de achtergrond ten faveure van het vinyl. Op de website staat ook een afbeelding van een advertentie uit het lokale parochieblaadje.

De advertentie is uit de periode 1957-1959. Opvallend dat er in een parochieblaadje geadverteerd werd met 'altijd de nieuwste nummer', waaronder die van Elvis Presley, die toch niet bij alle parochianen op evenveel bijval gerekend zal kunnen hebben. De advertentie maakt bovendien duidelijk dat de voorletters van de eigenaar anders zijn dan op de sticker. J.W. zal de zoon van M.A. zijn, opvolger in de Vivace-dynastie, en heeft de zaak uitgebreid, niet alleen met meer instrumenten en lessen, maar ook naar de Albert Cuyp. Bovendien is er in de loop der jaren een m toegevoegd aan gramofoonplaten, ook iets van de nieuwe generatie?

woensdag 11 april 2018

Platenzaakstickers #316

Henk Scheer
Radio
Harderwijk

Op label, Royal Male Choir 'Mastreechter Staar', 7", Die Zwölf Räuber, Philips 312 088 NF (Nederland, 1967?)

Radio-Televisie en Gramofoonplaten
Henk Scheer
Donkerstraat
Harderwijk

Op label, Royal Male Choir 'Mastreechter Staar', 7", Deep River, Philips 312 087 NF (Nederland, 1967?)

Maar liefst twee stickers tegelijk deze keer. Beide een donatie aan het platenzaakstickerarchief van Evert Nijkamp. Henk Scheer moet een liefde voor ovalen hebben gehad. Eerst met een mooie ronding, later uitlopend in punten aan weerszijden. De volgorde zoals hierboven lijkt me chronologisch de meest juiste, al ontlopen de singles elkaar nauwelijks in uitgavedatum. Maar laat ik er vanuit gaan dat de karigste wat betreft informatie de oudste is en dat Henk Scheer er achter kwam dat wat meer informatie op de sticker toch wel handig was. De eerste lijkt meer een wrijfplaatje (ook gebruikt op paaseieren). Wellicht had hij die nog liggen en moesten ze eerst op, voor aan de echte stickers begonnen mocht worden.

Zoals uit de tekst op de stickers valt op te maken behoort Henk Scheer tot de sectie radio- en televisiewinkels die ook vinyl in het assortiment hadden. Op de tweede sticker is het zelfs expliciet vermeld. In 1972 werd de winkel aan Donkerstraat 53 overgenomen door Aart Foppen en ging verder onder de naam Scheer & Foppen. Aanvankelijk zal er nog wel vinyl verkocht zijn, maar gaandeweg kreeg elektronica de overhand. Scheer & Foppen had 56 winkels in het noorden en oosten van het land.

Aart Foppen begon als medewerker bij Henk Scheer, maar besloot in 1964 samen met zijn vrouw een eigen elektronicawinkel te beginnen. Acht jaar later nam hij de winkel van zijn voormalige baas over. In juni 2016 ging de keten failliet, een doorstart zag de familie Foppen niet meer zitten. Aart was in 2013 inmiddels overleden en heeft het dus niet meer mee hoeven maken.

Voor wie meer wil weten over de geschiedenis van de elektronicaketen en eigenaar Aart Foppen is er een artikel in de Volkskrant en een artikel van Omroep Gelderland.

Het filiaal van Scheer & Foppen aan de Donkerstraat 53 in Harderwijk

woensdag 4 april 2018

Platenzaakstickers #315

Platenbar en Muziekhandel
Henk Rozen
Hoogstraat 47
Oisterwijk
Telef. 2605

Op hoes, Malando and his Orchestra, 7", Love In Syncopa, Philips 317 205 PF (Nederland, 1957)

Simpeler dan deze inzending van Hans Dinkelberg kunnen platenzaakstickers niet zijn. Kleurloos plakpapier met een schreefloze zwarte letter, waarbij de naam van de winkeleigenaar in kapitalen is. Opvallend zijn de twee kartelranden (boven en onder). Zouden de stickers op een rol hebben gezeten, waarbij telkens een kartelrandje overgeslagen moest worden voor er weer een nieuwe afgescheurd kon worden? Onder de naam- en adresgegevens stonden op een afscheurbaar deel de bestelgegevens, mocht de plaat verkocht worden.

De winkel van Henk Rozen behoort tot de bekende combinatie van muziekinstrumenten, bladmuziek en geluidsdragers. Behalve eigenaar van een muziekwinkel in Oisterwijk, was Henk Rozen ook een van de 'stuwende krachten' achter de plaatselijke drumband Taxandria, zo is te lezen op de geschiedenispagina van de website van het inmiddels tot showband gepromoveerde gezelschap. Drie keer raden waar de instrumenten vandaan kwamen. Rozen had de kinderdrumband onder zijn hoede en was instructeur bij de volwassenen.

woensdag 28 maart 2018

Platenzaakstickers #314

Huson Videotheek Platen
Paspoortstraat 22-24
Oost-Souburg

Op hoes, Liaisons Dangereuses, 12", Los Niños Del Parque, Roadrunner Records RR 125537 (Nederland, 1981)

Geen ongewone combinatie, platen en video's, op dit blog. De combinatie kwam al twee keer eerder voor. Al is er een verschil tussen het verhuren en verkopen van video's. Gezien de vermelding Videotheek lijkt het hier om het verhuren te gaan. Gezien het feit dat de winkel twee belendende panden beslaat, zullen platen en video's elk hun eigen onderkomen hebben gehad.

Op de sticker, toegestuurd door Joop de Haan, is ter verduidelijking bij elk van de twee artikelen een afbeelding opgenomen. En aangezien vinyl platen over het algemeen zwart zijn is daar voor een negatief lettertype gekozen.

Huson is een naam die vaker voorkomt in Oost-Souburg en omgeving. Er is op Kanaalstraat 43-45 ook een boekhandel/uitgeverij met dezelfde familienaam. Ook zit er op Paspoortstraat 36 nog ene E.W. Huson h/o Marskramer. Een echte familie van middenstanders, lijkt het. Gezien de plaat waar de sticker op zit, bediende Huson niet alleen het top-40-publiek maar ook de alternatieve muziekliefhebber.

Een advertentie in de Provinciale Zeeuwse Courant van 16 november 1991 maakt het bovenstaande verhaal weer wat completer.

Aan het assortiment is inmiddels ook speelgoed toegevoegd. De verkoop van platen en de verhuur van video's zat in 1991 in een neergaande spiraal. Huson was inmiddels verhuisd naar een enkel pand op nummer 36 en is later onderdeel geworden van de Marskramerketen. Daarmee verdwenen het vinyl en de videobanden uit het assortiment.



woensdag 21 maart 2018

Platenzaakstickers #313

J. de Bree
Pieter Calandlaan 9-11
Amsterdam
Telefoon 15 42 20 - 15 42 96
Radio-, Grammofoon- en Televisiespecialist
Onverzegelde platen worden niet geruild

Op voorzijde hoes, Chubby Checker with De Maskers, 7", Baby, Baby, Balla, Balla!!!, Cameo Parkway CP 26.432 (Nederland, 1965)

Wederom een radio-/televisiewinkel die ook vinyl in het aanbod had. De sticker van J. de Bree werd ingestuurd door Puchrocker aka Frommel. Waar andere stickers voorzien zijn van een net kartelrandje waarlangs de bestelgegevens voor een nieuw exemplaar konden worden afgescheurd, was De Bree meer van het grove werk, zo is aan de scheurranden boven en onder aan de sticker te zien.

De Bree bevond zich in Amsterdam Nieuw-West, om preciezer te zijn in Slotervaart. Vooralsnog de enige platenzaak in dit stadsdeel. Iets verder naar west konden de vinylliefhebbers in Osdorp nog terecht bij Disco Alberti. Daarmee had De Bree een redelijke actieradius en was bovendien, in tegenstelling tot Disco Alberti, niet alleen afhankelijk van de vinylverkoop. Dat grammofoonplaten een redelijk deel van de winkelinventaris uitmaakten, blijkt wel uit de afzonderlijke vermelding op de sticker van de afspeelapparatuur. Bij de meeste radiowinkels wordt het op de sticker niet vermeld.

In de Amsterdamse Beeldbank is onderstaande foto van de winkel terug te vinden .


De foto is gemaakt door de Afdeling Reclametoezicht van de Dienst Bouw- en Woningtoezicht. Een datum staat er helaas niet bij, maar ik schat dat de foto ergens in de jaren zeventig is gemaakt. De foto maakt duidelijk dat De Bree naast radio's, grammofoons en televisietoestellen ook lampen verkocht. De uithanglamp doet zelfs vermoeden dat dit het hoofdartikel was. Ook in de etalage zijn diverse lampen zichtbaar. Er hangt echter ook een aantal singles, ongeveer midden in de foto en er staan ook diverse lp's in de etalage.


woensdag 14 maart 2018

Platenzaakstickers #312

Kroon Radio
Rotterdam
Schiedamseweg 117 - Tel. 232717 - 255669
Beijerlandselaan 8 - Tel. 191079
De Slinge 149 - Tel. 275624
Schiedam
Hoogstraat 37 - Tel. 262564

Op achterzijde hoes, Anneke Grönloh, LP, Anneke Nu!, Philips P 12994 L (Nederland, 1964)

Kroon Radio
Hoogstraat 37, Tel. 62564
Schiedam
Ook gevestigd:
Schiedamseweg 117, R'dam, Tel. 32717 - 55669
Beijerlandselaan 8, R'dam, Tel. 73101

Op hoes, Makadopoulos et son Orchestre Grec, 7", Les Enfants du Pirée, Palette PB 40.038 (België, 1960)

Alweer een tijd geleden kreeg van Evert Nijkamp de single met sticker van Kroon Radio. Afgelopen dinsdag kocht ik bij Zap Records in de Amsterdamse Paleisstraat in de 2,50 bakken de LP met bijna dezelfde sticker. De sticker op de single is de oudste, toen was Schiedam nog het centrum van het imperium. De andere sticker heeft Rotterdam als uitgangspunt en er is inmiddels een filiaal bij gekomen. Beide stickers hebben onderaan een kartelrand, de oudste grof, de laatste al een stuk verfijnder. Het grotere lettertype op de oudste sticker maakt duidelijk dat Schiedam de hoofdvestiging is. Op de latere sticker zijn alle filialen gelijkwaardig in lettertype. Kroon Radio koos als voor de hand liggend embleem het koninklijke hoofddeksel, op de oudere sticker groter dan op de latere. Die latere sticker is sowieso groter, er moest ten slotte meer informatie op.

Het filiaal op de Beijerlandselaan is voor 1972 gesloten, zo blijkt uit een overzicht van Rotterdamse platenzaken op het onovertroffen blog van Pierre Gouweloos. Dit zou het gevolg kunnen zijn van de vestiging van Simonis schuin aan de overkant, al was dat een echte platenspeciaalzaak.

Kroon Radio, had, zo blijkt al uit de naam, meer dan alleen vinyl in het assortiment. En daar is waarschijnlijk ook nog wel wat audiovisuele apparatuur aan toegevoegd. Waarschijnlijk heeft Kroon Radio ergens in de jaren tachtig het loodje gelegd, met de opkomst van nationale elektronikaketens. De gloriejaren waarbij de verkoop van top 40 singles en ander hitgevoelig repertoire nog aardig wat opbracht, en daar moest Kroon Radio het van hebben, liepen toen ook op hun einde.

Vermeldenswaardig is in dit geval is ook de hoes van de lp waar de meest recente sticker op zit. De foto van Anneke Grönloh op de voorzijde is van Paul Huf, bekend om zijn hoezenpoezen. Het bekendst is de serie die hij met het Engelse model Ann Pickford maakte (zie ook sticker 237). Daarmee is ook Anneke Grönloh dus een hoezenpoes!




woensdag 7 maart 2018

Platenzaakstickers #311

N.V. Hees & Co.
Muziek
(Peperstraat 8-10)
Delft

Op label, Marian Anderson and The Philadelphia Orchestra, 10", Alto Rhapsody Op. 53 Part 1, His Master's Voice D.B. 3837 (Verenigd Koninkrijk, 1939?)

Vooralsnog de oudste platenzaak in Delft, deze inzending van Philomeen Lelieveldt. De bekende klassieke sticker: een afgehoekte rechthoek met als basiskleur rood, witte belettering en een idem randje. De sticker bevat bovendien minimale informatie, zo ontbreekt een adres. Uit een advertentie uit een adresboek van 1938 zijn de adresgegevens van de winkel te achterhalen.


Daaruit wordt bovendien duidelijk wat Hees & Co behalve platen nog meer verkocht. Op catawiki is zelfs nog een grammofoon van Hees terug te vinden. Uit het plaatje op de grammofoon blijkt dat er naast Delft ook vestigingen in Haarlem en Den Haag zijn geweest.


Op internet is bovendien een pagina van Henk Hees te vinden waarin hij een oproep doet om de geschiedenis van de winkel in kaart te brengen. Daar is te lezen dat de winkel in 1900 door de grootvader van Henk werd opgericht als Hees en Co's muziekinstrumenten en radiohandel. Door de verkoop van piano's en orgels was het bedrijf ook ver buiten Delft bekend. In 1938 werd het volledig door brand verwoest, maar is weer opgebouwd. De vader van Henk was de laatste directeur van het bedrijf dat in 1969 de deuren sloot.

Toch komt Hees nog voor op onder andere een concertposter voor een nachtconcert van Rory Gallagher op vrijdag 18 oktober 1974 als adres waar kaarten voor het concert gekocht konden worden. De vestiging zit dan in de Choorstraat. Daar moeten dan ook singles en lp's verkocht zijn, want dat was de geëigende combinatie met concerttickets. Toch Henk Hees maar eens mailen voor meer informatie. Wordt vervolgd!

TOEGEVOEGD 13 MAART 2018

Een emailwisseling met Henk Hees, kleinzoon van de stichter van Hees & Co leverde de volgende informatie op, waardoor het verhaal enigszins aangepast dient te worden.

Na de brand in 1938, die de zaak aan de Peperstraat helemaal in de as legde, werd een nieuw onderkomen voor het bedrijf betrokken aan de Choorstraat 1-3. Dat is dus ook het adres waarop de sticker op de plaat werd geplakt. Daar werd dezelfde handelswaar als aan de Peperstraat aan de man en vrouw gebracht. In 1969 verkocht de vader van Henk de zaak. Die werd onder dezelfde naam maar zonder orgels en piano's voortgezet. Alphenaar uit Haarlem zette de hoofdvestiging in Delft en het filiaal in Den Haag voort en had ook een winkel onder eigen naam in Haarlem. Omstreeks 1976 is de winkel in Delft overgenomen door wit- en bruingoedketen It's en verdwenen de vinylplaten uit het assortiment.



woensdag 28 februari 2018

Platenzaakstickers #310

Radio Crusio

Op voorzijde hoes, Joachim Ngoi et Les Troubadours du Roi Baudouin, 7", Missa Luba, Philips 428.138 PE (Nederland, 1958)

Niet echt een sticker, maar meer een krasplaatje dat op het hoesje is aangebracht, vergelijkbaar met die van Record Rendez Vous in Amsterdam. Voor mij als geboren Westbrabander geen onbekende, deze vondst in een Kringloopwinkel ter plaatse, maar voor de niet-streekgenoten hieronder verder bewijsmateriaal dat deze winkel in Bergen op Zoom zat.

Radio Crusio
De grootste keuze... de beste service
Grote Markt 36 - Tel. 01640-4350
Bergen op Zoom

Op achterzijde hoes, Concertgebouworkest o.l.v. Dolf van der Linden, 7", Muziek 1960: populaire hoogtepunten op-de-plaat van 1960, CCGC PR 101 (Nederland, 1960)

De stempel zit op een single die ter gelegenheid van de platenweek voor slechts 1 gulden aangeschaft kon worden. Op de hoes is een wit vlak vrijgelaten waar de winkel waar de single verkocht werd een stempel aan kon brengen.
Een bekende naam in Bergen op Zoom, Crusio. Behalve Radio Crusio kende de stad een autobedrijf met dezelfde naam en is er nog steeds IJssalon Crusio. Maar hier gaat het natuurlijk om Radio Crusio aan de Grote Markt. Een terugkerend fenomeen op dit blog, de radiowinkel die ook vinyl verkoopt. Crusio begon aan de Antwerpsestraatweg en opende later een filiaal aan de Grote Markt. Beide adressen zijn te vinden op onderstaande advertentie uit de Eendrachtbode van 3 november 1961.


Ik heb de indruk dat op de Antwerpsestraat uitsluitend audio-apparatuur te koop was en ter reparatie kon worden aangeboden en dat alleen het filiaal op de Grote Markt vinyl in het assortiment had.

 Het filiaal van Radio Crusio op de hoek van de Grote Markt en de Fortuinstraat

Een advertentie van 5 jaar later laat zien dat er dan inmiddels ook een filiaal aan de Papaverweg is.


Daar wordt bovendien melding gemaakt van een 'speciale showroom voor de huisvrouw'  aan de Antwerpsestraat. Ook blijkt er nog een speldje van Radio Crusio te zijn.



Op de website westpoint is onder de geschiedenis van Westbrabantse platenzaken het volgende citaat over Radio Crusio te vinden. 
'In de jaren zestig verbreedde mijn muzikale smaak naar pop en jazz. Dat betekende bij mij Frank Zappa, Beatles (dubbele witte), Pink Floyd, Charles Mingus en John Coltrane. En Soft Machine niet te vergeten. De beste deskundige op dit gebied, vooral jazz maar ook moderner klassiek, werkte bij Crusio, op de hoek bij de Draak, het heet nu Hemingway geloof ik.
Beneden verkochten ze witgoed en de muziek zat boven, een kleine winkel, maar met een smaakvolle voorraad en de platenverkoper/deskundige wist ook moeilijk verkrijgbare platen te bestellen. Daar heb ik toch een aantal juweeltjes weggehaald.' 
In tegenstelling tot het filiaal van Van Boxtel op de andere hoek van de Grote Markt waar alleen top40 singles werden verkocht, had Radio Crusio dus een speciale vinylafdeling met een breed assortiment. Bij mijn weten is Radio Crusio in de jaren zeventig van de Grote Markt verdwenen, waarschijnlijk vanwege de concurrentie van witgoedketens als Van Boxtel. Voor vinyl konden de liefhebbers toen inmiddels terecht bij De Waterput, die nog steeds in Bergen op Zoom zit, met een vinylafdeling!

Speciale aandacht verdient in dit geval ook de single waar de stempel op zit. Het betreft een single ter gelegenheid van de eerste 'week van de grammofoonplaat' in 1960. De week werd afgesloten met het Grand Gala du Disque waarop de eerste Edisons werden uitgereikt. In die week konden voor het bedrag van 1 gulden twee geschenken worden aangeschaft, een populaire en een klassieke single. Op de achterkant van de single wordt melding gemaakt van een bijzondere platenbon.


Voor de gelegenheid kreeg iedereen die een platenspeler kocht een platenbon met daaraan een plaatje bevestigd dat direct bij thuiskomst op de pick-up afgespeeld kon worden. Bovendien is, als men het hoesje van het singletje uitklapt een korte geschiedenis 'Van wasrol tot LP' afgedrukt.